I SA/Bk 289/10

PostanowienieWSA w Białymstoku2010-07-21

Skład orzekający: sędzia WSA Jacek Pruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu kary porządkowej powinien zostać uwzględniony, jeśli skarżący powołuje się jedynie na swoją trudną sytuację finansową?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o nałożeniu kary porządkowej nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli skarżący nie wykazał w sposób dostateczny przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sama okoliczność braku środków finansowych nie jest wystarczająca, zwłaszcza że zobowiązanie pieniężne ma charakter odwracalny, a ewentualny zwrot zapłaconych kwot jest możliwy.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy postanowienie o nałożeniu kary porządkowej w wysokości 500 zł. Wniósł również o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, argumentując swoją trudną sytuacją finansową, brakiem wolnych środków, koniecznością bieżącego utrzymania rodziny, leczeniem schorzeń oraz utrzymaniem córki studiującej doktorancko. Sąd uznał, że skarżący nie wykazał przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania.
Rozstrzygnięcie
Odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] w przedmiocie kary porządkowej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia W dniu 13 maja 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2010 r. w sprawie nałożenia kary porządkowej w wysokości 500 zł. Przed wniesieniem skargi, w dniu 10 maja 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W ocenie wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadnia sytuacja finansowa, w jakiej się znalazł, gdyż nie posiada wolnych środków finansowych, a wszelkie dochody uzyskiwane z emerytury (własnej i żony) są przeznaczane na bieżące utrzymanie rodziny. Wskazał również, iż cierpi na liczne schorzenia, których leczenie także związane jest ze znacznymi nakładami finansowymi. Dodał, że na jego utrzymaniu pozostaje córka odbywająca studia doktoranckie. Córka otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie w kwocie około 1.000 zł, jednakże pieniądze te przeznacza na swoje wydatki. Wnioskodawca opłaca akademik. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. W ocenie Sądu, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Skarżący nie wykazał w dostateczny sposób żadnej z wymienionych przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania postanowienia. Jedynie ogólnikowo zaznaczył, że nie posiada żadnych wolnych środków finansowych ani oszczędności, które umożliwiałyby uregulowanie zobowiązania wynikającego z zaskarżonego postanowienia. Sama okoliczność braku środków finansowych, bez powiązania z przesłaniami wynikającymi z art. 61 § 3 cytowanej ustawy, nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Podkreślić należy, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. W doktrynie przedmiotu przyjmuje się jednocześnie, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Dlatego też Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło