I SA/Bk 248/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi H. S. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2013 w pomniejszonej wysokości oddala skargę Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Ł. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Ł. z dnia [...] października 2014 r. nr [...], o przyznaniu H. S. (dalej również jako Skarżący) płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości na 2013 r. Z akt wynika, że Skarżący złożył w dniu [...] kwietnia 2013 r. wniosek kontynuacyjny o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2013, w którym zadeklarował pakiet 2 - Rolnictwo ekologiczne, wariant 2.1 - Uprawy rolnicze (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 53,32 ha, wariant 2.3 - Trwałe użytki zielone (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 24,28 ha, pakiet 3 - Ekstensywne trwałe użytki zielone, wariant 3.1.2 - Ekstensywna gospodarka na łąkach i pastwiskach na obszarach Natura 2000 na powierzchni 0,45 ha, pakiet 5 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000, wariant 5.1 - Ochrona siedlisk lęgowych ptaków na powierzchni 87,07 ha. Organ I instancji przyznał Skarżącemu płatność do pakietu 2, wariant 2.1 - do powierzchni 52,48 ha, a w wariancie 2.3 - zgodnie z deklaracją do powierzchni 24,28 ha. Z tytułu pakietu 5 wariant 5.1 przyznana została kwota płatności w pomniejszonej wysokości. Z kolei organ odmówił przyznania płatności do pakietu 3 wariantu 3.1.2. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji wskazał, że w wariancie 5.1, Skarżący zadeklarował działkę rolną oznaczoną identyfikatorem J o powierzchni 60,00 ha i działkę rolną oznaczoną identyfikatorem K o powierzchni 27,07 ha, w uwagach wpisując sposób użytkowania kośny. Zadeklarowany sposób użytkowania powyższych działek był zgodny z planem działalności rolnośrodowiskowej. Podczas przeprowadzonej kontroli na miejscu w gospodarstwie wnioskodawcy w dniu [...] sierpnia 2013 r. – [...] października 2013 r. w zakresie Programu rolnośrodowiskowego (nr raportu [...]), inspektorzy terenowi stwierdzili: 1) na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem J, powierzchnię niewykoszoną 8,44 ha co stanowi 14,07 % powierzchni całkowitej działki rolnej, wobec powyższego zastosowali kod nieprawidłowości N018 oraz pozostawienie nieskoszonej niewłaściwej części działki rolnej, w szczególności innej niż zaznaczona na materiale graficznym, wobec powyższego zastosowali kod nieprawidłowości N020; 2) na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem K, powierzchnię niewykoszoną 4,74 ha co stanowi 17,51 % powierzchni całkowitej działki rolnej, wobec powyższego zastosowali kod nieprawidłowości N018 oraz pozostawienie nieskoszonej niewłaściwej części działki rolnej, w szczególności innej niż zaznaczona na materiale graficznym, wobec powyższego zastosowali kod nieprawidłowości N020. Dowodem powyższych ustaleń w dniu kontroli jest, jak wskazał organ, dokumentacja fotograficzna dołączona do raportu z czynności kontrolnych oraz załączniki w postaci szkiców (stanowiące integralną część raportu), na których szczegółowo zaznaczone zostały powierzchnie wykluczone (nieużytki), miejsca powierzchni nie wykoszenia, jak również miejsca i kierunki, z których wykonano poszczególne fotografie. Organ odwoławczy stwierdził, że zastosowany przez inspektorów terenowych w protokole z czynności kontrolnych kod pokontrolny N01 i N020 oznacza, że wnioskodawca nie spełnił wymogów zawartych w § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. U. z 2013 r. poz. 361 ze zm. – dalej jako rozporządzenie rolnośrodowiskowe), co obwarowane jest zmniejszeniem zgodnie z § 38 ust 1 i 2 tego rozporządzenia. Organ odwoławczy zauważył ponadto, że podczas powyższej kontroli na miejscu inspektorzy terenowi stwierdzili na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem I zadeklarowanej w wariancie 3.1.2 - wykoszenie całej powierzchni działki rolnej 0,45 ha - wobec powyższego zastosowali kod nieprawidłowości L10 N2000 oraz niezłożenie w stogi lub nieusunięcie ściętej biomasy na łące w odpowiednim terminie, wobec powyższego zastosowano kod nieprawidłowości L12 N2000. Powyższe ustalenia zostały utrwalone na dokumentacji fotograficznej będącej integralną częścią raportu z czynności kontrolnych (zdjęciem 107, 108). We wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w sekcji VIII - Oświadczenie o sposobie wykorzystania działek rolnych, Skarżący zadeklarował w wariancie 3.1.2 działkę rolną oznaczoną identyfikatorem I, w uwagach wpisując sposób użytkowania kośny. Zadeklarowany sposób użytkowania powyższych działek był zgodny z planem rolnośrodowiskowym. Biorąc pod uwagę powyższe nieprawidłowości, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR prawidłowo zastosował § 38 ust. 1 i 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego i w oparciu o załącznik nr 7 przedmiotowego rozporządzenia dokonał zmniejszenia płatności w wariancie 3.1.2 dla działki rolnej oznaczonej identyfikatorem I o powierzchni 0,45 ha łącznie o 100% (za nieprawidłowość oznaczoną kodem L10 N2000 - 80%, za nieprawidłowość oznaczoną kodem LI 2 N2000 - 20%). Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji wskazał również, że podczas przeprowadzonej kontroli na miejscu w gospodarstwie wnioskodawcy w dniu [...] sierpnia 2013 r. – [...] października 2013 r. w zakresie wzajemnej zgodności (nr raportu [...]), inspektorzy terenowi zastosowali: - na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem J zadeklarowanej w wariancie 5.1 (powierzchnia deklarowana 60,00 ha) na powierzchni 2,44 ha oraz na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem K zadeklarowanej w wariancie 5.1 (powierzchnia deklarowana 27,07 ha) na powierzchni 2,03 ha - kod nieprawidłowości N.04.1 - rolnik nie prowadził na łąkach lub pastwiskach wymaganego koszenia i usuwania okrywy roślinnej terminie lub nie były na nich wypasane zwierzęta; - na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem N (powierzchnia całkowita 0,70 ha) nie zgłoszonej do programów pomocowych położonej na działce ewidencyjnej na powierzchni 0,44 ha i na działce rolnej oznaczonej identyfikatorem O (powierzchnia całkowita 1,10 ha) nie zgłoszonej do programów pomocowych na powierzchni 0,69 ha - kod nieprawidłowości N.04.1 - rolnik nie prowadził na łąkach lub pastwiskach wymaganego koszenia i usuwania okrywy roślinnej terminie lub nie były na nich wypasane zwierzęta. Uwzględniając stwierdzone uchybienia oraz zastosowany kod nieprawidłowości N.04.1 na działkach rolnych oznaczonych identyfikatorem J, K, N i O, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w oparciu o § 41 rozporządzenia rolnośrodowiskowego oraz § 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie liczby punktów, jaką przypisuje się stwierdzonej niezgodności, oraz procentowej wielkości zmniejszenia płatności bezpośredniej, płatności cukrowej lub płatności do pomidorów (Dz. U. nr 67, poz. 434 ze zm.) dokonał pomniejszenia całkowitej kwoty płatności rolnośrodowiskowej o 3 %. W zakresie płatności do pakietu 2 wariantu 2.1 i 2.3 organ odwoławczy zauważył, że wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek rolnych zadeklarowanych do płatności w ramach wariantu 2.1 - uprawy rolnicze (dla których zakończono okres przestawiania), a powierzchnią stwierdzoną wynosi 1,60 %. W związku z powyższym Kierownik Biura Powiatowego ARiMR prawidłowo zastosował art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011. Odnosząc się do zarzutów odwołania Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR uznał, że organ I instancji zasadnie nie uwzględnił opisu technicznego wykonanego w dniach [...]-11.04.2014 r. przez geodetę J. T. dla działki rolnej J i K, gdyż został wykonany 6 miesięcy po przeprowadzonej kontroli na miejscu, wobec powyższego nie odzwierciedla zastanego stanu w terenie przez inspektorów terenowych dokumentujących kontrolę w zakresie Programu rolnośrodowiskowego. Ponadto, wnioskodawca w złożonych zastrzeżeniach do protokołu z czynności kontrolnych w dniu [...] kwietnia 2014 r. potwierdził, że nie wykosił wymaganej powierzchni łąk, ze względu na wysoki poziom wody, który uniemożliwił mu skoszenie wymaganej powierzchni działki. Zdaniem organu II instancji powyższych wyjaśnień nie można zakwalifikować do jednej z kategorii siły wyższej. O zaistniałej sytuacji wnioskodawca poinformował dopiero w zastrzeżeniach złożonych do raportu z czynności kontrolnych w dniu [...] kwietnia 2014 r., naruszając tym samym wymóg art. 47 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1974/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. Organ odwoławczy uznał, że w sprawie nie ma zastosowania art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR stwierdził ponadto, że kontrola oraz protokół z czynności kontrolnych został sporządzony zgodnie ze stosowaną na terenie całego kraju metodologią w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Raport z czynności kontrolnych ma moc prawną dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 Kpa. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem Skarżący złożył skargę do Sądu zarzucając naruszenie: (-) ust. 67 preambuły oraz art. 68 ust 1 rozporządzenia Nr 796/2004 przez ich niezastosowanie. Wstęp do powyższego rozporządzenia oraz innych aktów w oparciu o nie, wprowadza regułę, że zmniejszenia płatności oraz wykluczenia z płatności odnoszące się do kryteriów kwalifikowalności powinny z zasady nie być stosowane m. in. w przypadku gdy rolnik może udowodnić, że wina nie leży po jego stronie. W niniejszej sprawie wystąpiły takie okoliczności, a zastosowano tu system sankcji; (-) art. 107 § 1 i § 3 Kpa, przez nie uzasadnienie w sposób wyczerpujący i odpowiedni w decyzji, jakie okoliczności i przesłanki wpłynęły na podjęcie wydanej decyzji, ponadto powołanie błędnych podstaw prawnych, brak rozstrzygnięcia oraz odpowiedniego uzasadnienia faktycznego i prawnego. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa, a wydana decyzja nie zawiera tych elementów; (-) art. 78 § 2 Kpa, przez nie uwzględnienie żądania strony o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków które ma istotne znaczenie dla sprawy oraz przeprowadzenie ponownej kontroli; (-) w uzasadnieniu decyzji brak jest też odniesienia się do art. 73 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zdaniem Sądu organy poczyniły w tej sprawie prawidłowe ustalenia faktyczne, a Skarżący nie podważył ich skutecznie w toku prowadzonego postępowania. Kwestionowane rozstrzygnięcia oparte zostały na wynikach kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie wnioskodawcy w dniach [...] sierpnia 2013 r. w zakresie kwalifikowalności powierzchni (nr raportu [...]), w dniach [...] sierpnia 2013 r. – [...] października 2013 r. w zakresie wzajemnej zgodności (nr raportu [...]), a w dniach [...] sierpnia 2013 r. – [...] października 2013 r. w zakresie Programu rolnośrodowiskowego (nr raportu [...]). Skarżący kwestionował głównie wyniki kontroli na miejscu przeprowadzonej w jego gospodarstwie w zakresie Programu rolnośrodowiskowego i podnosił, że błędnie została określona powierzchnia nieskoszona na działkach J i K. Na poparcie swojego stanowiska przedłożył operat techniczny, dotyczący pomiaru skoszonych łąk na działce J oraz wnosił w toku postępowania o przeprowadzenie ponownej kontroli na miejscu, jak też o dopuszczenie dowodów z zeznań świadków na okoliczność wykonania zabiegów agrotechnicznych w okresie od dnia wykonania kontroli. W tym miejscu trzeba podkreślić, że ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. nr 64 poz. 427, ze zm.) modyfikuje, w stosunku do przepisów k.p.a., obowiązki organu właściwego do wydawania decyzji i pozycję strony postępowania. Zgodnie z art. 21 ust. 1 tej ustawy, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy k.p.a., chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. W art. 21 ust. 2 ustawy wskazuje się z kolei, że w postępowaniu w sprawie dotyczącej przyznania pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania. Stosownie natomiast do art. 21 ust. 3 ww. ustawy, to na stronie oraz innych osobach uczestniczących w tym postępowaniu ciąży obowiązek przedstawiania dowodów oraz dawania wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że w toku postępowania Skarżący nie przedstawił wiarygodnych dowodów podważających sporządzony w tej sprawie raport z czynności kontrolnych. Kontrola jest istotnym elementem systemu przyznawania i wypłaty rolnikom środków finansowych w ramach płatności rolnośrodowiskowych. Celem kontroli na miejscu jest zweryfikowanie i ustalenie, czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie działek rolnych i rodzaj upraw odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie. Zgodnie z art. 26 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) 1122/2009, kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie istotnych wymogów i norm wzajemnej zgodności. Dodać trzeba, że cytowana wyżej ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich przewiduje, że agencja płatnicza oraz podmioty wdrażające przeprowadzają kontrole, w tym kontrole na miejscu i wizytacje w miejscu (zob. art. 30 ust. 1). Przepis art. 31 ust. 1 tej ustawy wskazuje, że czynności kontrolnymi są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie do ich wykonywania wydane przez organ agencji płatniczej lub przez właściwy organ podmiotu wdrażającego. Stosownie do art. 31 ust. 5 ustawy, osoba wykonująca czynności kontrolne sporządza z tych czynności raport. Podmiot kontrolowany ma zaś prawo zgłoszenia umotywowanych zastrzeżeń co do ustaleń zawartych w protokole osobie, która sporządziła raport. Raport z czynności kontrolnych ma moc prawną dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 Kpa, gdyż został sporządzony przez uprawniony do tego organ i w przypisanej formie, w zakresie powierzonych organowi z mocy prawa zadań, wskazanych w zakresie działania tego organu. O wadze takiego raportu świadczy to, że kontrole przeprowadzane mogą być tylko przez określone podmioty. Takim dowodom, jak omawiany raport z kontroli, właśnie z racji przeprowadzania kontroli przez podmioty wyspecjalizowane (dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowanymi i technicznymi) i bezstronne - co do zasady przypisać należy przymiot wiarygodności (zob. wyrok NSA z 4 kwietnia 2008 r. sygn. akt II GSK 492/07, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia zasad sporządzania dokumentacji pokontrolnej. Kontrola oraz protokół z czynności kontrolnych został sporządzony zgodnie ze stosowaną na terenie całego kraju metodologią, w sposób prawidłowy i zgodny z obowiązującymi przepisami prawa. Skarżący skorzystał z prawa wniesienia zastrzeżeń, które zostały rozpatrzone. Z przeprowadzonej kontroli wynika jakie uchybienia stwierdzono, zostały również wskazane numery fotografii, na których był uwidoczniony stan faktyczny stwierdzony podczas kontroli. Dołączono również i opisano szkice, na których zaznaczono powierzchnie niewykoszone. Mocy dowodowej raportu z kontroli nie podważył skutecznie przedłożony przez stronę operat techniczny. Słusznie podnosi organ, że operat ten wykonany został 6 miesięcy po przeprowadzonej kontroli na miejscu, wobec tego nie odzwierciedla zastanego stanu w terenie przez inspektorów terenowych dokumentujących kontrolę w zakresie Programu rolnośrodowiskowego. Brak jest podstaw do twierdzenia, że kontrolujący błędnie określili powierzchnię niewykoszoną na działkach J i K. W toku prowadzonego postępowania organ kilkukrotnie analizował raport z czynności kontrolnych i nie stwierdzono nieprawidłowości w dokonanych pomiarach. Położenie powierzchni niewykoszonych udokumentowane zostało fotografiami i szkicami oraz porównane z załącznikami wniosku Skarżącego o płatność. Organy w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Skonfrontowały treść wniosku i załączników z wynikami kontroli na miejscu. Odniosły się również do operatu przedłożonego przez stronę i wyjaśniły dlaczego nie może podważyć ustaleń kontroli. Ocena zebranych dowodów oraz podjęte wnioski odpowiadają zasadom logiki i doświadczenia życiowego. Nie uwzględniając żądania przesłuchania świadków organy nie naruszyły art. 78 § 2 Kpa. Wyniki przeprowadzonej kontroli jednoznacznie wskazały, że na działkach rolnych I, J i K, Skarżący nie spełnił wymogów określonych w załączniku nr 3 do rozporządzenia. W sytuacji, gdy nieprawidłowości stwierdzone zostały przez inspektorów terenowych w ramach kontroli na miejscu, co zostało potwierdzone dokumentacją fotograficzną, okoliczności tych nie są w stanie podważyć zeznania świadków. Istotne jest również, że Skarżący w zastrzeżeniach do protokołu z czynności kontrolnych w dniu [...] kwietnia 2014 r. potwierdził, że nie wykosił wymaganej powierzchni łąk, ze względu na wysoki poziom wody, który uniemożliwił mu skoszenie wymaganej powierzchni działki. Bez wątpienia zatem okoliczności, na które mieliby zeznawać świadkowie zostały już stwierdzonych innymi dowodami. Słusznie również nie przeprowadzono żądanej przez Skarżącego ponownej kontroli na miejscu. Jeszcze raz trzeba podkreślić, że dokument urzędowy jakim jest raport z czynności kontrolnych, niepodważony skutecznie przez stronę, mógł stanowić podstawę do stwierdzenia nieprawidłowości będących podstawą wydanych w sprawie rozstrzygnięć pomniejszających płatności rolnośrodowiskowe. W zaskarżonej decyzji organ trafnie wyjaśnił Skarżącemu, że w sprawie nie ma zastosowania art. 73 rozporządzenia nr 1122/2009 (zastępujący art. 68 ust. 1 rozporządzenia nr 796/2004), dotyczący przypadków niestosowania obniżek i wykluczeń z płatności. Wspomniana regulacja ma zastosowanie do obniżek i wykluczeń, przewidzianych w rozdziałach I i II cytowanego rozporządzenia. Zgodnie z TUTUŁEM IV - Podstawa obliczania pomocy, obniżek płatności i wykluczeń z płatności, rozdział I odnosi się do niezgłoszonych obszarów, zaś rozdział II do ustaleń w odniesieniu do kryteriów kwalifikowalności. W związku z tym, że zastosowanie sankcji wynika z niespełnienia wymogów nałożonych na wnioskodawcę przez przepisy krajowe, a mianowicie rozporządzenia rolnośrodowiskowego, dlatego też wyżej art. 73 rozporządzenia nr 1122/2009 nie ma w sprawie zastosowania. Zaznaczyć trzeba, że organ rozważał przypadek wystąpienia siły wyższej, o której mowa w § 45 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, wskazującego inne niż wymienione w przepisach rozporządzenia nr 1974/2006 kategorie siły wyższej lub wyjątkowe okoliczności, w przypadku wystąpienia których zwrot pomocy nie jest wymagany. Słusznie zauważył jednak, że o wysokim poziomie wody, uniemożliwiającym stronie skoszenie wymaganej powierzchni działki Skarżący poinformował dopiero w zastrzeżeniach do protokołu kontroli złożonych [...] kwietnia 2014 r. Tymczasem art. 47 ust. 2 rozporządzenia nr 1974/2006 stawia wymóg, aby przypadki siły wyższej lub wyjątkowych okoliczności były zgłaszane przez beneficjenta lub przez upoważnioną przez niego osobę na piśmie właściwemu organowi, wraz z odpowiednimi dowodami wystarczającymi dla właściwych organów, w ciągu 10 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności. Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Opiera się na protokole z kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie Skarżącego, wyniki której nie zostały skutecznie podważone w toku postępowania administracyjnego. Organ wyjaśnił zasadność przesłanek, które doprowadziły do zastosowania przepisów prawa materialnego i wobec stwierdzonych nieprawidłowości - do obniżenia płatności rolnośrodowiskowej. Odniesiono się do zebranych dowodów i wyjaśnień Skarżącego. Ocena dowodów oraz podjęte wnioski odpowiadają zasadom logiki i doświadczenia życiowego. O prawidłowości podjętego rozstrzygnięcia przekonują uzasadnienia decyzji organów obu instancji. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).