I SA/Bk 22/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na postanowienie Dyrektora [,,,] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata H. G. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata (karta 19), podając, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sadowych, gdyż nie ma dochodów ze swojego gospodarstwa rolnego. Gospodarstwo to jest małe i niedochodowe. Skarżący choruje psychicznie i leczy się systematycznie. Otrzymuje świadczenie pieniężne w wysokości 161 zł miesięcznie. Brakuje mu pieniędzy na lekarstwa. Wskazał ponadto, iż matka pomaga mu w zakupie leków finansowo. Matka ma 95 lat i choruje. Brakuje im na lekarstwa. Wnioskodawca wskazał, iż posiada gospodarstwo o powierzchni 3,8 ha. Renta matki wynosi 800 zł. Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W rozpatrywanym przypadku wnioskodawca dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wnioskodawca wykazał bowiem, że źródła dochodów oraz wysokość uzyskiwanych dochodów, a także poziom dochodów w powiązaniu z koniecznymi wydatkami na lekarstwa, nie pozawalają na poniesienie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Powyższe okoliczności, w połączeniu z brakiem oszczędności, pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.