I SA/Bk 273/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski, sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi E. W. i T. W. na uchwałę Zarządu Powiatu w A. z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji w 2014 r. na jednego ucznia niepublicznych szkół o uprawnieniach szkół publicznych wpisanych do ewidencji prowadzonych przez Starostę Augustowskiego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2. stwierdza nieważność uchwały Zarządu Powiatu w A. z dnia [...].02.2014 r., nr [...], 3. stwierdza, że wymienione w pkt 1 i 2 uchwały nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 4. zasądza od Zarządu Powiatu w A. solidarnie na rzecz skarżących E. W. i T. W. kwotę 557 zł (słownie: pięćset pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skargą z dnia [...] maja 2014 r., uzupełnioną przez pełnomocnika dnia [...] sierpnia 2014 r. Państwo E. i T. W. (dalej jako Skarżący) zaskarżyli uchwałę Zarządu Powiatu w A. z dnia [...] marca 2014 r, nr [...] w sprawie ustalenia wysokości dotacji w 2014 r. na jednego ucznia niepublicznych szkół o charakterze szkół publicznych wpisanych do ewidencji prowadzonej przez Starostę A. Zaskarżonej uchwale zarzucili: 1. Naruszenie art. 90 ust. 3 in fine ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (j.t. Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm. – dalej powoływana jako u.s.o.) poprzez dowolne przyjęcie przez organ w § 1 zaskarżonej uchwały dla potrzeb wyliczenia wysokości dotacji najniższej bieżącej kwoty wydatków spośród wszystkich placówek, które przedstawiły organowi wyliczenia tychże kwot, w sytuacji, gdy ustawa o systemie oświaty nie przewiduje możliwości zastosowania kryterium najniższej kwoty wydatków w innych szkołach publicznych, lecz kryterium najbliższego powiatu lub gminy prowadzącego szkołę o podobnym typie i rodzaju, a organ nie posiada w tym zakresie kompetencji wyboru. 2. Naruszenie art. 90 ust. 3 w zw. z art. 90 ust. 4 u.s.o. poprzez dowolne przyjęcie w § 1 pkt 2 zaskarżonej uchwały do wyliczenia dotacji niepublicznej szkoły policealnej innego rodzaju niż szkoła prowadzona przez Skarżących. 3. Naruszenie art. 90 ust. 3 i 4 u.s.o. przez nieuprawnioną zmianę stawek dotacji określonych i udzielonych uprawnionym podmiotom w trakcie roku 2014 przez organ samorządu terytorialnego, co nastąpiło wskutek pisma informacyjnego Powiatu G. o wysokości wydatków bieżących szkół publicznych, a nie wskutek zmiany uchwały budżetowej, co stanowi jedyną przesłankę umożliwiającą zmianę obowiązującej w tym zakresie uchwały. 4. Naruszenie art. 90 ust. 3 w zw. z art. 90 ust. 4 u.s.o. poprzez brak wskazania w § 1 pkt 3 jakiejkolwiek niepublicznej szkoły policealnej dla młodzieży dla której prowadzącym organem jest Samorząd Województwa P. Ze względu na powyższe Skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności uchwały w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest w pełni uzasadniona. Zgodnie z brzmieniem art. 90 ust. 3 u.s.o. dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, w wysokości nie niższej niż 50 % ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca szkołę niepubliczną poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji, z zastrzeżeniem ust. 3h oraz 3i. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju. Przepis ten wprowadza w istocie jasne zasady ustalania wysokości dotacji dla tego typu szkół, wprowadzając zasadę odnoszenia ich wysokości do szkół tego samego typu i rodzaju, i to zarówno w przypadku, gdy takie szkoły znajdują się na terenie danej gminy lub powiatu, jak i w przypadku konieczności brania pod uwagę najbliższej gminy lub powiatu. Rację zatem należy przyznać Skarżącym, że przyjęcie przez organ kwot stanowiących podstawę wyliczeń dotacji w sposób dowolny poprzez posłużenie się przy wyborze kwoty kryterium ekonomicznym, w sytuacji gdy ustawodawca takiej możliwości nie przewidział jest naruszeniem zasad wyliczania dotacji wynikających z brzmienia art. 90 u.s.o. Z akt sprawy wynika, iż organ zwrócił się co prawda się do innych organów prowadzących szkoły publiczne w kilku sąsiadujących powiatach (m.in. g., s., s.), lecz w podjętej uchwale wybrał kwoty najniższe (nawet nie średnie), bez sprawdzenia w istocie z jakich składników cząstkowych składają się przyjęte wyliczenia, a kierując się jedynie kategorią ekonomiczną. Na marginesie należy zaznaczyć, że wstępne wartości dotacji dla szkół powinny być zawarte już w projekcie budżetu, a następnie w samym budżecie danej jednostki. Oznacza to, że procedura określania ich wysokości powinna się rozpocząć znacznie wcześniej niż w danym roku budżetowym. Ponadto, należy zgodzić się ze Skarżącymi, że dokonanie przez organ wyboru szkoły, która wskazała najniższą kwotę wydatków bieżących jest również nieuzasadnione w świetle przedmiotowo tożsamych uchwał podejmowanych przez organ w poprzednich latach. W roku 2012 wysokość dotacji dla niepublicznej szkoły policealnej dla dorosłych wynosiła 119 zł (uchwała z dnia [...] lutego 2012r. nr [...]), a po dwóch latach przy wzroście wydatków bieżących wynikających chociażby z inflacji, kwotę tę organ ustalił na poziomie 53,92 zł. Istotnym jest także , że na co słusznie wskazują Skarżący, w zaskarżonej uchwale wybrano w sposób dowolny szkołę której wydatki miałyby być podstawą wyliczenia dotacji. Szkoła policealna dla dorosłych wchodząca w skład Zespołu Szkół im. B.P. w N., dla którego organem prowadzącym jest Powiat G. jest szkołą innego rodzaju niż szkoła prowadzona przez Skarżących. Fakt ten wynika z zaświadczenia Starosty A. z dnia [...] maja 2007 r. o prowadzeniu przez Skarżących szkoły policealnej nr [...] w A. i kształceniu w kierunkach: technik administracji, technik informatyk, asystent osoby niepełnosprawnej. Szkoła wskazana w § 1 pkt 2 uchwały kształci zaś w zakresie technika bezpieczeństwa i higieny pracy co uzasadnia fakt, iż jest to placówka innego rodzaju, której wydatki nie mogą stanowić podstawy ustalenia wysokości dotacji, czego wydaje się nie zauważa organ w zaskarżonej uchwale. Z przepisów o których była mowa powyżej wynika natomiast wprost, że muszą być brane pod uwagę szkoły tego samego typu i rodzaju. Rację mają także Skarżący, że w roku 2014 organ skarżony podjął dwie uchwały w przedmiotowej materii przy czym druga z nich - uchwała będą przedmiotem skargi została podjęta i spowodowała utratę mocy uchwały nr [...] wskutek pisma informacyjnego Powiatu G. Przyczyną zmiany uchwały w sprawie ustalenia wysokości dotacji w tym samym roku może być zmiana uchwały budżetowej, co jednak nie zostało wskazane w sprawie, a zatem nie zachodziły, zdaniem Sądu, w ogóle podstawy do zmiany uchwały pierwotnej. Fakt, iż zmieniła się wysokość wydatków bieżących w innej szkole nie upoważnia organu do zmiany wysokości dotacji dla danej szkoły. Podkreślenia wymaga, iż uchwała poprzedzająca uchwałę zaskarżoną również wydana została z naruszeniem przepisów prawa, gdyż podstawy jej wydania były takie same jak uchwały zaskarżonej. Z tych względów, na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznający sprawę postanowił także o stwierdzeniu nieważności uchwały poprzedzającej uchwałę zaskarżoną. Sąd bowiem, w myśl powołanego przepisu procesowego, nie jest związany zakresem skargi lecz rozstrzyga spór w granicach danej sprawy, co w istocie jest pojęciem szerszym niż granice skargi. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ weźmie pod uwagę uzasadnienie orzeczenia i przedstawioną przez Sąd interpretację spornego przepisu art. 90 u.s.o. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 134 § 1 i art. 147 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji. O wstrzymaniu wykonywania zaskarżonych aktów postanowiono na podstawie art. 152 p.p.s.a. Koszty przyznano na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 205 p.p.s.a.