I SA/Bk 243/14

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego B. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w wysokości stanowiącej 150% stawek wynagrodzenia w sprawie ze skargi K. M. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2010 r. p o s t a n a w i a - przyznać doradcy podatkowemu B. C. kwotę 1.476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, - odmówić przyznania wynagrodzenia w pozostałym zakresie. Postanowieniem z dnia 01 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał K. M. A. prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego. Stosownie do powyższego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy doradcę podatkowego B. C. (k. 34). Doradca podatkowy B. C. brał udział w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (wynagrodzenie za tą czynność zostało przyznane postanowieniem tut. Sądu z dnia 12 grudnia 2014 r.) oraz dnia 13 lipca 2016 r. brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wnosząc do protokołu rozprawy o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to nie zostały zwrócone w całości (k. 82 i k. 99). Pełnomocnik wniósł również wniósł o przyznanie podwyższonych kosztów pomocy prawnej określonych w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu tj. w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3 (k. 99). Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sprawy wynosi 21.192 zł (k. 4), w związku z tym zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) – dalej również jako rozporządzenie kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w niniejszej sprawie wynosi 2.400 zł. Treść § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia stanowi, iż wynagrodzenie za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jeśli sprawę prowadzi ten sam doradca podatkowy wynosi 50% kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1. Zatem biorąc pod uwagę przepisy § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e i ust. 2 pkt 3 to kwota wynagrodzenia za udział doradcy podatkowego B. C. w rozprawie przed NSA w sprawie niniejszej wynosi 1.200 zł. Kwotę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 1.476 zł. Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 1.476 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu. W pozostałym zakresie wniosek doradcy podatkowego B. C. podlegał oddaleniu. Pełnomocnik procesowy wniósł o przyznanie podwyższonych kosztów pomocy prawnej określonych w § 4 ust. 1 pkt 1 tj. w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3 (k. 99). Stosownie do treści § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. zasądzając opłatę za czynności pełnomocnika z tytułu zastępstwa prawnego, bierze się pod uwagę niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Zgodnie z treścią § 4 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% kwot wynagrodzenia, o których mowa w § 3. W sprawie niniejszej działania podjęte przez doradcę podatkowego B. C. tj. udział w rozprawie przed NSA w dniu 13 lipca 2016 r. nie dają podstawy do przyznania podwyższonego wynagrodzenia, nie przekraczają bowiem granic zwykłej staranności pełnomocnika. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e; § 2 ust. 3 oraz § 4 ust. 1 pkt 1 oraz § 2 ust. 1 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego..., orzeczono jak w sentencji.