I SA/Bk 256/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2014 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu za zaległość podatkową spółki z o.o. N.[...] w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej jako członka zarządu za zaległość podatkową spółki z o.o. N. [...] w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu. Powyższa decyzja została doręczona pełnoletniemu domownikowi skarżącego E. D. w dniu 31 marca 2014r. Na powyższą decyzję W. D. w dniu 8 maja 2014 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływana jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie, decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. została doręczona na wskazany w aktach sprawy adres skarżącego w dniu 31 marca 2014 r., a zatem termin na skuteczne złożenie skargi do Sądu upływał 30 kwietnia 2014 r. Skargę Skarżący wywiódł dopiero w dniu 8 maja 2014 r., a zatem należało uznać, że została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze skarga jako spóźniona, a więc niedopuszczalna na mocy art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.