I SA/Bk 239/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 września 2014 r. sprawy ze skargi K. M. A. na decyzję Dyrektor Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik i listopad 2008 r. p o s t a n a w i a sprostować błąd pisarski w uzasadnieniu postanowienia z dnia 22 sierpnia 2014 r. w ten sposób, że pierwszym akapicie uzasadnienia w miejsce błędnie wpisanego nazwiska Skarżącego "A." wpisać "A.". , W myśl postanowień art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej także jako: "p.p.s.a.", niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w wyroku podlegają sprostowaniu. Na podstawie art. 166 p.p.s.a. sprostować można także oczywiste omyłki w postanowieniu. Wszystkie opisane wyżej nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. W orzecznictwie podnosi się, że oczywistość zaistniałych nieprawidłowości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie WSA w Opolu w sprawie o sygn. I SA/Ol 121/14, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Powyższy pogląd Sąd akceptuje i przyjmuje za swój. W niniejszej sprawie, w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Bk 239/14 zaistniał błąd pisarski w nazwisku Skarżącego polegający na omyłkowym wpisaniu "A." zamiast "A.". Oczywistość nieprawidłowości nie budzi wątpliwości, tym samym uznając konieczność sprostowania zaistniałej w uzasadnieniu postanowienia oczywistej omyłki pisarskiej na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji niniejszego postanowienia.