I SA/Bk 275/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi E.W. i T.W. na uchwałę Zarządu Powiatu w A. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości dotacji w 2012 r. na jednego ucznia niepublicznych szkół o uprawnieniach szkół publicznych wpisanych do ewidencji prowadzonych przez Starostę A. p o s t a n a w i a odrzucić skargę , Skargą z dnia [...] maja 2014 r. Pani E.W. i Pan T.W. wnieśli o stwierdzenie przez Sąd zgodności z prawem trzech uchwał Zarządu Powiatu w A. dotyczących dotacji przyznawanej na jednego ucznia szkoły niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej. Skarga dotyczy uchwał z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...]; z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] oraz z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że skarga została złożona w oparciu o art. 87 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym (Dz.U. z 2013 r., poz. 595 ze zm.). Zgodnie z brzmieniem tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ powiatu w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z akt sprawy wynika jednak, że Skarżący wypełnili przesłankę konieczną do zaskarżenia uchwał do sądu tylko w zakresie uchwały z roku 2014. W pozostałych dwóch sprawach wezwań do usunięcia naruszenia prawa nie było. Zgodnie natomiast z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak: zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotu "taki jak" zawarte w tym przepisie wyliczenie środków zaskarżenia ma charakter tylko przykładowy. Natomiast jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie 14 dni od dnia w którym skarżący dowiedział się lub mógł dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a). Termin 14 dni nie ma zastosowania natomiast w przypadku uchwał samorządowych. Przepis ten wyraża generalną zasadę subsydiarności skargi sądowej. Jej wniesienie do sądu administracyjnego wymaga bowiem uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji, a w razie ich braku - skierowania do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a.). Takiego wezwania Skarżący nie skierowali. Ze względu na niewyczerpanie przez Skarżących środków prawnych umożliwiających wniesienie skargi do sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu.