I SA/Bk 295/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz (spr.), Sędziowie asesor sądowy WSA Justyna Siemieniako,, sędzia WSA Dariusz Marian Zalewski, Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 października 2023 r. sprawy ze skargi V. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łomży z dnia 15 czerwca 2023 r. nr 9010-2023-000666 w przedmiocie odmowy przyznania płatności ekologicznej na 2022 r. oddala skargę. W dniu 27 maja 2022 r. za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus na koncie dostępowym należącym do P. Sp. z o.o. o nr identyfikacyjnym [...], został złożony wniosek o przyznanie płatności na 2022 rok, w którym ubiegano się o przyznanie jednolitej płatności ekologicznej (PROW 2014-2020). W dniu 31 maja 2022 r. złożono zmianę do wniosku, zaś dnia 25 października 2022 r. złożono część planu działalności rolnośrodowiskowej i ekologicznej, w której jako wnioskodawca figurowała V. Sp. z o.o. (dalej powoływana również jako: "skarżąca", "spółka" bądź "strona"). W dniu 1 marca 2023 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Białymstoku wezwał stronę do złożenia wyjaśnień dotyczących rozbieżności w danych identyfikacyjnych wnioskodawcy. W odpowiedzi na wezwanie spółka złożyła wyjaśnienia. Decyzją z 30 marca 2023 r. Kierownik wydał decyzję nr 0189-2023-012795 na mocy której, odmówił stronie przyznania płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na 2022 r. Po rozpoznaniu odwołania, decyzją nr 9010-2023-000666 z 15 czerwca 2023 r. Dyrektor Podlaskiego Oddziału Regionalnego ARMiR w Łomży utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarżącej odmówiono przyznania przedmiotowych płatności, z uwagi na brak nadanego numeru identyfikacyjnego w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności i posłużenie się numerem nadanym przez ARiMR innej spółce. Przedmiotowy wniosek został bowiem złożony za pośrednictwem aplikacji eWniosekPlus, na platformie należącej do P. Sp. z o.o., zawierał numer identyfikacyjny nadany P. Sp. z o.o., która w wyniku łączenia spółek została wykreślona z Krajowego Rejestru Sądowego w dniu 7 czerwca 2022 r. Skarżąca przed złożeniem przedmiotowego wniosku o przyznanie płatności nie wnioskowała o wpis do ewidencji producentów i nadanie numeru identyfikacyjnego, przez co nie spełniła wymogu zawartego w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. 2022 r. poz. 2001 ze zm., dalej jako: "ustawa") i dlatego organ I instancji prawidłowo odmówił przyznania przedmiotowej płatności. Numer identyfikacyjny jest bowiem niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, spółka wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając je w całości, zarzucił naruszenie: 1) przepisów prawa procesowego, w szczególności art. 3 ustawy z dnia 5 lutego 2015 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2022 r. poz. 1775, ze zm., dalej jako: "u.p.r.s.w.b."), w zakresie jakim organ II instancji uznał, że skarżąca nie wykazała iż w dacie składania wniosku z dnia 27 maja 2022 r. przypisany był jej numer producenta rolnego [...]; co wynikało m.in. z faktu przypisania w systemach informatycznych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa numeru w krajowym systemie ewidencji producentów rolnych przypisanego pierwotnie P. Spółka z o.o. z siedzibą w B. dla skarżącej, a nadto organ II instancji nie rozpatrzył całości zebranego w serwie materiału dowodowego, w szczególności nie odniósł się do kwestii ujawnienia przez pracownika Agencji w systemach informatycznych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa danych skarżącej przy numerze producenta rolnego 067045832; 2) przepisów prawa procesowego - art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze zm., dalej: "k.p.a."), w zakresie w jakim organ II instancji dokonał dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, błędnie przyjmując, że skarżąca nie spełnia kryteriów określonych w art. 7 u.p.r.s.w.b.; 3) przepisów prawa materialnego art. 7 u.p.r.s.w.b., w zakresie w jakim organ II instancji stwierdził, że skarżąca nie spełnia wymogów do przyznania płatności bezpośrednich rolnikowi, w sytuacji gdy w sprawie doszło do tzw. sukcesji uniwersalnej, a skarżąca jest kontynuatorem działalności P. Spółka z o.o. z siedzibą w B., której to był przypisany numer w krajowym systemie ewidencji producentów rolnych [...], co dodatkowo potwierdzono w systemach informatycznych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa; 4) przepisów prawa materialnego art. 28 u.p.r.s.w.b., w zakresie w jakim organ II instancji potwierdził błędne stanowisko organu I instancji, że w sprawie zaistniały przesłanki do wstąpienia w miejsce wnioskodawcy w trybie określonym przywołanym przepisem, w sytuacji, gdy wniosek z dnia 27 maja 2022 r. był złożony przez skarżącą, a nie P. Spółka z o.o. z siedzibą w B., która w tej dacie już nie istniała w obrocie prawnym i gospodarczym; 5) przepisów prawa materialnego - art. 12 ust. 1 i ust. 2 ustawy, w zakresie w jakim organ II instancji uznał, że połączenie skarżącej z P. Spółka z o.o. z siedzibą w B. jest następstwem prawnym, o którym mowa w tym przepisie, w sytuacji gdy w sprawie doszło do tzw. sukcesji uniwersalnej, a skarżąca jest kontynuatorem działalności P. Spółka z o.o. z siedzibą w B., której to był przypisany numer w krajowym systemie ewidencji producentów rolnych [...]; 6) przepisów prawa materialnego - art. 14 ust. 3 ustawy w zakresie w jakim organ II instancji uznał, że zmiany dokonane w systemie informatycznym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w zakresie przypisania skarżącej numeru w krajowym systemie ewidencji producentów rolnych [...] przypisanego pierwotnie P. Spółka z o.o. z siedzibą w B., nie są zmianami ewidencyjnymi, które podlegają ujawnieniu z urzędu. Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., w skrócie "p.u.s.a."), sąd administracyjny przeprowadza kontrolę pod względem zgodności z prawem aktów wydawanych przez organy administracji publicznej. Z przepisu art. 1 p.u.s.a. wynika, że sądowoadministracyjna kontrola administracji publicznej zawsze powinna uwzględniać trzy aspekty, a mianowicie: 1) ocenę zgodności rozstrzygnięcia z prawem materialnym; b) ocenę dochowania wymaganej procedury; c) ocenę respektowania reguł kompetencji. Kontrola ta polega więc na wszechstronnym zbadaniu stanu faktycznego i prawnego sprawy, a sąd powinien poddać szczególnie gruntownej ocenie i analizie te wszystkie aspekty sprawy, w odniesieniu do których istnieją wątpliwości, a ustalenia organów są odmienne od wniosków i twierdzeń strony. Należy również dodać, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.")). Warunki i tryb przyznawania płatności ekologicznej określa rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1784 ze zm.), zwane w dalszej części decyzji "rozporządzeniem ekologicznym". Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487 z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1305/2013", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym"; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "użytkami rolnymi", wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu, zwane dalej "zobowiązaniem ekologicznym"; 4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu Zatem jednym z warunków przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu jest to, aby został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Producentem rolnym jest - zgodnie z brzmieniem art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności - osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, będąca rolnikiem w rozumieniu art. 3 pkt 1 rozporządzenia 2021/2115. Art. 11 ust. 1 Rozporządzenia o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności stanowi, że wpisu producenta do ewidencji producentów dokonuje się, w drodze decyzji administracyjnej, na jego wniosek złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego miejscowo, na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję. Z art. 12 ust. 1 ww. Rozporządzenia wynika, że w decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 1, producentowi nadaje się numer identyfikacyjny. Ust. 2 art. 12 Rozporządzenia stanowi zaś, że numer identyfikacyjny, o którym mowa w ust. 1, jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego. Z przepisów tych wynika jasno, że nadany producentowi numer identyfikacyjny przysługuje tylko zgłaszającemu. W niniejszej sprawie numer identyfikacyjny został nadany innej spółce, która została przejęta przez połączenie ze Skarżącą. Nastąpiło to w trybie art. 494 k.s.h. Przepis ten stanowi, że spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki (§ 1). Na spółkę przejmującą albo spółkę nowo zawiązaną przechodzą z dniem połączenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, które zostały przyznane spółce przejmowanej albo którejkolwiek ze spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Z dniem połączenia wspólnicy spółki przejmowanej lub spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki stają się wspólnikami spółki przejmującej bądź spółki nowo zawiązanej (§ 4). Przytoczona powyżej regulacja Kodeksu spółek handlowych przewiduje sukcesję uniwersalną, co należy rozumieć jako uniwersalne następstwo prawne. Sukcesja praw i obowiązków cywilnoprawnych oznacza, że spółki sukcesorki, tj. przejmujące lub nowo zawiązane, wstępują z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółek przejmowanych i łączonych (fuzja). Dla zaistnienia skutków w postaci sukcesji nie są potrzebne żadne dodatkowe czynności poza tymi, których należy dokonać w postępowaniu łączeniowym. Przejście praw i obowiązków następuje w drodze jednej czynności prawnej i z mocy samego prawa, a spółka przejmująca staje się następcą prawnym pod tytułem ogólnym spółki przejmowanej, która w dniu wpisu i odpowiednio wykreślenia z rejestru traci byt prawny. Nie budzi zatem wątpliwości w niniejszej sprawie, że mamy do czynienia z następstwem prawnym. Błędna jest sugestia strony skarżącej, że sukcesja uniwersalna następstwem prawnym nie jest. O ile nie budzi wątpliwości, że na skutek połączenia skarżąca spółka przejęła prawa i obowiązki spółki P. Sp. z o.o., to jednak nie można przyjąć, że przeszedł na nią również numer identyfikacyjny nadany tej spółce jako producentowi. Wszak numer taki nie jest ani prawem, ani obowiązkiem podmiotu. Numer identyfikacyjny służy jedynie identyfikacji podmiotu i jako taki nie może być łatwo przenoszony na inne podmioty, także wówczas, gdy ich powstanie następuje poprzez sukcesję uniwersalną. Ustawodawca zastrzegł to wyraźnie, wskazując w art. 12 ust. 2 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, że numer taki jest niepowtarzalny i nie przechodzi na następcę prawnego. Za nieprawidłowe należy więc uznać twierdzenie spółki, że w związku z przejęciem P. Sp. z o.o. przez V. Sp. z o.o. w drodze sukcesji, przeszedł na ten drugi podmiot numer identyfikacyjny producenta rolnego. Skarżący uważa, że zmiany dokonane w systemie informatycznym Agencji w zakresie przypisania skarżącej numeru w krajowym systemie ewidencji producentów rolnych podlegają ujawnieniu z urzędu. W tym zakresie wskazać należy, że zasadniczo wpisu producenta do ewidencji producentów dokonuje Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, w drodze decyzji administracyjnej, na jego wniosek złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego miejscowo, na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję (art. 11 ust. 1 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów). Wniosek, o którym mowa w ust. 1, może być złożony za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji w sposób określony w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa i składa się go nie później niż w dniu złożenia wniosku o przyznanie płatności (art. 11 ust. 3). Art. 14 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów stanowi, że producent jest obowiązany do zgłoszenia kierownikowi biura powiatowego Agencji każdej zmiany danych zawartych we wniosku, o którym mowa w art. 11 ust. 1, w terminie .14 dni od dnia zaistnienia zmiany (ust. 1). Zmiana danych w ewidencji producentów może być dokonywana również z urzędu na podstawie informacji pochodzących z innych ewidencji lub rejestrów publicznych prowadzonych przez organy lub podmioty wykonujące zadania publiczne, do których Agencja ma dostęp z mocy prawa, i nie wymaga rozstrzygnięcia w drodze decyzji administracyjnej (ust. 3). Nie budzi wątpliwości, że nie jest zmianą danych, o której mowa w art. 14 ustawy o krajowym systemie ewidencji producentów, zmiana wynikająca z przejęcia spółki przez połączenie ze spółką. Przepis ten dotyczy jedynie danych podawanych we wniosku o wpis producenta do ewidencji producentów. Skoro ustawodawca w sposób wyraźny wskazał, że w przypadku następstwa prawnego numer identyfikacyjny na następcę nie przechodzi, to należy uznać, że zmiana podmiotowa polegająca na tym, że w miejsce dotychczasowego producenta wskazywany jest jego następca prawny, nie jest zmianą podlegającą ujawnieniu z urzędu. Zmiana danych, o jakiej mowa w art. 14, to niewątpliwie zmiana w zakresie danych jednego i tego samego producenta. Numer identyfikacyjny producenta nie przechodzi na następcę prawnego, co skutkuje tym, że w przypadku sukcesji numer spółki przejmowanej podlega wygaszeniu. Analiza dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, w tym treści pism i decyzji, nie potwierdza podnoszonej przez stronę okoliczności przypisania skarżącej w systemach informatycznych ARiMR numeru w krajowym systemie ewidencji producentów rolnych, przypisanego pierwotnie P. Sp. z o.o. Przeciwnie, dołączona korespondencja wskazuje na to, że przekształcenie tego podmiotu w spółkę V. Sp. z o.o. spowodowało zawieszenie producenta o podanym numerze. Organ zasadnie i konsekwentnie potwierdzał tę okoliczność skarżącego podczas prowadzonego postępowania w niniejszej sprawie. Reasumując powyższe stwierdzić należy, że nie doszło do naruszenia zarówno przepisów postępowania, jak i przepisów prawa materialnego zawartych w punkcie 1 do 6 skargi. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało skargę oddalić, a co za tym idzie Sąd postanowił jak w sentencji orzeczenia.