I SA/Bk 262/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie asesor WSA Jacek Pruszyński (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 października 2008 r. sprawy ze skargi R. J. S. – A. K. B. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej sprowadzonego z USA samochodu osobowego oddala skargę Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. z [...].05.2008 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z [...].04.2008 r. nr [...] określającą R. J. S. - "B" kwotę długu celnego oraz podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług. Skarga została wywiedziona na tle następującego stanu faktycznego: W dniu [...].11.2006 r. przedstawiciel Strony zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu przywieziony z USA samochód osobowy marki [...] wyprodukowany w roku [...]. Do zgłoszenia załączono m.in. fakturę zakupu ww. towaru na kwotę 700 USD (cena samochodu) i 350 USD (koszty wysyłki) - łącznie 1.050 USD oraz dokument samochodu - Certificate of Title z nadrukiem "Salvage". Po analizie tych dokumentów, jak też porównaniu cen, organ celny pierwszej instancji przystąpił do weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia. W wyniku rewizji celnej ustalono dane samochodu, jak rok produkcji, nr VIN, pojemność skokową silnika, określono też widoczne uszkodzenia pojazdu. Dokonano również porównania określonej w dokumencie zakupu ceny samochodu z cenami podobnych samochodów oferowanych na rynku USA. Na tej podstawie organ celny powziął wątpliwości, co do tego, czy określona w dokumencie cena samochodu (700 USD) stanowi całkowitą cenę zapłaconą za importowany towar. W związku z powyższym organ celny powołał biegłego J. S. do wydania opinii w sprawie szacunkowej wartości rynkowej przedmiotowego samochodu z uwzględnieniem korekt za braki, uszkodzenia i przebieg. W przedstawionej opinii biegły określił wartość rynkową samochodu na kwotę 27.650 zł po dokonaniu korekty ujemnej z tytułu uszkodzeń w wysokości 30%, przyjmując jako wartość bazową auta kwotę 39.500 zł. Następnie biegły sporządził opinię uzupełniającą, w której skorygował wartość bazową pojazdu do kwoty 40.230 zł, natomiast wartość rynkową brutto do kwoty 28.140 zł. W konsekwencji Naczelnik Urzędu Celnego w B. decyzją z [...].02.2007 r. nr [...] określił kwoty długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług, stosując jako podstawę wyliczeń wartość celną ustaloną przy wykorzystaniu ww. opinii biegłego J. S. Po rozpoznaniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...].03.2007 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. W efekcie skargi złożonej przez stronę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z 29.08.2007 r. sygn. akt l SA/Bk 330/07 uchylił decyzję organu odwoławczego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że organy celne naruszyły w prowadzonym postępowaniu przepisy prawa procesowego, a w szczególności art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej: "Ordynacja podatkowa". Organy nie uzasadniły bowiem w przekonywujący sposób odstąpienia od wartości transakcyjnej sprowadzonego samochodu. Niezasadne było powoływanie się przez organ l instancji na analizę notowań samochodów nieuszkodzonych zawartych w systemie "Info-Ekspert", bowiem dane te nie dotyczą rynku, z którego pochodził przedmiotowy samochód. Natomiast włączony przez organ odwoławczy do akt sprawy materiał dowodowy w postaci wydruków ofert internetowych określających ceny uszkodzonych samochodów na rynku USA nie został przetłumaczony na język polski. Zdaniem Sądu trudno jest zatem ocenić prawidłowość dokonanych przez organ odwoławczy porównań co do skali i rodzajów uszkodzeń wskazanych przez organ z samochodem sprowadzonym przez Skarżącego. Ponadto Sąd uznał, iż opinia biegłego S. jest niepełna przede wszystkim w punktach dotyczących wartości bazowej badanego pojazdu oraz zastosowania korekty. Z przedmiotowej opinii nie wynika, dlaczego rzeczoznawca przyjął jako korektę ujemną ze względu na uszkodzenia - wielkość 30%. Wartości korygujące mają wpływ na ustalenie ostatecznej finalnej wartości rynkowej pojazdu, nie mogą zatem istnieć w tym zakresie jakiekolwiek wątpliwości, a opinia winna gruntownie wyjaśniać wszystkie elementy, które zdaniem biegłego mają wpływ na ustalenie wartości rynkowej pojazdu. W związku z powyższym wyrokiem, Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...].11.2007 r. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. w całości. Rozpatrując sprawę ponownie organ pierwszej instancji dokonał analizy notowań cen na rynku amerykańskim pojazdów marki [...] wyprodukowanych w latach 2002-2003 o podobnym stanie eksploatacyjno - technicznym do importowanego towaru. Organ uzyskał również dokumenty dotyczące kosztów transportu i spedycji przedmiotowego samochodu. Jednocześnie organ powołał biegłego rzeczoznawcę T. B. celem wydania opinii dotyczącej przedmiotowego samochodu tzn. określenia jego wartości rynkowej z uwzględnieniem korekty za braki, uszkodzenia, przebieg i datę pierwszej rejestracji. W przedłożonej w dniu 08.02.2008 r. wycenie ekonomiczno-technicznej T. B. określił wartość rynkową analizowanego samochodu na kwotę 18.935 zł brutto przy zastosowaniu korekt ze względu na przebieg pojazdu oraz stopień jego uszkodzeń i współczynnik zbywalności, przyjmując jako wartość bazową przedmiotowego auta kwotę 41.300 zł. Pismem z [...].02.2008 r. w związku z treścią art. 181 a ust. 2 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.93.253.1 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem wykonawczym", organ poinformował Skarżącego o powodach wątpliwości powziętych co do zadeklarowanej wartości transakcyjnej, jak też o konsekwencjach powyższego. Decyzją z [...].04.2008 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w B. ustalił w oparciu o opinię biegłego T. B. wartość celną importowanego pojazdu na kwotę 15.291 zł, (przy czym organ nie uwzględnił korekty z tytułu współczynnika zbywalności), a także określił kwotę cła i należne podatki: akcyzowy oraz od towarów i usług. W następstwie odwołania się od wyżej wymienionej decyzji Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z [...].05.2008 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W opinii organu odwoławczego art. 29 ust. 1 art. 31 Rozporządzenia Rady Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.92.302.1 ze zm.), zwanego dalej: "Wspólnotowy Kodeks Celny" określa, jako zasadę, iż wartością celną przywożonych towarów jest cena transakcyjna, to znaczy cena faktycznie należna lub zapłacona za towary sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i 33 (metoda ustalania wartości celnej nazwana metodą wartości transakcyjnej). Jednak art. 181a rozporządzenia wykonawczego uprawnia organy celne do niestosowania tej metody, jeżeli organy te mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należna sumę. Przepis ten stanowi dla organu celnego podstawę do odmowy przyjęcia deklarowanej wartości transakcyjnej. W niniejszej sprawie organ l instancji dokonał analizy cen samochodów używanych uszkodzonych marki [...] na aukcjach internetowych w USA, w wyniku czego powziął uzasadnione wątpliwości odnośnie tego, czy ujęta w fakturze zakupu cena 700 USD stanowi całkowitą cenę zapłaconą lub należną za importowany towar. Z analizy ww. ofert sprzedaży samochodów wynika, iż ceny uszkodzonych samochodów tej samej marki i typu na rynku amerykańskim kształtują się w granicach od 3.000 USD do 7.000 USD. Organ podkreślił, że pozyskane notowania dotyczyły pojazdów uszkodzonych, dokonano ich tłumaczeń, zaś ze zdjęć pojazdów oraz ich opisów wynika zakres uszkodzeń. Zdaniem organu także materiał dowodowy dotyczący notowań pojazdów uszkodzonych [...] włączony do akt sprawy w dniu 19.03.2007 r. potwierdza ustalenia organu l instancji na temat cen na rynku eksportera samochodów tej marki. Organ stwierdził, że w przypadku aukcji, ceny transakcji proponowane przez sprzedawców mogą ulec zmianie, ale kolejne oferty kupujących są dla sprzedawców korzystniejsze (wyższe) od poprzednich. Dopiero zakończenie licytacji może doprowadzić do zawarcia umowy, jednak każda złożona w czasie aukcji oferta jest wiążąca. Mając na uwadze, iż Skarżący w oświadczeniu z 16.11.2006 r. wyjaśnił, że kwota na fakturze (1.050,00 USD) obejmuje całkowitą płatność związaną z zakupem pojazdu i transportem do B. organ l instancji dokonał analizy kosztów transportu morskiego, obsługi spedycyjnej ww. pojazdu oraz faktur dotyczących transportu, która również potwierdzała fakt zaniżenia przez zgłaszającego deklarowanej ceny transakcyjnej. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż organy celne mogą oceniać przedłożone dokumenty nie tylko pod względem formalnym, ale również pod względem merytorycznym. Jak wykazano w toku postępowania, cena podana na dokumencie załączonym do zgłoszenia celnego znacznie odbiega od wartości pojazdów [...] oferowanych na rynku amerykańskim. Przepis art. 181 a ust. 1 rozporządzenia wykonawczego nie stawia organowi celnemu wymogu udowodnienia fałszywości dokumentów dla odmowy zastosowania metody wartości transakcyjnej do ustalenia wartości celnej towaru. Przepis ten formułuje jedynie wymóg powzięcia przez organ uzasadnionych wątpliwości, co do tego, czy cena deklarowana stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Wobec powyższego należało uznać, iż kwota uwidoczniona na fakturze z 13.10.2006 r. nie stanowi całkowitej kwoty płatności, za jaką został sprzedany samochód osobowy, a więc tym samym nie może być przyjęta za jego wartość celną. W konsekwencji zachodziła konieczność ustalenia wartości celnej towaru na podstawie przepisów art. 30 i 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. W sprawie wykazano brak możliwości zastosowania kolejnych metod ustalenia wartości celnej towaru, a w konsekwencji konieczność ustalenia wartości celnej według metody "ostatniej szansy". Organ uzyskał opinię biegłego J. S., a także opinię biegłego T. B. W uzasadnieniu wskazano przyczyny, dla których odmówiono uwzględnienia opinii rzeczoznawców J. S. oraz przedłożonej przez stronę opinii W. T. dla celów ustalenia wartości celnej zaimportowanego pojazdu, a także powody, dla których organ uznał za miarodajną w tym zakresie wycenę T. B. Dyrektor Izby Celnej zauważał, iż T. B. wobec zwolnienia towaru spod dozoru celnego, dla ustalenia stanu towaru posłużył się dokumentami zgromadzonymi w niniejszym postępowaniu, w tym zdjęciami pojazdu, opiniami rzeczoznawców (wraz z dokumentacją zdjęciową), odwołaniem Skarżącego. Na podstawie akt sprawy biegły stwierdził i szczegółowo opisał uszkodzenia badanego pojazdu, co spowodowało zastosowanie korekt z tego tytułu. Organ odwoławczy nie zgodził się też z zarzutami dotyczącymi naruszenia przez organ I instancji przepisów dotyczących postępowania dowodowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pełnomocnik Skarżącego zarzucił naruszenie: - prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie - art. 29, art. 31, art. 68 i art. 73 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz art. 181 a w związku z art. 178 ust. 4 rozporządzenia wykonawczego poprzez przyjęcie, że organy celne wykazały i uzasadniły, że wystąpiły w niniejszej sprawie uzasadnione wątpliwości co do podanej wartości celnej sprowadzonego samochodu jako wartości transakcyjnej i wykazały, że wartość transakcyjna towaru rażąco koliduje z wartością towaru występującą na rynku kraju jego pochodzenia; - przepisów postępowania - art. 122, art. 181, art. 187, art. 191 i art. 197 Ordynacji podatkowej w sposób istotnie wpływający na treść wydanego w sprawie rozstrzygnięcia, poprzez tendencyjne wszczęcie postępowania, oparcie rozstrzygnięcia na opinii, która nie może być dowodem w sprawie, dowolność w ocenie opinii biegłych w zakresie uznawania lub też nie poszczególnych elementów wyceny zawartych w opiniach biegłych oraz nieuzasadnionego przyjęcia oceny wiarygodności dokumentów w zakresie nie tylko kosztów transakcji, ale i kosztów transportu poniesionych przez stronę; - art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieuwzględnienie wskazań Sądu co do konieczności uzupełnienia materiału dowodowego wskazującego na uzasadnione wątpliwości, co do zadeklarowanej wartości celnej, brak materiału dowodowego wskazującego na wartość rażąco kolidującą z wartością towaru z kraju rynku pochodzenia przedmiotowego samochodu. Wskazując na powyższe zarzuty pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i poprzedzającej jej decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu skargi wskazano, że organy nie wykazały, z jakich dowodów wynika, że wartość transakcyjna przedmiotowego samochodu rażąco odbiega od wartości tego samochodu na rynku kraju jego pochodzenia. Przyczyną nieuwzględnienia wartości celnej podanej przez stronę, nie może być lapidarne stwierdzenie o uzyskaniu informacji odnośnie notowań w postaci ofert internetowych na rynku kraju eksportera podobnego używanego samochodu o zróżnicowanym stopniu uszkodzenia. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie podano, czy materiałem porównawczym były samochody objęte certyfikatem "Salvage". Wydruk nawet przetłumaczonych stron nie wskazuje, ani nie potwierdza, że takie ceny transakcyjne funkcjonowały na terenie stanu, w którym strona dokonywała zakupu i w tej dacie. W uwzględnionych notowaniach brak jest informacji, co do procentowego stopnia uszkodzenia pojazdów w celach ich porównania z przedmiotowym samochodem. Zdaniem pełnomocnika zaprezentowane informacje internetowe nie mogą być uznane za ofertę, nie ma bowiem w nich oświadczeń co do czasu transakcji, a przede wszystkim wielkości ceny w danym czasie związania ofertą. Materiały te mogą być uznane za ogłoszenia, reklamy i cenniki, które nie stanowią oferty, jest to jedynie zaproszenie do składania ofert. Analiza kosztów transportu wskazuje, że większą część kosztów w tym zakresie pokrywała i regulowała strona sprzedająca, w związku z tym ustalenia organu I instancji, co do tych kosztów, które powinien ponieść Skarżący są dowolne i naruszają przepisy art. 122, art. 187 i art. 199 Ordynacji podatkowej. W prowadzonym postępowaniu organy celne nie wykazały braku wiarygodności dokumentu w postaci opłaconych faktur, w tym i faktury transportowej. Autor skargi zarzucił też, że opinia T. B. nie opiniowała okoliczności faktycznych mających wpływ na treść rozstrzygnięcia, lecz była oparta na udostępnionych zdjęciach i opiniach pozostałych biegłych, jest więc pozbawiona podstaw w postaci własnych ustaleń faktycznych co do przedmiotu postępowania. Zarówno opinia biegłego W. T., jak i T. B. wskazują na wartość brutto uszkodzonego samochodu wyliczoną na kwoty znacznie niższe niż przyjęte przez organy celne, co wskazuje na dowolność organu w zakresie przyjętej podstawy faktycznej zaskarżonego rozstrzygnięcia. Organ celny błędnie przyjął do wyliczenia wartość samochodu nieuszkodzonego, tymczasem przedmiotem transakcji był samochód uszkodzony objęty certyfikatem "Salvage". Ponadto biegli ustalali różniący się stopień procentowy uszkodzeń przedmiotowego samochodu, fakt ten został natomiast pominięty w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Przyjęto wartość brutto pojazdu w stanie nie uszkodzonym z opinii B., a nie uwzględniono opinii T., pomimo tego, że w obu opiniach wystąpiły korekty ujemne, których nie uwzględnił organ. Stąd ocena obu opinii cechuje się dowolnością. Zdaniem pełnomocnika zaskarżoną decyzję oparto na opinii biegłego, która nie może stanowić właściwej podstawy do ustalenia wartości rynkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w skarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Przy ustalaniu wartości celnej, cena owa może zostać natomiast skorygowana o określone elementy wymienione w art. 32 i art. 33. Metoda wartości transakcyjnej jest podstawową metodą ustalania wartości celnej przywożonych towarów. Tylko w pewnych ściśle określonych sytuacjach organy celne mogą odstąpić od stosowania tej metody. Między innymi, w myśl art. 181a ust. 1 rozporządzenia wykonawczego - w przypadku, gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Podkreślić przy tym należy, że cytowany Wspólnotowy Kodeks Celny ustanowił w art. 30 i art. 31 zastępcze metody ustalania wartości celnej (metoda wartości transakcyjnej towarów identycznych, metoda wartości transakcyjnej towarów podobnych, metoda ceny jednostkowej, metoda wartości kalkulowanej, metoda "ostatniej szansy"). Z przepisu art. 30 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wynika, iż metody wyliczenia wartości celnej określone w art. 30 i art. 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego zostały ujęte w sposób wymagający kolejnej eliminacji poszczególnych metod aż do dojścia do metody tzw. "ostatniej szansy" (metody końcowej), określonej w art. 31. Nie ulega zatem wątpliwości, że przy ustaleniu wartości celnej towaru prawidłowe zastosowanie metody "ostatniej szansy" wymaga od organu celnego wykazania w pierwszej kolejności, iż istnieją uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Z takimi uzasadnionymi wątpliwościami będziemy mieć do czynienia wówczas, kiedy wartość transakcyjna towaru rażąco odstaje od wartości danego towaru na rynku jego pochodzenia. Możliwość odmowy przyjęcia wartości transakcyjnej na podstawie art. 181a Rozporządzenia Komisji (EWG), może być skutkiem zakwestionowania wiarygodności (materialnej lub formalnej) informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, ewentualnie wynikać z braku odpowiednich dokumentów, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego. Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie, wystąpi wówczas, gdy okaże się, że była ona rażąco niska (co zakłada jej porównanie z innymi cenami, więc nie może nastąpić w sposób dowolny). Następnie zaś rzeczą organów celnych jest wykazanie, że ustalenie tej wartości jest bezwzględnie niemożliwe w oparciu o pozostałe metody, kolejno wymienione w art. 30 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organy w przekonujący sposób uzasadniły odstąpienie od zastosowania metody wartości transakcyjnej do ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu. Prawdą jest, że organy podatkowe porównując wartość pojazdu wynikającą z faktury odniosły się do ofert na aukcjach internetowych. Zaznaczyć jednak należy, że dokonano porównania nie z jednostkową ofertą, ale z trzema notowaniami (str. 4, 5 i 8 decyzji organu pierwszej instancji). Co więcej organ odwoławczy wskazał, że podjęte przez organ pierwszej instancji ustalenia znajdują potwierdzenie również w notowaniach pięciu pojazdów uszkodzonych włączonych do akt sprawy w dniu 19.03.2007 r. (k. 63-73 akt adm., tłumaczenie k. 258 tych akt). Z tego też względu dane wynikające z notowań na giełdzie internetowej należało uznać jako miarodajne w zakresie ustalenia wartości danego towaru na rynku jego pochodzenia. Podkreślenia wymaga, że uzyskane notowania dotyczyły pojazdów uszkodzonych – stopień uszkodzeń wynika ze zdjęć pojazdów oraz z ich opisów, organ dokonał również tłumaczeń tych notowań. Porównanie z innymi cenami nastąpiło tu z zachowaniem obiektywności i z uwzględnieniem specyfiki rynku kraju eksportu, a to z kolei nie ograniczało możliwości wykorzystania każdych, zgodnych z prawem, źródeł informacji na temat cen pojazdów w USA. Zgodzić się zatem należy z organem, iż przedstawione oferty stanowiły wiarygodny materiał porównawczy. Ponadto organ mając na uwadze uzyskane od Skarżącego informacje, iż kwota wykazana na fakturze dokumentującej nabycie przedmiotowego pojazdu (1.050 USD) obejmuje także koszty związane z transportem do B. (350 USD) zakwestionował wiarygodność kosztów transportu pojazdu. Do materiału dowodowego włączono i przeanalizowano dokumenty dotyczące kosztów transportu morskiego oraz spedycji przedmiotowego samochodu, a także materiał porównawczy dotyczący kosztów przewozu krajowego. Dowody te w pełni uzasadniają ocenę dokonaną przez organ, stąd nie ma ona charakteru dowolnego. W związku z powyższym wątpliwości organów, co do wysokości zadeklarowanej przez stronę wartości transakcyjnej przedmiotowego pojazdu były uzasadnione i uprawniały do odstąpienia od ustalenia wartości celnej towaru na podstawie tejże metody. W tych okolicznościach, nie można zatem uznać za słuszny zarzutu naruszenia art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Organy podatkowe dochowały szczególnych zasad wynikających z art. 181a ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, albowiem poinformowały w toku postępowania przedstawiciela Strony o prawie zwrócenia się do organu o pisemne wyjaśnienie pozostających wątpliwości organu co do deklarowanej wartości samochodu (pismo z [...].02.2008 r.). Brak możliwości przyjęcia ceny transakcyjnej spowodował konieczność ustalenia wartości celnej towaru na podstawie przepisów art. 30 i 31 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Organy celne szczegółowo uzasadniły też, dlaczego nie zastosowały kolejnych metod określania wartości celnej towaru i oparły się na metodzie ostatniej szansy (str. 9-10 decyzji organu pierwszej instancji). Przepis art. 31 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego przewiduje, że jeżeli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie art. 29 i 30 Kodeksu, jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: - porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., - artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., - przepisów rozdziału III Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Zawarte w Porozumieniu w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r. postanowienia nakazują uwzględnianie w wycenie stopnia zużycia, w tym również uszkodzeń, badanego samochodu w porównaniu do średniego stanu technicznego dla samochodów z tego rocznika, ujętych w katalogach zawierających krajowe średnie ceny rynkowe. Według Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej (WCO), przy stosowaniu metody "ostatniej szansy" można oprzeć się na katalogach lub wyspecjalizowanych czasopismach podających bieżące ceny na rynku kraju importu, w tym także z wykorzystaniem wiedzy specjalisty. W sprawie zostały sporządzone dwie opinie rzeczoznawców dotyczące wartości pojazdu, ponadto opinię sporządzoną przez W. T. przedłożył Skarżący. Dokonując ustalenia wartości celnej pojazdu w niniejszej sprawie na podstawie metody "ostatniej szansy", organy podatkowe oparły się na opinii biegłego T. B., szczegółowo uzasadniając ten wybór, w tym przesłanki, którymi się w tym zakresie kierowano (str. 10 i 11 decyzji pierwszej instancji oraz 15 i 16 decyzji drugiej instancji). Z tego względu dokonanej ocenie nie można zarzucić dowolności, mieści się bowiem ona w granicach wyznaczonych przez art. 191 Ordynacji podatkowej. Niezasadny jest również zarzut co do braku weryfikowalności wyników opinii biegłego. Otóż biegły w dokładny i czytelny sposób przedstawił proces wyceny przedmiotowego pojazdu. Wartość rynkową pojazdu biegły ustalił w oparciu o notowania rynkowe z katalogu Info-Ekspert XI 2006 uwzględniając korektę za przebieg. Dokonując wyliczenia metodą stopnia uszkodzenia, wartość pojazdu nieuszkodzonego skorygowano o stopień uszkodzenia, współczynnik stopnia uszkodzenia, współczynnik uszkodzeń ukrytych oraz współczynnik zbywalności (karta 179-183 akt adm.). Przedstawiona opinia jest czytelna i zrozumiała, co kwalifikuje ją jako dokument zdatny do ewentualnej weryfikacji. Zastosowana przez biegłego wycena pozostaje w zgodzie ze standardami sporządzania tego rodzaju dokumentów. Organy podatkowe ustaliły wartość rynkową przedmiotowego pojazdu po pomniejszeniu wyliczonej przez biegłego kwoty bazowej o zastosowane w wycenie korekty z tytułu stopnia uszkodzenia. Trafnie bowiem organy podatkowe przyjęły, iż współczynnik zbywalności nie jest bezpośrednio związany z wartością transakcyjną określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Oparcie się przez organy podatkowe przy ustalaniu wartości celnej pojazdu na opinii biegłego było w tej sprawie ze wszech miar uzasadnione i pozostawało w zgodzie z art. 122 i 196 Ordynacji podatkowej. Biorąc pod uwagę zarzuty skargi wskazać należy, iż wobec faktu zwolnienia pojazdu spod dozoru celnego, ustalając jego stan biegły B. posłużył się zdjęciami pojazdu, opiniami dwóch rzeczoznawców a także pismami procesowymi Skarżącego. Biegły oparł się zatem na wszelkich dostępnych dowodach, które pozwalały na określenie stanu przedmiotowego pojazdu, przy czym wziął także pod uwagę zastrzeżenia Skarżącego. Zwolnienie zaś pojazdu z dozoru celnego powodowało, że jego oględziny nie byłyby miarodajne przy ocenie jego stanu z dnia zgłoszenia celnego. W konsekwencji Sąd nie stwierdził w tym zakresie naruszenia przepisów dotyczących postępowania dowodowego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Wywody organu, zarówno pierwszej jak i drugiej instancji w zakresie ustalenia wartości celnej pojazdu, są logiczne, spójne i w przekonujący sposób uzasadniające, dlaczego nie uwzględniono do podstawy obliczenia wartości rynkowej pojazdu zastosowanej przez biegłego korekty o współczynnik zbywalności. Tok rozumowania i analizy organu oraz przedstawiony sposób wyliczenia wartości rynkowej pojazdu, poparty prawidłowo zgromadzonym materiałem dowodowym, dał uzasadnioną podstawę do ustalenia wartości celnej tego towaru i określenia Skarżącemu długu celnego, podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości. W ocenie Sądu powyższe okoliczności dają podstawę do przyjęcia, iż zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Organy dokładnie wyjaśniły stan faktyczny w sprawie. Materiał dowodowy został zgromadzony prawidłowo i w zgodzie z art. 180 Ordynacji podatkowej. Jako dowód dopuszczono bowiem wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, czego najlepszym przykładem jest zasięgnięcie opinii dwóch biegłych. Należy również zauważyć, że organ celny w piśmie z [...].02.2008 r. poinformował stronę o wątpliwościach, czy zadeklarowana przez skarżącego wartość transakcyjna jest całkowitą faktycznie zapłaconą ceną za przedmiotowy pojazd i pouczył o możliwości przedstawienia w tym zakresie odpowiedzi. Działania organów w niniejszej sprawie ocenić należy zatem jako obiektywne i bezstronne, zmierzające do wszechstronnego zgromadzenia materiału dowodowego i dokładnego ustalenia stanu faktycznego. Przeprowadzone w sprawie dowody i ich ocena wskazują, że wyciągnięte zostały logiczne i zgodne z zasadami doświadczenia życiowego wnioski w zakresie wątpliwości, co do wysokości zadeklarowanej przez stronę wartości transakcyjnej pojazdu oraz ustalenia wartości rynkowej tego pojazdu. Organ odwoławczy ustosunkował się do zarzutów odwołania, co znajduje swój wyraz w uzasadnieniu jego decyzji. Podsumowując należy wskazać, iż nieuzasadnione są zatem zarzuty skargi naruszenia art. 122, art. 181, art. 187, art. 191 i art. 197 Ordynacji podatkowej. Wobec tak zebranego i ocenionego materiału dowodowego organ odwoławczy miał pełne podstawy do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji. Nie można też podzielić zarzutów dotyczących naruszenia przepisów art. 68 i art. 73 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Pierwszy z tych przepisów upoważnia organ, w celu weryfikacji zgłoszeń, do przeprowadzenia kontroli przyjętego zgłoszenia celnego i załączonych do niego dokumentów, jak również przeprowadzenia rewizji towarów z jednoczesnym pobraniem próbek, w celu sprawdzenia prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu organy celne mogą zażądać od zgłaszającego przedstawienia innych dokumentów. Korzystając z tego uprawnienia organ pierwszej instancji dokonał kontroli złożonego w przedmiotowej sprawie zgłoszenia celnego oraz załączonych dokumentów, dokonał także rewizji celnej pojazdu. Z kolei przepis art. 73 Wspólnotowego Kodeksu Celnego reguluje kwestię zwolnienia zgłoszonego towaru. Jednakże w przedmiotowej sprawie, w związku z tym, iż zachodziły okoliczności przewidziane w art. 74 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, towar został zwolniony po spełnieniu przesłanek określonych w tym przepisie tzn. po opłaceniu przez stronę należności celnych. Jak wykazano powyżej, organy w pełni zrealizowały wskazania wynikające z wyroku tut. Sądu z 29 sierpnia 2007 r., w szczególności dotyczące uzasadnienia odstąpienia od wartości transakcyjnej sprowadzonego samochodu, a także usunęły wątpliwości dotyczące pierwszej opinii biegłego sporządzonej w niniejszej sprawie. Stąd bezpodstawny jest zarzut dotyczący naruszenia art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tych okolicznościach, na podstawie art. 151 przywołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.