I SA/Bk 272/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w spawie ze skargi "N" [...] Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. oraz odsetek za zwłokę od niewpłaconych w terminie zaliczek na ten podatek za poszczególne miesiące 2006 r. p o s t a n a w i a : oddalić wniosek. Zarządzeniem z 30 czerwca 2009 r. Spółka z o.o. "N" w Ł. została wezwana przez Sąd do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone Spółce w dniu 3 lipca 2009 r. Pismo zawierające owe zarządzenie oraz odpowiedź na skargę odebrał Specjalista ds. Administracyjno-Biurowych Spółki Pan A. K. W związku z nie uiszczeniem wpisu sądowego w wyznaczonym przez Sąd terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 5 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę złożoną w niniejszej sprawie przez "N" Sp. z o.o. W piśmie z dnia 14 sierpnia 2009 r. skarżąca Spółka wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu podano, iż organ Spółki w osobie Członka Zarządu, dowiedział się o dokonaniu przez Sąd wezwania do dokonania wpisu i równocześnie o uchybieniu terminu do jego uiszczenia w dniu 7 sierpnia 2009 r. z uzasadnienia postanowienia o odrzucenia skargi. Spółka podniosła, że zarządzenie to zostało odnalezione i było podpięte zszywaczem pod odpowiedź na skargę Dyrektora Izby Skarbowej, tak jakby była to ostatnia strona tej odpowiedzi. Nikt do dnia 7 sierpnia 2009 r. nie zapoznał się z treścią tego zarządzenia. Ponadto Spółka podniosła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, ponieważ zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, jak też postanowienie z 5 sierpnia 2009 r., nie zostało jej skutecznie doręczone. Wskazano, powołując się na zarządzenie Zarządu Spółki z 8 czerwca 2009 r., że jedyną osobą uprawnioną do odbioru korespondencji w sprawie przedmiotowej skargi jest Pan J. C. Zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu Sąd zaadresował natomiast z pominięciem osoby członka zarządu jako adresata korespondencji. Przytaczając § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym, mającym zastosowanie do postępowania sądowoadministracyjnego, Spółka wskazała, że przesyłkę doręcza się wyłącznie adresatowi. Skoro więc w skardze jako bezpośredni adresat został wskazany J. C., to też tak powinny być zaadresowane pisma kierowane przez Sąd. We wniosku powołano się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego dotyczące przedmiotu oraz dołączono m.in. odpis zarządzenia Zarządu Spółki z 8 czerwca 2009 r. i dowód uiszczenia wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 u.p.p.s.a.). W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku nie dają podstawy do przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Uzasadniając ten wniosek Spółka starała się głównie wykazać, że skierowane do niej wezwanie do uiszczenia wpisu, podobnie jak postanowienie o odrzuceniu skargi, nie zostało skutecznie doręczone. Odnosząc się do tego argumentu trzeba na wstępie zgodzić się ze Spółką, że może być wzruszone domniemanie, iż pracownik osoby prawnej jest upoważniony do odbioru korespondencji w miejscu jej siedziby. Podkreślić jednak należy, że okoliczność braku uprawnienia pracownika do odbioru korespondencji winna być uprawdopodobniona w sposób dostatecznie przekonujący. W tym zakresie Spółka powołała się na zarządzenie Zarządu z 8 czerwca 2009 r. w sprawie odbioru korespondencji, z którego wynika, że jedyną osobą upoważnioną do odbioru korespondencji jest Pan J. C. Jednocześnie w zarządzeniu tym zabrania się innym pracownikom Spółki odbioru jakiejkolwiek korespondencji listowej zaadresowanej w sposób określony w § 1 zarządzenia. Sąd zauważa, że mimo wydania powyższego zarządzenia, korespondencja kierowana przez Sąd do Spółki odbierana była przez Specjalistę ds. Administracyjno-Biurowych Spółki - Pana A. K. i potwierdzana pieczęcią imienną, wskazującą na zatrudnienie w Spółce. Dotyczy to nie tylko pierwszego pisma skierowanego przez Sąd do Spółki, a wzywającego Spółkę do uiszczenia brakującego wpisu sądowego, ale także odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi (zob. potwierdzenia odbioru k. 33 i 43). Dlatego też wspomniane zarządzenie, przedstawione dopiero przy wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, nie obala - zdaniem Sądu - domniemania o istnieniu w dalszym ciągu upoważnienia dla pracownika Spółki do odbioru korespondencji. Pomimo bowiem wyraźnych zapisów ww. zarządzenia, przesyłki kierowane przez Sąd do Spółki w każdym przypadku odbierała ta sama osoba, dokonując stosownej adnotacji na potwierdzeniu odbioru pieczęcią imienną pracownika Spółki. Wynika z tego, że w ramach wewnętrznych stosunków Spółki przedłożone Sądowi zarządzenie nie jest wykonywane, przynajmniej, jeśli chodzi o korespondencję wysyłaną przez tut. Sąd. Skutki tego faktu oraz skutki ewentualnych zaniedbań pracownika Spółki, obciążają w takiej sytuacji Spółkę. Świadczy to bowiem o niedostatecznym podjęciu przez Spółkę działań mających na celu dotrzymywanie terminów procesowych. W ocenie Sądu, pismo zawierające wezwanie do uiszczenia brakującego wpisu od skargi zostało Spółce skutecznie doręczone. Należy przy tym podkreślić, że stroną postępowania sądowego w niniejszej sprawie jest Spółka z o.o. "N", a nie jej członek zarządu - Pan J. C. Członek zarządu spółki z o.o. nie jest pełnomocnikiem, tylko jej wewnętrznym organem. Dlatego też Sąd właściwie w tej sprawie adresował przesyłki na Spółkę z o.o. "N", a nie na Pana J. C. Zdaniem Sądu, na faktyczne przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu wskazuje zaś ta część wniosku, w której Spółka podnosi, iż zarządzenie do uiszczenia wpisu było podpięte zszywaczem pod odpowiedź na skargę Dyrektora Izby Skarbowej, tak jakby była to ostatnia strona. Wynika z tego, że odpowiedzialne w Spółce osoby nie zapoznały się z całą zawartością wysłanej do niej przesyłki. Jest to ewidentne zaniedbanie, którego skutki obarczają stronę postępowania. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Dlatego też orzeczono w oparciu o przepis art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i 2 u.p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.