I SA/Bk 224/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. ZUS Oddział w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. E. S. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata (k. 24). Skarżący podniósł, iż mieszka z K. K. i synem, ale prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Uzasadniając swój wniosek podkreślił, iż w chwili obecnej nie jest w stanie ustanowić adwokata, gdyż utrzymuje się z bardzo skromnych środków finansowych niezaspakających nawet podstawowych potrzeb życiowych. Aktualnie bowiem otrzymuje zasiłek z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinne w B. w wysokości 238 zł miesięcznie. W związku z powyższym praktycznie żyje w ubóstwie. K. K. mieszkająca razem z wnioskodawcą otrzymuje zasiłek dla bezrobotnych w wysokości około 450 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 24-25). W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z 17 sierpnia 2009 roku wnioskodawca wskazał, iż mieszkanie, w którym przebywa stanowi własność K. K. Z uwagi na brak środków finansowych skarżący nie ponosi żadnych bieżących opłat. Nie jest również zarejestrowany w urzędzie pracy, gdyż z Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. został skierowany do projektu "Kapitał ludzki", który ma mu umożliwić przygotowanie i podjęcie pracy. Końcowo wskazał, iż posiada zadłużenie wobec instytucji państwowych i prywatnych, a także z tytułu zasądzonych alimentów, których nie jest w stanie płacić (k. 28). Do pisma skarżący dołączył decyzję z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. o przyznanym świadczeniu pieniężnym (k. 29). Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna E. S. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący jest osobą samotnie gospodarującą i utrzymującą się jedynie ze środków finansowych pozyskanych z pomocy społecznej w kwocie około 238,50 zł miesięcznie (k. 29). Niski comiesięczny dochód nie wystarcza mu nawet na pokrycie bieżących wydatków związanych ze swoim utrzymaniem. Wnioskodawca poza tym nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Sytuacja materialna wnioskodawcy w połączeniu z zakresem złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia zatem stwierdzenie, że ustanowienie przez E. S. we własnym zakresie adwokata, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.