I SA/Bk 278/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), po rozpoznaniu w dniu 28 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 września 2014 r. w sprawie ze skargi A. i D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 17 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę A. i D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...], wydaną w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. W piśmie z dnia 14 października 2014 r. Skarżący zwrócili się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku. Wskazali, że na początku października 2014 r. złożyli do akt postępowania pismo procesowe i następnie w dniu 9 października 2014 r. otrzymali zawiadomienie, w którym Sąd poinformował, że w sprawie tej zapadł 17 września 2014 r. wyrok oddalający skargę. Skarżący podnieśli, że nie otrzymali zawiadomienia o terminie rozprawy, zaś w skrzynce pocztowej nie było zawiadomień wystawionych 6 i 14 sierpnia 2014 r. o złożeniu przesyłki poleconej na poczcie. Wedle twierdzeń zawartych we wniosku, strona ustaliła w placówce pocztowej, że listonosz stale zajmujący się doręczaniem przesyłek listowych, przebywał na urlopie w okresie od 1 do 17 sierpnia. W tym czasie zdaniem strony, za doręczanie korespondencji odpowiadały inne osoby, które nie dopełniły swoich obowiązków w zakresie prawidłowego zawiadomienia o złożeniu przesyłek poleconych na poczcie. W okresie, w którym wystawiono zawiadomienia Skarżący przebywał ponadto na zwolnieniu lekarskim, a jego stan zdrowia uniemożliwiał w tym czasie bezpośrednie kontaktowanie się z listonoszem. Strona wskazała także, że powiadomiła Prokuraturę Rejonową w B. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez pracownika urzędu pocztowego. Dodatkowo Skarżący podniósł, że w dniu 17 września 2014 r. był badany przez lekarza orzecznika ZUS, celem ustalenia prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Z kolei Skarżąca w sierpniu i we wrześniu 2014 r. przebywała pod adresem zameldowania na pobyt czasowy w I., gdzie opiekowała się wnukiem. Do wniosku dołączono: zwolnienie lekarskie Skarżącego z dnia 1 sierpnia 2014 r. i 19 sierpnia 2014 r., orzeczenie lekarza orzecznika ZUS z dnia 17 września 2014 r., potwierdzenie zameldowania Skarżącej na pobyt czasowy z dnia 6 grudnia 2012 r., zawiadomienie z dnia 13 października 2014 r. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa, wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku wraz z potwierdzeniem uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie "u.p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 u.p.p.s.a.). Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że został on złożony w terminie. Skarżący dokonali również czynności w postaci złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 17 września 2014 r. Argumentacja zawarta we wniosku nie daje jednak podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Podkreślenia wymaga, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy w uchybieniu terminowi podlega natomiast ocenie z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Zdaniem Sądu, Skarżący nie uprawdopodobnili istnienia okoliczności wskazujących na brak ich winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Braku swojej winy w uchybieniu terminu Skarżący upatrują głównie w tym, że nie otrzymali zawiadomienia o terminie rozprawy. Twierdzą, że w skrzynce pocztowej nie było zawiadomień o pozostawieniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Obalenie domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo nie może jednak nastąpić jedynie poprzez oświadczenie, że takowe zawiadomienie nie znajdowało się w skrzynce pocztowej. Prowadziłoby to do nieuzasadnionego podważenia instytucji doręczenia zastępczego. W rozpatrywanym przypadku zaś argumentacja strony sprowadza się do kwestionowania doręczenia zastępczego poprzez oświadczenie nie poparte żadnymi okolicznościami, które mogłyby uprawdopodobnić brak awizo w skrzynce pocztowej. Skarżący złożyli wprawdzie do Prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa przez pracownika urzędu pocztowego, jednak to dopiero wynik tego postępowania mógłby wykazać brak ich winy w uchybieniu terminu. Zawiadomienie to, podobnie jak informacje zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, stanowi oświadczenie wiedzy i woli Skarżących, nie zweryfikowane jak dotychczas i nawet nie uprawdopodobnione. Podkreślenia wymaga, że w sytuacji zainicjowania postępowania sądowego Skarżący należycie dbający o swoje interesy powinni spodziewać się przesyłek związanych z tym postępowaniem, mających wpływ na dalszy jego bieg. Jeżeli strona twierdzi, że w jej skrzynce pocztowej nie pozostawiono awizo, to powinna podjąć próbę wyjaśnienia przyczyny takiego stanu rzeczy w urzędzie pocztowym. Śladu takiej próby w tej sprawie jednak nie widać, a za takową nie można uznać, nie popartych żadną dokumentacją, twierdzeń o ustaleniu placówce pocztowej, że listonosz stale zajmujący się doręczaniem przesyłek listowych, przebywał na urlopie w okresie od 1 do 17 sierpnia. Twierdzenie, że inne osoby odpowiadające za doręczanie korespondencji w tym czasie nie dopełniły swoich obowiązków w zakresie prawidłowego zawiadomienia o złożeniu przesyłek poleconych na poczcie pozostaje w sferze domniemań, których nawet nie uprawdopodobniono. Wreszcie bez wpływu na odmienną ocenę zawinienia w uchybieniu terminu pozostaje zdaniem Sądu okoliczność, że w okresie, w którym wystawiono zawiadomienia Skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim. Skarżący wskazał, że jego stan zdrowia uniemożliwiał w tym czasie bezpośrednie kontaktowanie się z listonoszem. Tymczasem w przedłożonych zwolnieniach lekarskich, wystawiający je lekarz zaznaczył w rubryce "Wskazania lekarskie", że chory może chodzić. Kolejnym argumentem świadczącym zdaniem Skarżących o braku winy w uchybieniu przedmiotowego terminu było to, że Skarżąca w sierpniu i we wrześniu 2014 r. przebywała pod adresem zameldowania na pobyt czasowy w I., gdzie opiekowała się wnukiem. Z potwierdzenia zameldowania na pobyt czasowy wynika, że Skarżąca przebywała we wskazanym miejscu już od grudnia 2012 r. Niezrozumiałe jest zatem wskazanie w skardze innego adresu do doręczeń. Podkreślić należy ponadto, że stosownie do art. 70 § 1 i 2 u.p.p.s.a., strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku Skarżący zostali prawidłowo pouczeni przy doręczeniu przesyłki zawierającej m.in. odpis odpowiedzi na skargę (k. 17 i 18). Sąd nie kwestionuje, że w dniu rozprawy Skarżący był badany przez lekarza orzecznika ZUS, celem ustalenia prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Za niewiarygodne należy jednak uznać twierdzenia Skarżących o braku w skrzynce awizo zawierającego zawiadomienia o terminie rozprawy. Argumenty przedstawione we wniosku stanowią zdaniem Sądu próbę usprawiedliwienia swoich zaniedbań. Argumenty te w żadnym razie nie mogą prowadzić do przywrócenia terminu w tej sprawie. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 u.p.p.s.a.