I SA/Bk 279/11

PostanowienieWSA w Białymstoku2011-08-31

Skład orzekający: Sławomir Presnarowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie sądowe w sprawie skargi na decyzję organu administracyjnego powinno zostać umorzone, jeśli organ ten, w trybie autokontroli, uwzględnił w całości skargę i uchylił zaskarżoną decyzję?
Ratio decidendi
Postępowanie sądowe w sprawie administracyjnej staje się bezprzedmiotowe, a tym samym podlega umorzeniu, gdy organ administracyjny, w trybie autokontroli, uwzględni w całości skargę i uchyli zaskarżoną decyzję. Taka sytuacja jest dopuszczalna na mocy art. 54 § 3 PPSA, a umorzenie następuje na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Spółka I. Sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. dotyczącą podatku od czynności cywilnoprawnych. Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając w trybie autokontroli, uchylił własną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego, stwierdzając jednocześnie nadpłatę podatku. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd umorzył postępowanie sądowe i zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącej I. Sp. z o.o. kwotę 2923 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a : 1. umorzyć postępowanie sądowe w sprawie, 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącej I. Sp. z o.o. w W. kwotę 2923 zł (dwa tysiące dziewięćset dwadzieścia trzy) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Sp. z o.o. w W., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. Decyzją z [...] lipca 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. uwzględnił w całości skargę w ten sposób, że uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] maja 2011 r. oraz poprzedzają jej wydanie decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z [...] lutego 2011 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych wobec skarżącej Spółki oraz odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w tymże podatku. Jednocześnie w tejże decyzji Dyrektor Izby Skarbowej w B. stwierdził nadpłatę podatku od czynności cywilnoprawnych we wnioskowanym przez skarżącą Spółkę zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako p.p.s.a.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystał Dyrektor Izby Skarbowej w B., wydając decyzję z [...] lipca 2011 r., uchylającą w całości zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzję. Powyższa decyzja, jak wynika z pisma procesowego organu jest prawomocna (k. 45 akt). Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione we wcześniejszych punktach, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach opiera się o treść art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i 4 p.p.s.a. oraz § 3 pkt 1 lit. e) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło