I SA/Bk 251/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K. K. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w wysokości 600 zł w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek na Fundusz Ubezpieczeń Społecznych, Fundusz Ubezpieczeń Zdrowotnych oraz Fundusz Pracy p o s t a n a w i a – przyznać radcy prawnemu K. K. wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w postępowaniu zażaleniowym (zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 05 października 2011 r.) w kwocie 147,60 zł (sto czterdzieści siedem 60/100 złotych). – w pozostałym zakresie oddalić wniosek. Postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał K. B. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego Okręgowa Izba Radców Prawnych w B. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego K. K. (k. 43). Radca prawny K. K. brała udział w postępowaniu zażaleniowym - sporządziła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 05 października 2011 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania skarżonej decyzji (k. 56 - 61), wnosząc o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600 zł (k. 57), stwierdzając, że koszty te nie zostały opłacone w żadnej części (oświadczenie z dnia 01 grudnia 2011 r. – k. 85). Następnie pełnomocnik skarżącego brała udział w postępowaniu zażaleniowym (zażalenie z dnia 08 grudnia 2011 r. – data stempla pocztowego – k. 97) od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 listopada 2011 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania skarżonej decyzji (k. 91 – 96), ponownie wnosząc o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600 zł (k. 92). W zaistniałej sytuacji zasadne pozostaje przyznanie pełnomocnikowi kwoty 147,60 zł tytułem udziału w postępowaniu zażaleniowym od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 05 października 2011 r. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Ad 1. § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.) stanowi, że wynagrodzenie za reprezentowanie strony w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności tj. 23 %, co daje kwotę 147,60 zł. Podkreślenia wymaga, że wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w zakresie udziału w postępowaniu zażaleniowym na wzmiankowane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 05 października 2011 r. zawiera wymagane oświadczenie, że koszty zastępstwa procesowego nie zostały opłacone w żadnej części (k. 85). Ad 2. W pozostałym zakresie wniosek radcy prawnego K. K. podlegał oddaleniu. Zgodnie z treścią § 15 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych... - koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego. Na wnioskodawcy spoczywa, zatem obowiązek udokumentowania poniesionych wydatków związanych z prowadzeniem sprawy. W rozpatrywanym przypadku radca prawny K. K. nie wykazała w żaden sposób, że poniosła koszty związane z reprezentowaniem skarżącego, nie udokumentowała również wysokości tych wydatków. Dlatego też wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600 zł, nie mógł zostać uwzględniony w całości. Zasadnym pozostaje jedynie jak wykazano wyżej przyznanie pełnomocnikowi kwoty 147,60 zł tytułem udziału w postępowaniu zażaleniowym (zażalenie od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 05 października 2011 r.). Brak jest również podstaw do przyznania wynagrodzenia za udział w postępowaniu zażaleniowym na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 listopada 2011 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania skarżonej decyzji (zażalenie k. 91 – 96). Wniosek o przyznanie tego wynagrodzenia (tu ponownie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 600 zł k. 92) nie zawiera, bowiem oświadczenia określonego w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych... Przepis ten stanowi, że wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. W postanowieniu z dnia 14 października 1998 r. (sygn. akt II CKN 687/98 OSNC 1999/3/63) Sąd Najwyższy stwierdził, że wskazane oświadczenie jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca adwokata lub radcy prawnego nie została wynagrodzona, a zatem, iż zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa na podstawie art. 22³ ust. 1 ustawy z dnia 06 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. Nr 19, poz. 145 ze zm.). Sąd ten podkreślił również, że niezłożenie przez pełnomocnika wskazanego oświadczenia nie stanowi braku formalnego pisma, lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku, toteż nie podlega ewentualnemu uzupełnieniu w trybie art. 130 k.p.c. W konsekwencji wniosek radcy prawnego o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, niezawierający oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części podlega oddaleniu, jako nieuzasadniony. Pogląd ten znajduje również odzwierciedlenie w doktrynie (vide: T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 644; B. Deuter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 599), należy go, zatem w pełni zaakceptować na gruncie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz obowiązującego aktualnie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d; § 2 ust. 3 oraz § 15 pkt 2 i § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych..., orzeczono jak w sentencji.