I SA/Bk 207/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 14 lipca 2009 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na zalesienie gruntów rolnych oddala skargę W dniu 26 września 2008 r. T. C. (dalej powoływany również jako Skarżący) wystąpił z wnioskiem do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w S. z wnioskiem o przyznanie pomocy na zalesianie gruntów rolnych na rok 2008 (działka o nr [...], pow. 3.54 ha). Decyzją z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. odmówił przyznania pomocy na zalesianie. Organ I instancji uzasadnił odmowę nie spełnieniem przez Skarżącego warunku wynikającego z § 4 ust. 2 punkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r., Nr 114, poz.786 ze zm.).tj. pomoc na zalesienie gruntów rolnych, jest przyznawana do gruntów położonych poza obszarem Natura 2000, stanowiących grunty orne lub sady, do których przyznano jednolitą płatność obszarową w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za rok poprzedzający rok złożenia wniosku o pomoc. Skarżący złożył wniosek na zalesienie działki leżącej na obszarze Natura 2000, ponadto nie ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej do omawianej działki. Z powyższą decyzją nie zgodził się Skarżący i w złożonym odwołaniu zaznaczył, iż wydana decyzja jest dla niego krzywdząca. Nie rozumie po co Biuro Powiatowe ARiMR wymaga dostarczenia opinii wojewódzkiego konserwatora przyrody potwierdzającej położenie działki przeznaczonej do zalesienia na obszarze Natura 2000, skoro pomoc na jej zalesienie nie przysługuje. Ponadto wymaga się uprawy gruntów rolnych w roku poprzedzającym złożenie wniosku, które nie nadają się do uprawy (V i VI klasa gruntów). Odwołujący nie może zgodzić się z faktem, że studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego Gminy K. zezwala na zalesienie działki, natomiast rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 uniemożliwia przyznania pomocy. Według Skarążcego zostały naruszone zasady sprawiedliwości społecznej w demokratycznym państwie prawa (art. 2 Konstytucji RP), zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywatela (art.8 KPA) oraz ogranicza prawo własności (art.21 Konstytucji RP). Decyzją z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podstawą utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji był fakt, iż wniosek Skarżącego dotyczył zalesienia działki leżącej na obszarze Natura 2000 – obszarze wyłączonym z omawianej płatności zalesieniowych oraz, że do omawianej działki nie przyznano jednolitej płatności obszarowej w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach wsparcia bezpośredniego za rok poprzedzający rok złożenia wniosku o pomoc. Tym samym nie zostały spełnione warunki przewidziane w § 4 ust. 2 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r., Nr 114, poz.786 ze zm.). Odnosząc się do zarzutów Skarżącego podniesionych w treści odwołania zdaniem organu nie zasługują one na uwzględnienie z wyjątkiem zarzutu dotyczącego żądania przez Biuro Powiatowe ARiMR w S. dodatkowego potwierdzenia (przez wojewódzkiego konserwatora przyrody) faktu położenia działki rolnej przeznaczonej do zalesienia na obszarze Natura 2000. Zaświadczenie z Urzędu Gminy K. nr [...] z dnia [...] października 2008 jest wystarczające i zaświadcza, że przedmiotowa działka leży na obszarze Natura 2000. Tym niemniej, uchybienie powyższe nie miało wpływu na wynik postępowania. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, Skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Zdaniem Skarżącego postępowanie ARiMR podważa zasadę poszanowania mienia, rozumianego jako prawo własności zapisanego w protokole dodatkowym Europejskiej Konwencji Praw Człowieka oraz narusza Traktat Lizboński z 13 grudnia 2007 r. oraz Konstytucję RP. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Uwzględnienie skargi może nastąpić w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miałoby ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogłoby ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w dalszej części przywoływanej w skrócie, jako "p.p.s.a." Podstawowym zaś celem i efektem kontroli sądowej jest eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. W przedmiotowej sprawie Sąd nie stwierdził istnienia którejś z wymienionych przesłanek dających podstawę do uchylenia decyzji. Spór pomiędzy stronami w sprawie jest wynikiem uznania przez organy obu instancji, że Skarżący T. C. nie spełnia warunków uprawniających go do otrzymania płatności z tytułu zalesienia gruntów rolnych. Zgodnie z § 4 ust. 2 punkt 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2007 r., Nr 114, poz. 786 ze zm.) pomoc na zalesianie gruntów rolnych, z wyłączeniem gruntów położonych na obszarach Natura 2000 jest przyznawana rolnikowi do gruntów stanowiących grunty orne lub sady, do których przyznano jednolitą płatność obszarową w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, za rok poprzedzający rok złożenia wniosku o pomoc, i które zostały przeznaczone do zalesienia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku tego planu, gdy zalesianie tych gruntów nie jest sprzeczne z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. We wskazanym powyżej § 4 rozporządzenia zawarto szczegółowe regulacje dotyczące warunków otrzymania pomocy na zalesienie gruntów rolnych z wyłączeniem gruntów położonych na obszarach Natura 2000. Rozporządzenie to nie definiuje jednak pojęcia " obszar Natura 2000". Definicję taką zawiera art. 5 pkt 2b ustawy o ochronie przyrody, zgodnie z którym obszar Natura 2000 to obszar specjalnej ochrony ptaków, specjalny obszar ochrony siedlisk lub obszar mający znaczenie dla Wspólnoty, utworzony w celu ochrony populacji dziko występujących ptaków lub siedlisk przyrodniczych lub gatunków będących przedmiotem zainteresowania Wspólnoty. Przepis art. 28 ust. 1 w/w ustawy w brzmieniu obowiązującym do 14 listopada 2008 r. stanowi, iż wyznaczenie obszaru Natura 2000, zmiana jego granic lub likwidacja następuje w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa, ministrem właściwym do spraw rozwoju wsi i z ministrem właściwym do spraw gospodarki wodnej, w drodze rozporządzenia ministra właściwego do spraw środowiska, które określa nazwę, położenie administracyjne, obszar i mapę obszaru, cel i przedmiot ochrony oraz sprawującego nadzór nad obszarem. Z powyższego wynika, że pomoc na zalesianie gruntów rolnych jest wyłączona jedynie w odniesieniu do gruntów położonych na obszarze Natura 2000 wyznaczonym w trybie określonym w art. 28 ustawy o ochronie przyrody. W aktach sprawy znajduje się zaświadczenie wystawione przez Wójta Gminy K. z dnia [...] października 2008 r. [...] z którego wynika, iż działka oznaczona nr [...] położona jest na obszarze NATURA 2000. Ponadto Skarżący w dniu 6 stycznia 2009 r. złożył oświadczenie, z którego wynika, że działka o nr [...] położona jest na obszarze NATURA 2000 i w 2007 r. nie ubiegał się przyznanie jednolitej płatności obszarowej do tejże działki. Kwestia położenia działki o nr [...] w obszarze NATURA 2000 nie była sporna pomiędzy stronami postępowania. W świetle powyższego należało stwierdzić, iż słusznie organy obu instancji odmówiły Skarżącemu przyznania płatności na zalesienie przedmiotowej działki. Nie budzi wątpliwości, iż Skarżący nie spełniał wszystkich wymaganych prawem warunków do przyznania tejże płatności – działka była położona na obszarze NATURA 2000 i w roku 2007 r. nie przyznano do niej jednolitej płatności obszarowej. Odnosząc się do zarzutów skargi, stwierdzić należy, iż nie zasługują one na uwzględnienie. Przede wszystkim należy stwierdzić, iż wbrew twierdzeniom skargi nie zachodzi niezgodność pomiędzy studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K. z powołanym wyżej rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Fakt, iż przeznaczenie spornej działki o nr [...], położonej we wsi B., pod zalesienie nie jest sprzeczne z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy K. nie może oznaczać, iż do tejże działki przysługuje płatność na zalesianie. Szczegółowe zasady i warunki przyznawania płatności na zalesianie zostały określone w § 4 powołanego rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, z którego to przepisu jednoznacznie wynika, iż działka o nr [...] nie spełnia warunków do jej przyznania płatności. Zaznaczyć należy, iż Skarżący, jako właściciel omawianej działki może dokonać jej zalesienia, z tym, że nie otrzyma z tego tytułu płatności ze środków unijnych. Tym samym za bezpodstawny należało uznać zarzut naruszenia zasady poszanowania prawa własności, uregulowanej między innymi w przepisach Konstytucji RP oraz Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Podobnie należało ocenić podniesioną w skardze kwestię ewentualnego odszkodowania. Kwestia powyższa nie była przedmiotem postępowania administracyjnego i jako taka, bez bliższego sprecyzowania przez Skarżącego, nie mogła być przedmiotem rozważań sądu administracyjnego. Powyższe pozwalało Sądowi uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa. Zasadnie odmówiono Skarżącemu przyznania płatności z tytułu zalesienia działki o nr [...]. Biorąc pod uwagę powyższe, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.