I SA/Bk 269/09

PostanowienieWSA w Białymstoku2009-07-14

Skład orzekający: Sławomir Presnarowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowoadministracyjne powinno zostać umorzone, gdy organ administracyjny w trybie autokontroli uwzględnił w całości skargę, a skarżący cofnął skargę?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy organ administracyjny w trybie autokontroli uwzględni w całości skargę. W takiej sytuacji, nawet jeśli skarżący cofnie skargę, sąd powinien umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, ponieważ podstawą umorzenia jest bezprzedmiotowość postępowania, a nie cofnięcie skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca E. K. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. dotyczącą zwrotu nadwyżki podatku naliczonego. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w B. wydał decyzję, w której uchylił własną zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu kontroli skarbowej, a następnie określił nową kwotę nadwyżki podatku do zwrotu. Skarżąca, w odpowiedzi na wezwanie sądu, wniosła o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość i cofnęła skargę.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...] w przedmiocie określenia za miesiąc grudzień 2001 r. nadwyżki podatku naliczonego ad należnym do zwrotu na rachunek podatnika p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie sądowe. E. K., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] maja 2009 r., w przedmiocie określenia za miesiąc grudzień 2001 r. nadwyżki podatku naliczonego ad należnym do zwrotu na rachunek podatnika. Decyzją z [...] czerwca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. uwzględnił w całości skargę w ten sposób, że uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] oraz uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] października 2007 r. [...] określającą za miesiąc grudzień 2001 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek podatnika w kwocie 856,00 zł. Ponadto Dyrektor Izby Skarbowej w B., w tejże decyzji określił za miesiąc grudzień 2001 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek podatnika w kwocie 1 778,00 zł. Pismem z 6 lipca 2009 r. skarżąca E. K., w odpowiedzi na wezwanie Sądu, z uwagi na wydanie decyzji w całości uwzględniającą skargę wniosła o umorzenie wszczętego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym z uwagi na jego bezprzedmiotowość oraz cofnęła skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystał Dyrektor Izby Skarbowej w B., wydając decyzję z [...] czerwca 2009 r., uchylającą w całości zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję. Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione we wcześniejszych punktach, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006). Dodatkowo należy zaznaczyć, iż skarżąca E. K. pismem z dnia 6 lipca 2009 r. cofnęła skargę na zaskarżoną decyzję, jednakże z uwagi, iż w chwili cofnięcia skargi postępowanie sądowe było już bezprzedmiotowe, podstawą jego umorzenia nie mógł być art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło