I SA/Bk 227/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku istnienia przesłanek do nienaliczania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu. Pełnomocnik J. S. wniosła w jego imieniu do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] maja 2012 r. nr [...], wydaną w przedmiocie stwierdzenia braku istnienia przesłanek do nienaliczania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych Przewodniczący tut. Wydziału wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnik do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. W przypadku nie uzupełnienia wymienionego braku w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia przewidziany został rygor odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone Pani pełnomocnik 23 lipca 2012 r. W piśmie z 9 sierpnia 2012 r. pełnomocnik zwróciła się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazała, że ww. zarządzenie przekazała do firmy skarżącego 24 lipca 2012 r. celem uiszczenia wpisu przez niego. Okazało się jednak, że skarżący przebywa na urlopie od 22 lipca do 8 sierpnia 2012 r. i nie odbiera telefonów. W związku z tym zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało odłożone przez pracowników do czasu powrotu skarżącego z urlopu. Skarżący po powrocie niezwłocznie uiścił wpis. W tym stanie rzeczy pełnomocnik uznała, że niedochowanie terminu stanowiło skutek okoliczności, na które skarżący nie miał żadnego wpływu. Brak winy w uchybieniu terminu można więc uznać za co najmniej uprawdopodobniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - w dalszej części powoływanej w skrócie "u.p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 u.p.p.s.a.). W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku nie dają podstawy do jego uwzględnienia. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy w uchybieniu terminowi podlega natomiast ocenie z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. W sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, jak też gdy tak jak skarżący prowadzi działalność gospodarczą, ocena ta odbywać się powinna przy zaostrzonych regułach. W szczególności brak kontaktu pełnomocnika z mocodawcą nie może uzasadniać przywrócenia terminu. Od mocodawcy i jego pełnomocnika należy oczekiwać podjęcia takich starań, które umożliwiają zachowanie terminów procesowych w postępowaniu uruchomionym przed sądem administracyjnym. Przewidując okres urlopowy skarżący mógł przecież ustalić z pełnomocnikiem reguły współpracy umożliwiające prawidłowe korzystanie z praw i realizację obowiązków związanych z toczącym się przed sądem postępowaniem. Jedną z takich ewentualności mogłoby być uiszczenie wpisu przez pełnomocnika. Planując okres urlopu skarżący powinien ponadto w taki sposób pokierować działaniami swojego przedsiębiorstwa i jego pracowników, aby podczas nieobecności właściciela firmy jej funkcjonowanie zapewniało możliwość wywiązywania się z obowiązków związanych z prowadzoną działalnością, w tym związanych z postępowaniami sądowymi. Z wniosku nie wynika, aby skarżący takie działania podjął, co uzasadnia zdaniem Sądu twierdzenie, że brak jest okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 u.p.p.s.a.