I SA/Bk 277/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), Sędziowie sędzia WSA Piotr Pietrasz, sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania kontrolnego oddala skargę. Postanowieniem z [...] grudnia 2009 r., Nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. zawiesił postępowanie kontrolne prowadzone w zakresie rzetelności deklarowanych przez PPUH "S." S. S. (dalej powoływany również jako: Skarżący) podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa lub dochód jednostek samorządu terytorialnego, a także innych należności pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych za 2003 rok. Zawieszenie postępowania kontrolnego nastąpiło ma podstawie art. 201 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako o.p.) w zw. z art. 31 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz.U. z 2004 r., Nr 8, poz. 65 ze zm.), do czasu otrzymania odpowiedzi od podatkowych służb niemieckich. Na powyższe postanowienie, pełnomocnik Skarżącego złożył zażalenie, w którym wskazał, że wydane postanowienie jest bezprzedmiotowe, gdyż organ skutecznie nie doręczył postanowienia przed upływem 31.12.2009 r. Z upływem 31.12.2009 r. nastąpiło, zdaniem pełnomocnika Skarżącego, przedawnienie uprawnienia do wydania decyzji wymiarowej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. oraz w podatku od towarów i usług. Dodatkowo strona Skarżąca zaznaczyła, że przesłanki, na które powołał się Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. istniały od lat, to jest od wystąpienia do niemieckich władz podatkowych, czego organ podatkowy wcześniej nie dostrzegał. Po rozpatrzeniu zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu postanowienia organ podkreślił, że należy odróżnić dwie instytucje uregulowane w o.p. – zawieszenie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz zawieszenie postępowania podatkowego, z uwagi na wystąpienie od organów innego państwa z żądaniem odpowiednich informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia zobowiązania podatkowego. Wskazał, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia następuje z mocy prawa i wystąpienie okoliczności wskazanych w art. 70a o.p. skutkuje, iż bieg terminu przedawnienia ulega zawieszeniu. W dniu zaistnienia zdarzenia, automatycznie dochodzi do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania bez konieczności wydawania postanowienia. Podkreślił, że z postanowień art. 70a o.p. nie wynika, aby zakończenie biegu terminu przedawnienia uzależnione było od wcześniejszego wydania postanowienia na podstawie art. 201 § 1 pkt 6 o.p. Organ wskazał, iż z akt sprawy wynika, że w trakcie kontroli Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej trzykrotnie występował do niemieckich władz podatkowych o nadesłanie niezbędnych informacji dla określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych, tym samym w okresach pomiędzy wystąpieniem z pismem a uzyskaniem informacji, ulegał zawieszeniu bieg terminu przedawnienia zobowiązania. Okresy te trwały od 3 sierpnia 2007 r. do 10 lipca 2008 r., od 19 września 2008 r. do 11 września 2009 r. i od 18 września 2009 r. do chwili obecnej, a zatem o powyższy okres, nie dłużny niż 3 lata, uległ przedłużeniu termin przedawnienia zobowiązania podatkowego. Tym samym istniały podstawy prawne do wydania w grudniu 2009 r. postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania kontrolnego, albowiem nie nastąpiło przedawnienie zobowiązań podatkowych za 2003 r. Na powyższe postanowienie, pełnomocnik Skarżącego wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której zarzucił naruszenie art. 70a § 1 i 2 o.p. w związku z art. 216 § 1 oraz art. 201 § 1 pkt 6 oraz § 2 i § 3 o.p., poprzez uznanie za skuteczne zawieszenie postępowania kontrolnego, w okolicznościach doręczenia postanowienia o zawieszeniu postępowania po wygaśnięciu zobowiązania podatkowego, którego dotyczyło postępowanie kontrolne. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie powtórzył, iż w jego ocenie, w sprawie nie nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia, albowiem rozstrzygniecie sprawy mogło nastąpić bez uzyskania informacji od organów innego państwa. Ewentualnie zawieszenie biegu terminu mogło nastąpić, ale jedynie gdyby było związane z prawidłowo sporządzonym wnioskiem o udzielenie informacji, odpowiadającym wymogom Konwencji o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych sporządzonej w Strasburgu 25 stycznia 1988 r. (Dz.U. Nr 141, poz. 913). Jednocześnie zaznaczył, iż w 2007, 2008 i 2009 r. w trakcie oczekiwania na informacje od organów obcego państwa, organ kontroli skarbowej podejmował zwykłe czynności procesowe mimo, iż istniały przesłanki do zawieszenia postępowania kontrolnego. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w B., podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej również jako p.p.s.a. W ocenie Sądu w niniejszej nie doszło, ani do naruszenia przepisów prawa materialnego, mogących mieć wpływ na wynik sprawy, ani też nie doszło do uchybienia przepisom prawa procesowego, których to naruszenie mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Za nie zasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 70a § 1 i 2 o.p. w związku z art. 216 § 1 oraz art. 201 § 1 pkt 6 oraz § 2 i § 3 o.p., poprzez uznanie za skuteczne zawieszenie postępowania kontrolnego, w okolicznościach doręczenia postanowienia o zawieszeniu postępowania po wygaśnięciu zobowiązania podatkowego. W myśl bowiem art. 70a § 1 i 2 o.p. bieg terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 68 § 1 i 3 oraz w art. 70 § 1, ulega zawieszeniu, jeżeli możliwość ustalenia lub określenia zobowiązania podatkowego wynika z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, a ustalenie lub określenie przez organ podatkowy wysokości tego zobowiązania uzależnione jest od uzyskania odpowiednich informacji od organów innego państwa. Przy czym zawieszenie terminu przedawnienia, o którym tu mowa, następuje od dnia wystąpienia przez organ podatkowy z wnioskiem do organu innego państwa do dnia uzyskania przez organ podatkowy żądanej informacji - jednak nie dłużej niż przez okres 3 lat. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy jednoznacznie wynika, że w trakcie kontroli Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej trzykrotnie występował do niemieckich władz podatkowych o nadesłanie niezbędnych informacji dla określenia Skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Okresy te trwały od 3 sierpnia 2007 r. do 10 lipca 2008 r., od 19 września 2008 r. do 11 września 2009 r. i od 18 września 2009 do chwili uzyskania stosownej odpowiedzi. Dlatego też w okresach tych pomiędzy wystąpieniem z pismem a uzyskaniem informacji, w ocenie organów ulegał z mocy prawa zawieszeniu bieg terminu przedawnienia zobowiązania. W tym zakresie nie wynikał obowiązek wydania przez organ jakiegokolwiek rozstrzygnięcia, na przykład postanowienia. Jednocześnie o powyższe okresy, nie dłużej jednak niż o 3 lata, uległ przedłużeniu termin przedawnienia zobowiązania podatkowego za dany rok. W tej sytuacji słusznie wywodzi Dyrektor Izby Skarbowej w B., że za przedwczesne na tym etapie postępowania należy uznać rozważanie, czy wystarczający byłby materiał dowodowy, bez informacji udzielonych od władz podatkowych innego państwa. Przedwczesne jest również rozważanie, czy wygasły, czy też nie wygasły zobowiązania podatkowe za 2003 r. Oceny takie mogą być formułowane, dopiero na etapie zakończenia postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego, tuż przed wydaniem decyzji. Nie mogą one wchodzić w zakres sprawy o zawieszeniu postępowania podatkowego (kwestii wpadkowej, o charakterze incydentalnym) i czynić przedmiotem jego rozważeń. Jednocześnie Sąd pragnie zauważyć, iż zasadniczym przedmiotem niniejszej sprawy nie jest kwestia oceny upływu terminu przedawnienia zobowiązania (bądź braku przedawnienia), lecz kwestia zasadności, bądź braku zasadności zawieszenia postępowanie kontrolnego prowadzonego w zakresie rzetelności deklarowanych przez PPUH "S." S. S. podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa lub dochód jednostek samorządu terytorialnego, a także innych należności pieniężnych budżetu państwa lub państwowych funduszy celowych za 2003 rok. Przedmiot ów sprawy nie mieści się w zakresie instytucji prawa materialnego, lecz prawa procesowego. W myśl bowiem art. 201 § 1 pkt 6 o.p. organ podatkowy zawiesza postępowanie w razie wystąpienia, na podstawie ratyfikowanych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do organów innego państwa o udzielenie informacji niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego. W rozpatrywanej sprawie zdaniem Sądu nie ma podstaw do kwestionowania zasadności zawieszenia postępowania podatkowego, w oparciu o wyżej wymieniona przesłankę. Prawidłowo bowiem został sporządzony przez organ wniosek o udzielenie informacji od państwa obcego (Niemiec), niezbędnych do ustalenia lub określenia wysokości zobowiązania podatkowego, co dawało organowi podstawę do zawieszenia przedmiotowego postępowania. Skarżący nie sformułował konkretnych zarzutów, i nie wywiódł w jakim zakresie ów wniosek nie odpowiada wymogom Konwencji o wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach podatkowych sporządzonej w Strasburgu 25 stycznia 1988 r. (Dz.U. Nr 141, poz. 913). Powyższe uniemożliwia Sądowi pełne odniesienie się, do tak wywiedzionego zarzutu. Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie innych naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na uwadze, skoro zaskarżone postanowienie nie narusza przepisów prawa, z mocy art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono, jak w sentencji.