I SA/Bk 297/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia SO del. do WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2009 r. (gm. H.) p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie wywołane zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 lutego 2016 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej złożonej przez skarżącą Spółkę od wyroku z dnia 14 października 2015 r. 2. zwrócić skarżącej Spółce cały uiszczony wpis sądowy od zażalenia w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). Postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną O. S.A. w W. od wyroku tego Sądu z dnia 14 października 2015 r. Powodem takiego rozstrzygnięcia było nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Spółka złożyła zażalenie na to postanowienie. Zwróciła się ponadto o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 2 marca 2016 r. Sąd przywrócił stronie termin do uiszczenia tego wpisu. Pismem z dnia 6 kwietnia 2016 r. pełnomocnik Spółki poinformował, że nie podtrzymuje zażalenia złożonego na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Zgodnie z art. 195 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie, bowiem pełnomocnik Spółki cofnął zażalenie na postanowienie z dnia 15 lutego 2016 r. o odrzuceniu skargi. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 195 § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy procesowej.