I SA/Bk 207/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi O. P. S.A. w W. następcy prawnego T. P. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 rok znajdujących się na terenie gminy K. p o s t a n a w i a sprostować oczywistą omyłkę w pkt 2 sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 6 czerwca 2014 r. w ten sposób, że w miejsce błędnie wskazanej kwoty wpisu do zwrotu na rzecz skarżącej Spółki zamiast kwoty "960 zł" wpisać "933 zł". , Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej także jako: "p.p.s.a.", sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w wyroku. Na podstawie art. 166 tej ustawy sprostować można także postanowienie. Wszystkie opisane w art.156 §1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (podobnie WSA w Opolu w postanowieniu w sprawie o sygn. I SA/Ol 121/14, dostępnym w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Powyższy pogląd Sąd akceptuje i przyjmuje za swój. W niniejszej sprawie, w pkt 2 sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 6 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Bk 207/14 zaistniała oczywista omyłka polegająca na błędnym wskazaniu podlegającej zwrotowi kwoty uiszczonego przez Spółkę wpisu sądowego. Wpisano kwotę 960 zł zamiast kwoty 933 zł faktycznie wpłaconej (k-28 akt sąd.). Jednocześnie słownie podana została prawidłowa kwota wpisu do zwrotu tj. dziewięćset trzydzieści trzy złote. W tym stanie rzeczy uznając konieczność sprostowania zaistniałej w pkt 2 sentencji postanowienia oczywistej omyłki, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji niniejszego postanowienia.