I SA/Bk 290/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych sprawy ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2005 roku p o s t a n a w i a przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem (k. 12). Dochód rodziny stanowi renta inwalidzka męża skarżącej w kwocie 633,01 zł netto i zasiłek dla bezrobotnych wnioskodawczyni w wysokości 582,70 zł netto. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W uzasadnieniu wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych skarżąca podniosła, iż wraz z mężem są osobami schorowanymi i aktualnie mają trudną sytuację materialną. Nie prowadzą już żadnej działalności gospodarczej. Osiągany aktualnie dochód ledwo wystarcza na bieżące opłaty i koszty leczenia (k. 12-13). Do wniosku skarżąca dołączyła odcinek przekazu pocztowego z tytułu wypłacanej renty (k. 14), decyzja o uzyskania statusu bezrobotnego (k. 15) oraz orzeczenie lekarza orzecznika ZUS (k. 16). W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2011 r. wnioskodawczyni wskazała, iż od dnia 19 lipca 2011 r. straciła już prawo do zasiłku dla bezrobotnych i aktualnie ubiega się o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. Stan zdrowia skarżącej oraz jej męża ciągle się pogarsza. W obecnej sytuacji rodzinie skarżącej nie starcza środków na bieżące wydatki, do których należy zaliczyć: zakup żywności – około 600 zł, zakup leków – 150 - 200 zł, opłacenie wody, energii elektrycznej i telefonu – łącznie około 250 - 300 zł. Końcowo wnioskodawczyni podniosła, iż zajmowania przez nich nieruchomość stanowi własność córki, a zarówno ona, jak i jej mąż nie posiadają żadnych samochodów osobowych (k. 30). Skarżąca do oświadczenia dołączyła fakturę za wodę i energię elektryczną (k. 31-32). Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącej uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna W. K. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawczyni i jej mąż są osobami schorowanymi i wymagającymi sukcesywnego leczenia. Jedynym dochodem rodziny skarżącej jest aktualnie renta inwalidzka męża wysokości 633,01 zł (k. 14), bowiem skarżąca nie otrzymuje już zasiłku dla bezrobotnych. Wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niewielki comiesięczny dochód nie wystarcza jej rodzinie nawet na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych oraz pokrycie kosztów leczenia. Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu rodziny skarżącej, a także brak majątku oraz zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie (wpis od skargi 2000 zł k.2), bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.