I SA/Bk 290/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu naruszenia warunków zwolnienia od akcyzy wewnątrzwspólnotowego nabycia paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu oddala skargę I. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. W dniu [...] lipca 2017 r. funkcjonariusze P. Urzędu Celno – Skarbowego w B., przeprowadzając czynności procesowe, stwierdzili nieprawidłowości w przedsiębiorstwie prowadzonym pod firmą G. z siedzibą w S., polegające na zlewaniu paliwa ze zbiorników samochodów firmowych w latach 2012-2017. W związku z tym wszczęte zostało postępowanie karne skarbowe, w trakcie którego zabezpieczono materiały dotyczące stwierdzonych nieprawidłowości. W dniu [...] lipca 2018 r. do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. wpłynął protokół z dnia [...] lipca 2018 r. sporządzony przez Naczelnika P. Urzędu Celno – Skarbowego w B., na okoliczność szczegółowej analizy w zakresie ustalenia szacunkowej ilości zlanego paliwa i jego pochodzenia w ww. przedsiębiorstwie, z uwzględnieniem miejsc, dat i ilości tankowań paliwa przed jego zlaniem. 2. Na podstawie materiałów przekazanych przez Naczelnika P. Urzędu Celno – Skarbowego w B., w dniu [...] października 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wszczął postępowanie podatkowe nr [...] w zakresie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym w związku z naruszeniem dnia [...] sierpnia 2014 r. warunków zwolnienia od akcyzy nabycia wewnątrzwspólnotowego paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu w pojeździe o nr rejestracyjnym [...]. W toku postępowania włączono jako dowody materiały zgromadzone w aktach spraw: [...] 3. W wyniku przeprowadzonego postępowania, decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. określił G. prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą G. z siedzibą w S., wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym, w związku z naruszeniem w dniu [...] sierpnia 2014 r. warunków zwolnienia od nabycia wewnątrzwspólnotowo paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu w pojeździe o nr rejestracyjnym [...] w kwocie 380 zł z terminem płatności na dzień [...] września 2014 r. Organ I instancji ustalił, że funkcjonariusze P. Urzędu Celno-Skarbowego w B. stwierdzili fakt usunięcia w dniu [...] sierpnia 2014 r. 1320 litrów oleju napędowego, ze zbiornika pojazdu o nr rejestracyjnym [...]. W trakcie postępowania ustalono, że pojazd ten przebywał od [...] lipca 2014 r. do [...] sierpnia 2014 r. w trasie na terenie Unii Europejskiej. Na podstawie karty pracy kierowcy stwierdzono, że zatankował on 7 lipca 2014 r na terenie Luksemburga 901 litrów paliwa do tego pojazdu. Z kolei w wyniku przesłuchania świadka D. G. organ ustalił, że w ww. przedsiębiorstwie przyjęta była zasada, zgodnie z którą wracający z kursu na bazę kierowcy, na terenie zakładu dotankowują pojazdy do pełna. W przypadku ww. pojazdu, na podstawie karty pracy kierowcy i listy tankowań, stwierdzono, że po powrocie na teren zakładu [...] sierpnia 2014 r. kierowca P. P. zatankował 1002 litry oleju napędowego, uzupełniając zbiorniki do pełna, w celu sprawdzenia ilości paliwa jaka się w nich znajdowała. Ustalono, że olej ten został zakupiony na rynku krajowym, zaś podatek akcyzowy i opłata paliwowa zostały za niego uiszczone. Wedle dalszych ustaleń, w dniu [...] sierpnia 2014 r., zlano 1320 litrów oleju napędowego ze zbiornika ww. samochodu, w tym 318 litrów (tj. 1320 litrów – 1002 litry) oleju zwolnionego od akcyzy na zasadzie art. 33 ust. 1 pkt 1, ust. 2 i ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. 2018 r., poz. 1114 ze zm., dalej jako: "u.p.a."). Na podstawie powyższego, organ I instancji stwierdził, że w sprawie doszło do naruszenia warunku określonego w art. 33 ust. 5 pkt 2 u.p.a. w stosunku do 318 litrów oleju napędowego. Za dzień powstania obowiązku podatkowego uznano dzień [...] sierpnia 2014 r., tj. dzień, w którym został usunięty olej napędowy ze zbiornika ww. pojazdu. W konsekwencji organ uznał, że J. G. prowadzący ww. przedsiębiorstwo, dokonał czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, jednak nie złożył w ustawowym terminie deklaracji dla podatku akcyzowego oraz nie dokonał zapłaty podatku akcyzowego z tytułu naruszenia warunków zwolnienia od akcyzy 318 litrów oleju napędowego do dnia [...] września 2014 r. Stosując stawkę na wyroby energetyczne wynikającą z art. 89 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 89 ust. 1a u.p.a. wynoszącą 1.196 zł / 1000 litrów, organ ustalił wysokość zobowiązania podatkowego na 380 zł. 4. Po rozpatrzeniu odwołania J. G. od ww. decyzji, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. (dalej: "DIAS") decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy w pierwszej kolejności wyjaśnił, że obowiązek podatkowy w podatku akcyzowym ma charakter obiektywny, co oznacza, że powstaje wyłącznie w przypadku zaistnienia ustawowych przesłanek opodatkowania, tak podmiotowych i przedmiotowych. Jeżeli zatem w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna, niż wykazana w deklaracji, to wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Następnie organ przywołał przepisy mające zastosowanie w przedmiotowej sprawie tj. art. 8 ust. 1 pkt 4, art. 33 ust. 1, 2 i 5 oraz art. 88 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 6 u.p.a., a kolejno ustalił, że w dniu 19 sierpnia 2014 r. skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, naruszył warunki zwolnienia od akcyzy nabytego wewnątrzwspólnotowo oleju napędowego, przewożonego w zbiorniku pojazdu drogowego o numerze rejestracyjnym [...], przez usunięcie tego oleju napędowego ze zbiornika pojazdu. Dalej, powołując się na regulację art. 33 ust. 6 u.p.a., zgodnie z którą, w przypadku naruszenia warunków, o których mowa w art. 33 ust. 5 u.p.a., wysokość akcyzy określa się według stanu z dnia naruszenia tych warunków, a jeżeli tego dnia nie da się ustalić - z dnia stwierdzenia ich naruszenia, uznał, że w dniu 19 sierpnia 2014 r. z mocy prawa w stosunku do paliwa silnikowego - oleju napędowego w ilości 318 litrów, postało zobowiązanie podatkowe w akcyzie według obowiązującej stawki (tj. 1.196 zł za 1000 litrów). Powyższą konkluzję organ wyprowadził na podstawie bezspornego, jego zdaniem, stanu faktycznego sprawy, z którego wynika, że skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej użytkował samochód o nr rejestracyjnym [...]. Przy użyciu tego pojazdu w okresie od [...] lipca 2014 do [...] sierpnia 2014 r. zrealizował usługi transportowe na terenie Unii Europejskiej. Samochód ten wyjechał z S. w dniu [...] lipca 2014 r. (stan licznika 415.210 km) i po przewiezieniu szeregu ładunków powrócił do S. w dniu [...] sierpnia 2014 r. (stan licznika 422.992 km). Po wykonaniu wskazanego przewozu, zgodnie z zasadami obowiązującymi w firmie, kierowca na terenie bazy dotankował samochód do pełna (jak wynika z karty pracy kierowcy dotankowano 1002 litrów oleju napędowego). Jak wynika z materiału dowodowego obowiązkiem kierowców, służącym między innymi zapobieganiu nadużyciom i rozliczaniu zużycia, paliwo było dotankowywanie do pełna pojazdów po powrocie z trasy i a zdawanie samochodów następowało z pełnymi zbiornikami. Następnie, w dniu [...] sierpnia 2014 r. przed wyjazdem samochodu do Rosji, z zlano z jego baku 1320 litrów oleju napędowego DIAS doszedł do wniosku, że skarżący naruszył warunki zwolnienia od akcyzy paliwa silnikowego zakupionego w innym państwie członkowskim i przemieszczonego na teren kraju w zbiorniku ww. samochodu, tj. drugi z warunków zwolnienia, określonych w art. 33 ust. 5 u.p.a. (tj. usunięcie paliwa ze środka transportu, a czynność ta nie była uzasadniona naprawą środka transportu lecz działaniem biznesowym związanym z gospodarką paliwami prowadzoną przez skarżącego polegającą na rozliczaniu kierowców i używaniu tańszego paliwa zza granicy). W ocenie organu II instancji bezsporna jest również ilość paliwa, co do którego powstało zobowiązanie podatkowe. Wskazał przy tym, że po zatankowaniu pojazdu do pełna w dniu [...] lipca 2014 r. samochód pokonał 7.782 km do dnia [...] sierpnia 2014 r., kiedy to dotankowano w bazie w S. 1002 litrów oleju napędowego. W trakcie trasy tankowano samochód we Francji ([...] sierpnia 2014 r. - 300 I), w Holandii ([...] sierpnia 2014 r. - 60 I), w Luksemburgu ([...] sierpnia 2014 r. - 901 I) - łącznie 1261 litry oleju. Kierując się zasadami logiki i doświadczenia życiowego, organ odwoławczy uznał, że w dniu powrotu do bazy w zbiorniku pojazdu znajdowało się wyłącznie paliwo nabyte wewnątrzwspólnotowo. W konsekwencji olej napędowy w ilości 318 litrów (różnica pomiędzy ilością usuniętą ze zbiornika - 1320 litrów, a ilością zatankowaną - 1002 litrów) mógł pochodzić wyłącznie z nabycia wewnątrzwspólnotowego. Okoliczność zmieszania paliwa krajowego z paliwem zakupionym w Luksemburgu organ odwoławczy ocenił za pozostającą bez znaczenia. W konsekwencji organ II instancji podtrzymał argumentację oraz wnioski zawarte w decyzji organu I instancji, uznając, że w sprawie zasadnie i prawidłowo określono stronie zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu naruszenia warunków zwolnienia od akcyzy nabytego wewnątrzwspólnotowego paliwa silnikowego, usuniętego ze środka transportu. 5. Z powyższą decyzją nie zgodził się skarżący i w sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika skardze do tut. Sądu, zarzucił jej naruszenie: I) przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), tj.: 1) art. 33 ust. 6 u.p.a. przez jego bezpodstawne zastosowanie, a tym samym błędne uznanie, iż podatnik naruszył warunki, o których mowa w ust. 5 ww. przepisu, co doprowadziło do uznania za prawidłową decyzję organu I instancji, na mocy której określono kwotę podatku akcyzowego z tytułu importu przedmiotowego towaru, kiedy w rzeczywistości nie można zastosować art. 33 ust. 6 wobec skarżącego, gdyż podlega on zwolnieniu od akcyzy nabycia wewnątrzwspólnotowego paliw silnikowych przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach; 2) art. 2 ust. 1 pkt. 1, art. 8 ust. 2 pkt 1b, art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 14 ust. 1, art. 33 ust. 6, art. 88 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 6, art. 212 ust. 1 u.p.a. przez błędne zastosowanie, a tym samym utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję - bezpodstawnie obciążając podatnika podatkiem akcyzowym z tytułu importu towaru, co do którego podatek akcyzowy został już opłacony, przez co doszło do sytuacji podwójnego opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów energetycznych. II) przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.), tj.: 1) art. 120, 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191 i art. 124 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm., dalej: "o.p.") przez dowolną, a nie swobodną, ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz brak wnikliwej analizy sprawy, co doprowadziło do: a) zaniechania ustalenia przez organ z jaką ilością paliwa w zbiorniku poszczególne ciągniki siodłowe wyjeżdżają "w trasę" oraz czy paliwo to zostało zużyte, czy też pozostawało w zbiorniku do daty powrotu pojazdu na teren RP, zaś, kierując się najdalej idącą ostrożnością procesową, skarżący wskazał, że nawet gdyby doszło do sytuacji, że część paliwa zatankowanego na terenie innego państwa nie zostało zużyte, to olej napędowy zatankowany na terenie RP uległ zmieszaniu z tym zatankowanym podczas realizacji frachtu, co uniemożliwia ustalenie czy to właśnie paliwo zatankowane poza granicami Polski pozostało w przedmiotowym zbiorniku; b) błędnego uznania, że podatnik nie spełnia warunków określonych w art. 33 ust. 1-5 u.p.a., przez co nie może zostać zwolniony od akcyzy w zakresie wewnątrzwspólnotowego nabycia paliw silnikowych przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach, kiedy w rzeczywistości wszelkie dowody zebrane w sprawie - w szczególności dokumenty dobrowolnie złożone przez samego podatnika, zeznania przesłuchanych świadków w osobach pracowników, jak i funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowei, a także wyniki czynności sprawdzających prowadzonych na terenie przedsiębiorstwa G., m.in. protokół oględzin, wskazują na to, że paliwo: (-) było wykorzystywane wyłącznie przez środek transportu, którym zostało przywiezione, (-) nie zostało usunięte z tego środka transportu, a jedynie zlane do zbiornika zastępczego w celu sprawdzenia ilości zużytego paliwa podczas trasy, (-) nie zostało odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione przez osobę korzystającą ze zwolnienia, w związku z czym podatnik podlega zwolnieniu od podatku akcyzowego nabycia wewnątrzwspólnotowego paliwa silnikowego przywiezionego podczas transportu w standardowym zbiorniku pojazdu o nr rejestracyjnym [...]. Mając na uwadze tak sformułowane zarzuty, autor skargi wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej wydanie decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 6. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B., podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, wniósł o oddalenie skargi. II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: 1. Skarga jest niezasadna. 2. Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107, ze zm.), oraz art. 3 § 1 p.p.s.a." sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c p.p.s.a.). 3. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony. Z drugiej jednak strony, granicą praw i obowiązków Sądu, wyznaczoną w art. 134 § 1 p.p.s.a., jest zakaz wkraczania w sprawę nową. Granice te zaś wyznaczone są dwoma aspektami, mianowicie: legalnością działań organu oraz całokształtem aspektów prawnych tego stosunku prawnego, który był objęty treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia. 4. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja dotycząca określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu naruszenia w dniu [...] sierpnia 2014 r. warunków zwolnienia od akcyzy paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu w pojeździe o nr rejestracyjnym [...] na kwotę 318 zł z terminem płatności na dzień [...] września 2014 r. 5. Rozpoznając sprawę, na wstępie wskazać należy na przepisy, które miały w niej zastosowanie. Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 o.p. zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Zgodnie z art. 21 § 3 o.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna, niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 4 u.p.a., przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego, a zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 9 u.p.a. nabycie wewnątrzwspólnotowe to przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju. Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do u.p.a. (art. 2 ust. 1 pkt 1 u.p.a.). W myśl z kolei art. 86 ust. 1 u.p.a. do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się m.in. wyroby CN 2710 19 41. Przy czym, jak stanowi art. 88 ust. 1 u.p.a., podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ). Zgodnie natomiast z art. 89 ust. 1 pkt 6 u.p.a. stawka podatku akcyzowego dla olejów napędowych o kodzie CN 2710 19 41 oraz wyrobów powstałych ze zmieszania tych olejów z biokomponentami, spełniających wymagania jakościowe określone w odrębnych przepisach wynosiła w 2014 r. 1.196 zł za 1000 litrów. Według art. 33 ust. 1 u.p.a. o podatku akcyzowym zwalnia się od akcyzy nabycie wewnątrzwspólnotowe paliw silnikowych przeznaczonych do użycia podczas transportu i przywożonych w standardowych zbiornikach użytkowych pojazdów silnikowych; zamontowanych w pojemnikach specjalnego przeznaczenia; statków powietrznych lub jednostek pływających. Przepis art. 33 ust. 2 u.p.a. definiuje użytkowy pojazd silnikowy jako: silnikowy pojazd drogowy, włączając ciągniki z przyczepą lub bez, który ze względu na konstrukcję lub wyposażenie jest przeznaczony i nadaje się do transportu, odpłatnego i nieodpłatnego, towarów lub więcej niż dziewięciu osób, włączając kierowcę, oraz każdy pojazd drogowy specjalnego przeznaczenia innego niż transport. Zgodnie zaś z art. 33 ust. 5 u.p.a. zwolnienie, o którym mowa w art. 33 ust. 1, ma zastosowanie, pod warunkiem że paliwa silnikowe: (1) są wykorzystywane wyłącznie przez środek transportu, w którym zostały przywiezione; (2) nie zostaną usunięte z tego środka transportu ani nie będą magazynowane, chyba że jest to konieczne w przypadku jego naprawy; (3) nie zostaną odpłatnie lub nieodpłatnie odstąpione przez osobę korzystającą ze zwolnienia. 6. Przekładając powyższe regulacje prawne na realia rozpoznanej sprawy, po analizie materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy, Sąd uznał, że skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, naruszył warunki zwolnienia od akcyzy nabytego wewnątrzwspólnotowo oleju napędowego przewożonego w zbiorniku pojazdu drogowego o numerze rejestracyjnym [...], przez usunięcie tego oleju napędowego ze zbiornika tego pojazdu. W ocenie Sądu stanowisko organów jest w pełni uzasadnione. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej strona użytkowała samochód o nr rej. [...]. Przy użyciu ww. pojazdu w okresie od [...] lipca 2014 r. do [...] sierpnia 2014 r. zrealizowano usługi transportowe na terenie Unii Europejskiej. Samochód ten wyjechał z S. w dniu [...] lipca 2014 r. (stan licznika 415.210 km) i po przewiezieniu szeregu ładunków powrócił do S. w dniu [...] sierpnia 2014 r. (stan licznika 422.992 km) Po wykonaniu wskazanego przewozu, zgodnie z zasadami obowiązującymi w firmie, kierowca na terenie bazy dotankował samochód do pełna (jak wynika z karty pracy kierowcy dotankowano 1002 litry oleju napędowego). Jak wynika z zeznań świadków i wyjaśnień samej strony, obowiązkiem kierowców, służącym między innymi zapobieganiu nadużyciom i rozliczaniu zużycia paliwo, było dotankowanie do pełna pojazdów po powrocie z trasy i zdawanie samochodów z pełnymi zbiornikami. Powyższa praktyka obowiązywała wszystkich kierowców. Następnie, [...] sierpnia 2014 r., w związku z planowanym wyjazdem ww. samochodu do Rosji, paliwo w ilości 1320 litrów zostało zlane ze zbiornika samochodu do zbiornika podziemnego na terenie bazy użytkowanej przez stronę, co stanowiło praktykę w przedsiębiorstwie skarżącego. Jak wynika bowiem z zeznań świadka D. G. złożonych [...] lipca 2017 r., przed wyjazdem w trasę na Białoruś lub do Rosji kierowcy nie tankują do pełna, ponieważ tankują na Białorusi lub w Rosji. Kierowcy wracając ze wschodu tankują na wschodzie, a dotankowują na bazie. Na placu firmy znajdują się zaś zbiorniki z paliwem, z których tankowane są ciężarówki przedsiębiorstwa. Rozliczenie zakupionego, zużytego i zlanego paliwa organy obu instancji obszernie przedstawiły w uzasadnieniach do decyzji, co zostało zaprezentowane w części historycznej niniejszego uzasadnienia. Wynika z niego, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. dokonano zlania 1320 litrów paliwa, z czego 1002 litry pochodziły z nabycia krajowego. Pozostała część (318 litrów) paliwa pochodziła natomiast z nabycia wewnątrzwspólnotowego, co wynika z historii trasy przebytej przez pojazd. Skoro różnica pomiędzy ilością usuniętą ze zbiornika w dniu [...] sierpnia 2014 r. (1320 litrów), a ilością zatankowaną w Polsce 24 lipca 2014 r. (1002 litry) wynosi 318 litrów, w drodze dedukcji należało za organem uznać, że paliwo to mogło pochodzić wyłącznie z nabycia wewnątrzwspólnotowego. Słusznie przy tym organ odwoławczy stwierdził, że okoliczność zmieszania paliwa krajowego z paliwem zakupionym w Luksemburgu nie ma znaczenia w sprawie. 7. W ocenie Sądu, powyższe okoliczności w sposób bezsporny potwierdzają, iż skarżący naruszył warunki zwolnienia od akcyzy paliwa silnikowego zakupionego w innym państwie członkowskim i przemieszczonego na teren kraju w zbiorniku samochodu nr rej. [...]. Rację ma organ wykazując, że działanie skarżącego w dniu [...] sierpnia 2014 r. w sposób bezsporny naruszyło drugi z warunków zwolnienia określonych w art. 33 ust. 5 u.p.a. Skarżący usunął paliwo ze środka transportu i zmagazynował je w podziemnym zbiorniku, a czynność ta nie była uzasadniona naprawą środka transportu lecz działaniem biznesowym związanym z gospodarką paliwami prowadzoną przez skarżącego (używanie tańszego paliwa zza granicy). Co więcej, fakt zlania paliwa do zbiornika potwierdza sam autor skargi w tiret drugim zarzutu II b), wskazując, że paliwo zostało zlane do zbiornika zastępczego w celu sprawdzenia ilości zużytego paliwa podczas trasy. Sąd nie dał wiary wskazywanej przez skarżącego przyczynie zlania przedmiotowego paliwa, uznając, że gdyby skarżącemu faktycznie chodziło o ustalenie ilości zużytego paliwa wystarczyłoby zatankować zbiornik do pełna. Usunięcie ze zbiornika 1240 litrów oleju napędowego nie mogło mieć zatem związku z ustalaniem ilości paliwa. Abstrahując jednak od powyższego, należy wskazać, że w przypadku usunięcia paliwa ze środka transportu, zwolnienie od akcyzy tego paliwa jest możliwe jedynie w przypadku naprawy środka transportu. Taka zaś sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie, bowiem okoliczność taka nie wynika z akt sprawy. 8. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd ocenia za bezzasadne sformułowane w skardze zarzuty naruszenia przepisów materialnych sprowadzające się do twierdzenia, iż Strona została ponownie obciążona podatkiem akcyzowym od wyrobów, od których ten podatek został zapłacony. Z treści przepisu art. 33 ust. 1 u.p.a. wynika, że zwalnia się od akcyzy nabycie wewnątrzwspólnotowe paliw silnikowych przeznaczonych do użycia podczas transportu i przewożone w zbiorniku, pod warunkiem spełnienia wymogów z art. 33 ust. 5 u.p.a. Tankowanie samochodu w innym kraju należącym do Unii Europejskiej, nie wiąże się z koniecznością płacenia akcyzy w Polsce od ilości paliwa przywiezionego w zbiorniku tego pojazdu. Czynność tego rodzaju nie jest ponadto związana z koniecznością spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych i może być dokonana niezależnie od tego czy tankowanie pojazdu odbyło się w ramach wyjazdu prywatnego, czy też biznesowego. Nie mniej jednak, skoro w niniejszej sprawie skarżący nie spełnił warunku zwolnienia określonego w art. 33 ust. 5 pkt 2. u.p.a., stwierdzić należy, że słusznie ustalono mu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowego paliwa silnikowego przeznaczonego do użycia podczas transportu w ww. pojeździe. 9. Sąd nie znajduje również podstaw do kwestionowania prawidłowości przeprowadzonego przez organy celne postępowania dowodowego i trafności oceny przeprowadzonych dowodów. Zawarte w skardze zarzuty naruszenia prawa procesowego są niezasadne. W kontrolowanej sprawie podjęte zostały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Organy zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 188 o.p., bowiem z akt sprawy nie wynika, aby strona wnioskowała o przeprowadzenie dowodu, zaś organ takiego wniosku nie uwzględnił. Ocenie zebranego materiału dowodowego nie sposób również zarzucić dowolności. Z wyrażonej w art. 191 o.p. zasady swobodnej oceny dowodów wynika, że organ podatkowy - przy ocenie stanu faktycznego - nie jest skrępowany żadnymi regułami ustalającymi wartość poszczególnych dowodów. Organ ten, według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania, ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne. Zdaniem Sądu, wyciągnięte w sprawie wnioski są logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione. Zaskarżona decyzja zawiera pełne uzasadnienie faktyczne i prawne. Poszczególne dowody poddano szczegółowej analizie i ocenie, dowody zostały także ocenione we wzajemnej łączności. Organ dokonał również oceny argumentów i dowodów przedstawianych przez stronę. Postępowanie podatkowe zostało przeprowadzone w sposób budzący zaufanie do tych organów, które udzielały stronie niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Organy wyjaśniły też stronie zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwianiu sprawy. Przeprowadzone postępowanie i podjęte wskutek niego rozstrzygnięcie, w pełni odpowiadają przepisom postępowania oraz przepisom prawa materialnego. 10. Z powyższych względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd skargę oddalił.