I SA/Bk 239/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 17 lipca 2019 r. sprawy ze skargi G. J. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu naruszenia warunków zwolnienia od akcyzy wewnątrzwspólnotowego nabycia paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu oddala skargę W dniu [...] lipca 2017 r. funkcjonariusze P. Urzędu Celno-Skarbowego w B., przeprowadzając czynności procesowe, stwierdzili nieprawidłowości w firmie G. z S. W związku z tym wszczęte zostało postępowanie karne skarbowe, w trakcie którego zabezpieczono materiały dotyczące stwierdzonych nieprawidłowości. W dniu [...] lipca 2018 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wpłynęło pismo nr [...] przekazujące protokół z dnia [...] lipca 2018 r. sporządzony na okoliczność szczegółowej analizy w zakresie ustalenia szacunkowej ilości zlanego paliwa i jego pochodzenia w firmie G. z uwzględnieniem miejsc, dat i ilości tankowań paliwa przed jego zlaniem. Wobec strony wszczęto postępowanie podatkowe w zakresie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym w związku z naruszeniem dnia [...] stycznia 2014 r. warunków zwolnienia od akcyzy nabycia wewnątrzwspólnotowego paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu w pojeździe o nr rejestracyjnym [...]. Funkcjonariusze P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. stwierdzili bowiem, że w dniu [...] stycznia 2014 r. nastąpiło usunięcie 1300 litrów oleju napędowego ze zbiornika ww. pojazdu. W trakcie postępowania ustalono, że pojazd ten przebywał od [...] stycznia 2014 r. do [...] stycznia 2014 r. w trasie na terenie Unii Europejskiej. Na podstawie karty pracy kierowcy oraz listy tankowań stwierdzono, że na terenie Luksemburga zatankowano [...] stycznia 2014 r. 871 litrów paliwa. W wyniku przesłuchania świadka D. G. organ ustalił, że w firmie G. przyjęta była zasada, zgodnie z którą wracający z kursu na bazę kierowcy na terenie zakładu dotankowują pojazdy do pełna. W przypadku ww. pojazdu, na podstawie karty pracy kierowcy i listy tankowań, stwierdzono, że po powrocie na teren zakładu [...] stycznia 2014 r. kierowca S. C. zatankował 850 litrów oleju napędowego, uzupełniając zbiorniki do pełna, w celu sprawdzenia ilości paliwa jaka się w nich znajdowała. Następnie, w dniu [...] stycznia 2014 r., w związku z planowanym wyjazdem ww. pojazdu do Rosji, S. C.i zlał 1300 litrów oleju napędowego ze zbiornika samochodu do zbiornika podziemnego na terenie bazy. Na podstawie wyjaśnień Skarżącego oraz zgromadzonego materiału dowodowego organ uznał, że olej napędowy zatankowany do pojazdu w dniu [...] stycznia 2014 r. został zakupiony na rynku krajowym, za który podatek akcyzowy oraz opłata paliwowa zostały uiszczone. Tankowanie w dniu [...] stycznia 2014 r. zostało wykonane w Luksemburgu, w związku z czym nie podlegało podatkowi akcyzowemu i opłacie paliwowej (art. 33 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, Dz. U. z 2018 r. poz. 1114 ze zm., dalej jako: "u.p.a."). Decyzją z [...] stycznia 2019 r., nr [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. określił firmie G. wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym w związku z naruszeniem dnia [...] stycznia 2014 r. warunków zwolnienia od akcyzy nabycia wewnątrzwspólnotowego paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu w pojeździe o ww. nr rejestracyjnym w kwocie 538 zł z terminem płatności na [...] lutego 2014 r. Organ pierwszej instancji stwierdził, że w sprawie doszło do naruszenia warunku określonego w art. 33 ust. 5 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym w stosunku do 450 litrów oleju napędowego. Za dzień powstania obowiązku podatkowego uznano dzień 14 stycznia 2014 r., tj. dzień, w którym został usunięty olej napędowy ze zbiornika ww. pojazdu. G. dokonał czynności podlegających opodatkowaniu, jednak nie złożył w ustawowym terminie deklaracji dla podatku akcyzowego oraz nie dokonał zapłaty podatku akcyzowego. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. decyzją z [...] kwietnia 2019 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Organ odwoławczy stwierdził, że w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że w dniu [...] stycznia 2014 r. strona w ramach prowadzonej działalności gospodarczej naruszyła warunki zwolnienia od akcyzy nabytego wewnątrzwspólnotowo oleju napędowego przewożonego w zbiorniku pojazdu drogowego o numerze rejestracyjnym [...], poprzez usunięcie tego oleju napędowego ze zbiornika wskazanego pojazdu. Organ podniósł, że z mocy prawa w stosunku do paliwa silnikowego - oleju napędowego w ilości 450 litrów - powstało zobowiązanie podatkowe w akcyzie według obowiązującej stawki. Dyrektor IAS wskazał, że bezsporne jest, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej strona użytkowała samochód o ww. nr rejestracyjnym. Przy użyciu ww. pojazdu w okresie od [...] stycznia do [...] stycznia 2014 r. zrealizowano usługi transportowe na terenie UE. Ww. samochód kierowany przez S. C. wyjechał z S. w dniu [...] stycznia 2014 r. (stan licznika 126 703 km) i po wykonaniu 4 przewozów ładunków powrócił do S. w dniu [...] stycznia 2014 r. (stan licznika 132 077 km). Po wykonaniu wskazanego przewozu, zgodnie z zasadami obowiązującymi w firmie Skarżącego, kierowca na terenie bazy dotankował samochód do pełna, tj. 850 litrów oleju napędowego. Następnie, w związku z planowanym wyjazdem przedmiotowego pojazdu do Rosji, w dniu [...] stycznia 2014 r., paliwo w ilości 1300 litrów zostało zlane ze zbiornika samochodu do zbiornika podziemnego na ternie bazy. Z powyższego jednoznacznie wynika, że ilość paliwa, co do którego powstało zobowiązanie podatkowe wynosi 450 litrów. Dyrektor IAS uznał za bezzasadne sformułowane w odwołaniu zarzuty naruszenia przepisów prawa. Działanie G. w dniu [...] stycznia 2014 r. naruszyło aż dwa z trzech warunków określonych w cytowanym wyżej art. 33 ust. 5 u.p.a., strona usunęła bowiem paliwo ze środka transportu, co oznacza, że nie zostało ono wykorzystane przez pojazd, do którego zostało zatankowane, a czynność ta nie była uzasadniona naprawą środka transportu, lecz działaniem biznesowym związanym z gospodarką paliwami prowadzoną przez G. (rozliczanie kierowców, używanie tańszego paliwa z zagranicy). Dokonując powyższej czynności, G. naruszył warunki zwolnienia od akcyzy paliwa silnikowego zakupionego w innym państwie członkowskim i przemieszczonego na teren kraju w zbiorniku samochodu o nr rej. [...]. Tym samym z mocy prawa w stosunku do wskazanej ilości paliwa powstało zobowiązanie podatkowe w akcyzie. W opinii organu powyższe potwierdza, że strona naruszyła warunki zwolnienia od akcyzy paliwa silnikowego zakupionego w innym państwie członkowskim i przemieszczonego na teren kraju w zbiorniku ww. pojazdu. Ilość paliwa, co do którego powstało zobowiązanie podatkowe, nie budzi wątpliwości. Pojazd wyjechał z bazy zatankowany do pełna ilością 1500 litrów oleju napędowego, na terytorium UE był tankowany raz - w Luksemburgu - w ilości 871 litrów oleju napędowego. Następnie, po powrocie do bazy, samochód został zatankowany do pełna ilością 850 litrów. Z powyższego jednoznacznie wynika, że przed tankowaniem w bazie w baku pojazdu musiało być 650 litrów paliwa z ostatniego tankowania w Luksemburgu, a zatem zlane w dniu [...] stycznia 2014 r. do zbiornika znajdującego się w bazie firmy paliwo w ilości 1300 litrów zawierało 850 litrów paliwa krajowego, zatankowanego w dniu [...] stycznia 2014 r., i 450 litrów paliwa pochodzącego z tankowania w Luksemburgu. Kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego organ uznał więc, że olej napędowy w ilości 450 litrów mógł pochodzić wyłącznie z nabycia wewnątrzwspólnotowego. Okoliczność zmieszania paliwa krajowego z paliwem zakupionym w Luksemburgu jest przy tym bez znaczenia. Nie zgadzając się z powyższą decyzją, G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając ją w całości, zarzucił: I. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), tj.: 1. art. 33 ust. 6 u.p.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie, a tym samym błędne uznanie, iż podatnik naruszył warunki, o których mowa w ust. 5 ww. przepisu, co doprowadziło do uznania za prawidłową decyzję organu I instancji, na mocy której określono kwotę podatku akcyzowego z tytułu importu przedmiotowego towaru, kiedy w rzeczywistości nie można zastosować art. 33 ust. 6 wobec skarżącego, gdyż podlega on zwolnieniu od akcyzy nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw silnikowych przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach; 2. art. 2 ust. 1 pkt. 1, art. 8 ust. 2 pkt 1b, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 14 ust. 1, art. 33 ust. 6, art. 88 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 6, art. 212 ust. 1 u.p.a. poprzez błędne zastosowanie, a tym samym utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję - bezpodstawnie obciążając podatnika podatkiem akcyzowym z tytułu importu towaru, co do którego podatek akcyzowy został już opłacony, przez co doszło do sytuacji podwójnego opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów energetycznych. II. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.), tj.: 1. art. 120, 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 i art. 124 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm., dalej jako: "o.p.") poprzez dowolną, a nie swobodną, ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz brak wnikliwej analizy sprawy, co doprowadziło do: a) zaniechania ustalenia przez organ z jaką ilością paliwa w zbiorniku poszczególne ciągniki siodłowe wyjeżdżają "w trasę" oraz czy paliwo to zostało zużyte, czy też pozostawało w zbiorniku do daty powrotu pojazdu na teren Rzeczypospolitej Polskiej, zaś, kierując się najdalej idącą ostrożnością procesową, należy wskazać, że nawet gdyby doszło do sytuacji, że część paliwa zatankowanego na terenie innego państwa nie zostało zużyte, to olej napędowy zatankowany na terenie RP uległ zmieszaniu z tym zatankowanym podczas realizacji frachtu, co uniemożliwia ustalenie czy to właśnie paliwo zatankowane poza granicami Polski pozostało w przedmiotowym zbiorniku; b) błędnego uznania, że podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 33 ust. 1-5 u.p.a., przez co nie może zostać zwolniony od akcyzy w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia paliw silnikowych przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach, kiedy w rzeczywistości wszelkie dowody zebrane w sprawie - w szczególności dokumenty dobrowolnie złożone przez samego podatnika, zeznania przesłuchanych świadków w osobach pracowników, jak i funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowei, a także wyniki czynności sprawdzających prowadzonych na terenie przedsiębiorstwa G., m.in. protokół oględzin, wskazują na to, że paliwo: - było wykorzystywane wyłącznie przez środek transportu, którym zostało przywiezione, - nie zostało usunięte z tego środka transportu, a jedynie zlane do zbiornika zastępczego w celu sprawdzenia ilości zużytego paliwa podczas trasy, - nie zostało odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione przez osobę korzystającą ze zwolnienia, w związku z czym podatnik podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego nabycia wewnątrzwspólnotowego paliwa silnikowego przywiezionego podczas transportu w standardowym zbiorniku pojazdu o nr rejestracyjnym [...]. Mając na uwadze tak sformułowane zarzuty, autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o orzeczenie o kosztach postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107, ze zm.), oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). W myśl z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a., jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja dotycząca określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wykrytego przez funkcjonariuszy P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. naruszenia w dniu [...] stycznia 2014r. warunków zwolnienia od akcyzy paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu w pojeździe o nr rej. [...] na kwotę 538 zł z terminem płatności na dzień [...] lutego 2014 r. Rozpoznając sprawę, na wstępie wskazać należy na przepisy, które miały w niej zastosowanie. Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 o.p. zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Zgodnie z art. 21 § 3 o.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna, niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 u.p.a. przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego, a zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 ustawy nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy (art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy). W myśl z kolei art. 86 ust. 1 u.p.a. do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się m.in. wyroby CN 2710 19 41. Przy czym, jak stanowi art. 88 ust. 1 tej ustawy, podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ). Zgodnie natomiast z art. 89 ust. 1 pkt 6 u.p.a. stawka podatku akcyzowego dla olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach wynosi 1 196 zł za 1 000 litrów, z tym że w latach 2015-2019 stawka ta jest obniżona o 25 zł za 1 000 litrów. Według art. 33 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy nabycie wewnątrzwspólnotowe paliw silnikowych przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach użytkowych pojazdów silnikowych; zamontowanych w pojemnikach specjalnego przeznaczenia; statków powietrznych lub jednostek pływających. Przepis art. 33 ust. 2 ustawy definiuje użytkowy pojazd silnikowy jako: silnikowy pojazd drogowy, włączając ciągniki z przyczepą lub bez, który ze względu na konstrukcję lub wyposażenie jest przeznaczony i nadaje się do transportu, odpłatnego i nieodpłatnego, towarów lub więcej niż dziewięciu osób, włączając kierowcę, oraz każdy pojazd drogowy specjalnego przeznaczenia innego niż transport. Zgodnie zaś z art. 33 ust. 5 u.p.a. zwolnienie, o którym mowa w art. 33 ust. 1, ma zastosowanie, pod warunkiem że paliwa silnikowe: 1) są wykorzystywane wyłącznie przez środek transportu, w którym zostały przywiezione; 2) nie zostaną usunięte z tego środka transportu ani nie będą magazynowane, chyba że jest to konieczne w przypadku jego naprawy; 3) nie zostaną odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione przez osobę korzystającą ze zwolnienia Przekładając powyższe regulacje prawne na realia rozpoznanej sprawy, po analizie materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy, Sąd uznał, że Skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej naruszył warunki zwolnienia od akcyzy nabytego wewnątrzwspólnotowo oleju napędowego przewożonego w zbiorniku pojazdu drogowego o numerze rejestracyjnym [...], poprzez usunięcie tego oleju napędowego ze zbiornika wskazanego pojazdu. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy jest bezsporny, a stanowisko organów w pełni uzasadnione. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Strona użytkowała samochód o nr rej. [...]. Przy użyciu ww. pojazdu w okresie od [...] stycznia 2014 r. do [...] stycznia 2014 r. zrealizowano usługi transportowe na terenie Unii Europejskiej. Z zebranego materiału dowodowego wynika, ze ciągnik z naczepą o numerze rej. [...] w okresie od [...] do [...].01 2014 r. wykonywał usługi transportowe na terenie UE. Wyjechał od z S. w dniu [...].01.2014 r.( stan licznika 126 704 km i po wykonaniu 4 przewozów powrócił do S. w dniu [...].01.2014 r.( stan licznika 132 077 km). Ponadto bezspornie ustalono, że po wykonaniu wskazanego przewozu kierowca na terenie bazy dotankował samochód 850 litrami oleju napędowego. Następnie – zgodnie z planowanym wyjazdem samochodu do Rosji paliwo w ilości 1300 litrów zostało zlane ze zbiornika samochodu do zbiornika odziemnego na terenie bazy użytkowanej przez stronę. Z przesłuchania świadka D. G. wynika, że w Spółce była przyjęta zasada, zgodnie z którą wracający z kursu na bazę kierowcy na terenie zakładu dotankowują pojazdy do pełna. W przypadku pojazdu o nr rej. [...] z dokumentu karty pracy kierowcy oraz listy tankowań wynika, że po powrocie na teren zakładu w dniu [...] stycznia 2014 r. kierowca zlał 1300 l oleju napędowego, zakupionego na terenie UE, bowiem ostatnie tankowanie zostało wykonane na terenie Luksemburgu. Czynności powyższej dokonał kierowca S. C. Różnica w paliwie zatankowanym a zalanym wynosi 450 litrów i jest ilością paliwa pochodzącego z nabycia wewnątrzwspólnotowego, które zostało usunięte ze zbiornika. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności w sposób bezsporny potwierdzają, iż Skarżący naruszył warunki zwolnienia od akcyzy paliwa silnikowego zakupionego w innym państwie członkowskim i przemieszczonego na teren kraju w zbiorniku samochodu. Rację ma organ wykazując, że działanie Skarżącego w [...] stycznia 2014 r. w sposób bezsporny naruszyło drugi z warunków zwolnienia określonych w art. 33 ust. 5 u.p.a. Skarżący usunął paliwo ze środka transportu i zmagazynował je w podziemnym zbiorniku, a czynność ta nie była uzasadniona naprawą środka transportu lecz działaniem biznesowym związanym z gospodarką paliwami prowadzoną przez Skarżącego (używanie tańszego paliwa zza granicy). Powyższe potwierdza nawet autor skargi w zarzucie drugim pkt 1b wskazując, że paliwo zostało "zlane do zbiornika zastępczego w celu sprawdzenia ilości zużytego paliwa podczas trasy". Za oczywiście nieprawdziwy należy uznać wskazywaną przyczynę zlania paliwa. Gdyby Skarżącemu faktycznie chodziło o ustalenie ilości zużytego paliwa wystarczyłoby zatankować zbiornik do pełna. Usunięcie ze zbiornika 1300 litrów oleju napędowego nie mogło mieć związku z ustalaniem ilości paliwa. Niezależnie od powyższego, należy wskazać, że w przypadku usunięcia paliwa ze środka transportu, zwolnienie od akcyzy tego paliwa jest możliwe jedynie w przypadku naprawy środka transportu. Taka sytuacja nie miała miejsca w sprawie zakończonej zaskarżoną decyzją. Również ilość usuniętego paliwa, wbrew twierdzeniom skargi, została ustalona prawidłowo i bezspornie. Na prawidłowość powyższego ustalenia nie może wpływać oczywista okoliczność, że znajdujące się w zbiorniku paliwo pochodzące z Polski uległo zmieszaniu z paliwem zakupionym w Luxemburgu. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd ocenia za bezzasadne sformułowane w skardze zarzuty naruszenia przepisów materialnych sprowadzające się do twierdzenia, iż Strona została ponownie obciążona podatkiem akcyzowym od wyrobów, od których ten podatek został zapłacony. Z treści przepisu art. 33 ust. 1 u.p.a. wynika, że zwalnia się od akcyzy nabycie wewnątrzwspólnotowe paliw silnikowych przeznaczonych do użycia podczas transportu i przewożone w zbiorniku. Sąd nie znajduje również podstaw do kwestionowania prawidłowości przeprowadzonego przez organy celne postępowania dowodowego i trafności oceny przeprowadzonych dowodów. Zawarte w skardze zarzuty naruszenia prawa procesowego są niezasadne. W kontrolowanej sprawie podjęte zostały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Organy zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 188 o.p., bowiem z akt sprawy nie wynika, aby strona wnioskowała o przeprowadzenie dowodu, zaś organ takiego wniosku nie uwzględnił. Ocenie zebranego materiału dowodowego nie sposób zarzucić dowolności. Z wyrażonej w art. 191 o.p. zasady swobodnej oceny dowodów wynika, że organ podatkowy - przy ocenie stanu faktycznego - nie jest skrępowany żadnymi regułami ustalającymi wartość poszczególnych dowodów. Organ ten, według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania, ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne. Wyciągnięte w sprawie wnioski są logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione. Zaskarżona decyzja zawiera pełne uzasadnienie faktyczne i prawne. Poszczególne dowody poddano szczegółowej analizie i ocenie, dowody zostały także ocenione we wzajemnej łączności. Organ dokonał również oceny argumentów i dowodów przedstawianych przez stronę. Postępowanie podatkowe zostało przeprowadzone w sposób budzący zaufanie do tych organów, które udzielały stronie niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Organy wyjaśniły też stronie zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwianiu sprawy. Przeprowadzone postępowanie i podjęte rozstrzygnięcie w pełni odpowiadają przepisom postępowania oraz przepisom prawa materialnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę.