I SA/Bk 252/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Jacek Pruszyński, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 19 września 2013 r. sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. Inspektorat w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] i umorzenie postępowania w sprawie p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] kwietnia 2013 r. nr [...], w którym uchylono postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z [...] marca 2013 r. nr [...] i umorzono postępowanie w sprawie. W rozstrzygnięciu tym wskazano, że w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. na podstawie tytułu wykonawczego [...] wystawionego przez wierzyciela - ZUS Oddział w B. Inspektorat w Z. na zobowiązanego - S. T. - w dniu 20 sierpnia 2012 r. skierowano do A. i M. W. zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnych z tytułu wynajmu mieszkania. Zajęcie okazało się nieskuteczne, ponieważ w sierpniu 2012 r. najemcy wyprowadzili się. Natomiast postanowieniem z [...] marca 2013 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. umorzył postępowanie egzekucyjne. Organ egzekucyjny, powołując się na art. 64c § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Dz. U. z 2013 r. poz. 267 (dalej w skrócie: "u.p.e.a.") postanowieniem z [...] marca 2013 r. nr [...] obciążył wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości 19,70 zł, stanowiącymi opłatę za zajęcie wierzytelności pieniężnych. Rozpatrując zażalenie wierzyciela, Dyrektor Izby Skarbowej zauważył, że zawiadomienie o zajęciu wierzytelności z tytułu najmu nie zostało odebrane przez A. i M. W. Zajęcie wierzytelności okazało się nieskuteczne, a ostatnia wpłata na poczet dokonanych wcześniej zajęć wierzytelności z tytułu najmu wpłynęła 12 sierpnia 2012 r. Oznacza to, że w dacie sporządzenia zawiadomienia o zajęciu, wierzytelność nie istniała. Nie można więc przyjąć, że nastąpiło zajęcie wierzytelności mogące skutkować naliczeniem opłaty określonej w art. 64 § 1 pkt 4 u.p.e.a. Podkreślono, że stosownie do art. 64 § 9 pkt 2 u.p.e.a. obowiązek uiszczenia opłat, za zajęcie wierzytelności pieniężnych powstaje z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu. W rozpatrywanym przypadku nie doręczono dłużnikom zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu, ponieważ nie mieszkali już w domu wcześniej wynajmowanym i nie istniała wierzytelność z tego tytułu. W świetle powyższego organ odwoławczy uznał, że postępowanie w sprawie obciążenia wierzyciela kosztami egzekucyjnymi jest bezprzedmiotowe. Dlatego też uchylił postanowienie z [...] marca 2013 r. nr [...] i umorzył postępowanie w sprawie. W skardze złożonej do Sądu pełnomocnik wierzyciela wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie art. 64c § 7 u.p.e.a. w zw. z art. 59 § 2 u.p.e.a., poprzez przyjęcie, że możliwe jest rozstrzygnięcie o kosztach egzekucyjnych w sytuacji, gdy postępowanie egzekucyjne nie zostało zakończone. Autor skargi wskazał, że wierzyciel skorzystał z prawa zaskarżenia postanowienia organu egzekucyjnego o umorzeniu postępowania. Na dzień wydania postanowienia o kosztach, postępowanie egzekucyjne nie było zakończone. Obciążanie wierzyciela kosztami jest zatem przedwczesne. Pełnomocnik zwrócił ponadto uwagę, że analiza postanowień wydanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego prowadzi do wniosku, że postanowienie o obciążeniu kosztami powstałymi w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] było wydane przed postanowieniem o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Organ odwoławczy nie ustosunkował się do tej kwestii. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, jako niezasadnej. Na rozprawie w dniu 19 września 2013 r. pełnomocnik skarżącego wierzyciela cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej w skrócie, jako: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofniecie skargi wiąże sąd, z wyjątkiem sytuacji, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art.60 p.p.s.a.). W ocenie Sądu cofnięcie skargi na rozprawie było dopuszczalne – w sprawie nie zachodzą, bowiem przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie art.161 §1 pkt 1 w zw. z art.60 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.