I SA/Bk 276/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kosztów egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 2 lipca 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] maja 2012 r. w sprawie określenia A. G. kosztów egzekucyjnych w kwocie 1339,50 zł powstałych w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego o nr [...]. Powyższe postanowienie zostało doręczone O. G. - domownikowi skarżącego w dniu 4 lipca 2012 r. Na powyższą postanowienie A. G. w dniu 6 sierpnia 2012 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej powoływana jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie, postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. zostało doręczone na wskazany w aktach sprawy adres skarżącego w dniu 4 lipca 2012 r., a zatem termin na skuteczne złożenie skargi do Sądu upływał 3 sierpnia 2012 r. Powyższe pismo zostało odebrane przez pełnoletniego domownika - O. G. Skargę Skarżący wywiódł dopiero w dniu 6 sierpnia 2012 r., a zatem należało uznać, że została ona wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze skarga jako spóźniona, a więc niedopuszczalna na mocy art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu.