I SA/Bk 21/22

PostanowienieWSA w Białymstoku2022-02-17

Skład orzekający: Dariusz Marian Zalewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła odwołania od decyzji organu pierwszej instancji?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, takich jak odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji. Sądy administracyjne nie kontrolują legalności decyzji organów pierwszej instancji, które nie zostały poddane kontroli organu drugiej instancji, gdyż naruszałoby to zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] października 2019 r. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spadkodawcy. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu [...] października 2019 r., jednakże skarżący nie wniósł od niej odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Następnie skarżący brał udział w postępowaniu dotyczącym umorzenia zaległości podatkowych, które zakończyło się decyzją Kolegium z dnia [...] maja 2021 r. Skarżący sprecyzował, że jego skarga dotyczy pierwotnej decyzji Wójta z października 2019 r. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 lutego 2022 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] października 2019 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spadkodawcy w łącznym zobowiązaniu pieniężnym wraz z odsetkami p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , Wójt Gminy B. (dalej również jako: Wójt) decyzją nr [...] z dnia [...] października 2019 r. orzekł o solidarnej odpowiedzialności J. K., K. K. G. K. i D. K. za zobowiązania podatkowe spadkodawcy R. K. w łącznym zobowiązaniu pieniężnym od dnia [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] maja 2019 r. w wysokości 66.774,10 zł, odsetki za zwłokę w kwocie 11.742 zł i koszty upomnienia w kwocie 11,60 zł. Decyzja została skutecznie doręczona w dniu [...] października 2019 r. (zob. zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 119 akt admin.). Od powyższej decyzji nie złożono odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. (dalej jako: Kolegium, SKO). Następnie wnioskiem z dnia [...] grudnia 2019 r. J. K., K. K. G. K. i D. K. zwrócili się do Wójta z prośbą o umorzenie w całości zaległości podatkowej z tytułu podatku od nieruchomości związanego z działalnością spadkodawcy R. K., określonej w ww. decyzji Wójta z dnia [...] października 2019 r. Po rozpatrzeniu wniosku Wójt decyzją Nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r. odmówił umorzenia zaległości podatkowych. W dniu [...] marca 2020 r. podatnicy wnieśli odwołanie od ww. decyzji Wójta z [...] lutego 2020 r. Następnie decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2020 r. Kolegium uchyliło w całości decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Następnie Wójt decyzją z [...] września 2020 r. odmówił wnioskodawcom umorzenia zaległości podatkowych w łącznym zobowiązaniu pieniężnym określonych w decyzji Wójta Nr [...] z dnia [...] października 2019. Ostatecznie Kolegium decyzją z dnia [...] maja 2021 r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Pismem z dnia 2 stycznia 2022 r. K. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W związku z powstałymi wątpliwościami wynikającymi z rozbieżności pomiędzy tytułem skargi a jej treścią tut. Sąd zwrócił się do strony skarżącej o doprecyzowanie, czy skarga do Sądu jest skargą na decyzję Wójta z dnia [...] października 2019 r orzekającą o solidarnej odpowiedzialności J. K., K. K. G. K. i D. K. za zobowiązania podatkowe spadkodawcy R. K. w łącznym zobowiązaniu pieniężnym od dnia [...] stycznia 2011 r. do dnia [...] maja 2019 r. w wysokości 66.774,10 zł wraz z odsetkami, czy też jest skargą na decyzję Kolegium z dnia [...] maja 2021 r., którą to decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję Wójta z dnia [...] września 2020 r., znak [...], odmawiającą umorzenia zaległości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym w kwocie 66.774,10zł wraz z odsetkami. W piśmie z 25 stycznia 2022 r. (k. 29 akt) K. K. sprecyzował, że jego skarga odnosi się do decyzji Wójta z dnia [...] października 2019 r. orzekającej o solidarnej odpowiedzialności ww. osób. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Na wstępie wskazać trzeba, że z oświadczenia Skarżącego z dnia 25 stycznia 2022 r. wynika, iż przedmiotem skargi do Sądu jest decyzja Wójta z dnia [...] października 2019 r., w której orzeczono o solidarnej odpowiedzialności wskazanych na wstępie osób za zobowiązania podatkowe spadkodawcy R. K. w łącznym zobowiązaniu pieniężnym wraz z odsetkami i kosztami upomnienia. Strona skarżąca nie skarży więc ani decyzji Wójta z dnia [...] września 2020 r., odmawiającej umorzenia zaległości w łącznym zobowiązaniu pieniężnym, ani też utrzymującej ją w mocy decyzji Kolegium z dnia [...] maja 2021 r. Podkreślić należy zatem, że w stosunku do skarżonej do Sądu decyzji Wójta z dnia [...] października 2019 r. Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Z akt administracyjnych (k. 119) wynika, że Skarżący odebrał ww. decyzję w dniu [...] października 2019 r. Od tej daty Skarżącemu biegł 14-dniowy termin na wniesienie odwołania do Kolegium za pośrednictwem Wójta. Upłynął on w dniu [...] listopada 2019 r. Jak już wspomniano, strona nie skorzystała jednak z tego prawa. Decyzja Wójta jest zatem od tej daty ostateczna i tym samym zakończyła postępowanie podatkowe w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania podatkowe spadkodawcy R. K. w łącznym zobowiązaniu pieniężnym. W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 15 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2021, poz. 735) postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Istota zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego polega na dwukrotnym rozpatrzeniu i rozstrzygnięciu przez dwa różne organy tej samej sprawy wyznaczonej treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Oznacza to, że osoba niezadowolona z rozstrzygnięcia organu I instancji może wnieść odwołanie lub zażalenie do organu wyższego rzędu. Dopiero, gdy organ II instancji wyda decyzję (lub postanowienie) można wnieść skargę do sądu administracyjnego. Tym samym skarga jest niedopuszczalna, jeżeli skarżący nie wniesie odwołania lub zażalenia do organu II instancji i od razu zaskarży do sądu administracyjnego decyzję (lub postanowienie) organu I instancji albo, gdy już po wyczerpaniu przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym środków zaskarżenia wniesie skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji do sądu administracyjnego. Sądy administracyjne nie są bowiem powołane do kontroli legalności rozstrzygnięć organów administracyjnych I instancji, gdyż ich działanie naruszałoby ww. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że w zaistniałym stanie faktycznym nawet gdyby przedmiotem skargi była decyzja SKO z dnia [...] maja 2021 r., wydana w późniejszym, odrębnym postępowaniu administracyjnym dotyczącym odmowy umorzenia zaległości, to i tak skarga byłaby wniesiona po terminie, albowiem w tym przypadku termin na jej wniesienie do Sądu za pośrednictwem organu wynosił 30 dni od daty doręczenia decyzji (art. 53 § 1 p.p.s.a.). Reasumując, mając powyższe na względzie Sąd uznał, że skoro Skarżący wniósł skargę na decyzję organu I instancji i tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia, to jego skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. ją odrzucił.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło