I SA/Bk 305/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. wniosku K. D. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, marzec, kwiecień, czerwiec, sierpień i wrzesień 2006 r. p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. K. D. (dalej powoływany jako Skarżący), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące styczeń, luty, marzec, kwiecień, czerwiec, sierpień i wrzesień 2006 r. Pismem z dnia 11 sierpnia 2009 r. Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącego do uzupełnienia w terminie siedmiu dni braków skargi tj. wniesienia wpisu sądowego w kwocie 843 złotych, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie Sądu w sprawie uzupełnienia wpisu sądowego od skargi, zostało doręczone profesjonalnemu pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 26 sierpnia 2009 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał 2 września 2009 r. Skarżący uiścił wpis w należnej wysokości w dniu 8 września 2009 r. W dniu 15 września 2009 r. Skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że wezwanie do uiszczenia wpisu wraz z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału w dniu 29 sierpnia 2009 r. przekazał pod nieobecność Skarżącego jego żonie R. D., która zobowiązała się doręczyć korespondencję mężowi w celu załatwienia sprawy. Skarżący z zagranicznej podróży służbowej powrócił dopiero w dniu 8 września 2009 r. i w tym dniu uiścił należny wpis od skargi. Z wyjaśnień Skarżącego wynika, iż w dniach od 28 sierpnia 2009 r. do 8 września 2009 r. przebywał służbowo zagranicą Polski, a jego wyjazd wydłużył się w związku z awarią samochodu, który uniemożliwił mu powrót w planowanym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Wniosek nie jest zasadny. W myśl postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie z art. 87 wspomnianej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu do sądu uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W orzecznictwie i w literaturze przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 8 stycznia 2002 r. sygn. akt II SA/Wr 1329/2001, opubl. w LexPolonica Maxima). Brak winy strona musi uprawdopodobnić przez wskazanie faktów winę tę wyłączających, przyczyny te muszą mieć charakter zewnętrzny i obiektywny, czyli być od strony niezależne. Sąd może bowiem postanowić o przywróceniu terminu jedynie wówczas, gdy dokonanie czynności po terminie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W realiach przedmiotowej sprawy, jak wynika ze złożonego wniosku, przeszkodą do uiszczenia w terminie wpisu od skargi był służbowy wyjazd Skarżącego poza granice Polski. W ocenie Sądu przesłanka powyższa nie uprawdopodobnia braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, albowiem Skarżący miał obiektywną możliwość podjęcia tej czynności w postępowaniu sądowym. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 30 grudnia 2008 r., sygn. akt I OZ 925/08, niepubl.). Podkreślić przede wszystkim należy, iż Skarżący jest w sprawie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – doradcę podatkowego, któremu wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego zostało doręczone w dniu 26 sierpnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 25 akt), tj. w dniu, w którym Skarżący przebywał w kraju. Nie może zatem budzić wątpliwości, iż istniała obiektywna możliwość uregulowania wpisu, i to zarówno przez Skarżącego jak i jego pełnomocnika. Dopiero trzy dni po otrzymaniu powyższej korespondencji z sądu pełnomocnik przekazał żonie swojego mocodawcy dokumenty dotyczące konieczności uiszczenia wpisu do skargi. W dniu przekazania powyższych dokumentów pełnomocnik Skarżącego posiadał informacje, iż Skarżący wyjechał w celach służbowych poza granice Polski a zatem nie było przeszkód, aby osobiście (np. w drodze rozmowy telefonicznej), a nie za pośrednictwem żony, przekazać mu informacje o konieczności uiszczenia wpisu. Nie bez znaczenia dla sprawy ma również fakt, iż Skarżący stale, od blisko trzech lat współpracuje z ustanowionym w sprawie pełnomocnikiem (odpis pełnomocnictwa z dnia 15.12.2006 r. k. 21 akt), dlatego też niezrozumiałym dla Sądu są wyjaśnienia pełnomocnika Skarżącego, zmierzające do wykazania, iż jedynie Skarżący mógł uiścić wpis od skargi. Wskazać należy, iż zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10.08.2009 r. to pełnomocnik Skarżącego a nie Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, dlatego też nic nie stało na przeszkodzie, aby to pełnomocnik uiścił w zakreślonym terminie należny wpis od skargi. Działający w sprawie pełnomocnik będący doradcą podatkowym zobligowany był do zachowania dużo dalej posuniętej staranności, niż wymagana jest od osób nie będących profesjonalnymi pełnomocnikami. Powinien mieć zatem świadomość konsekwencji niedokonania w terminie czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wskazać przy tym trzeba, iż strona ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się jej profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Ugruntowane w judykaturze jest stanowisko, zgodnie z którym zaniedbania osób, którymi posłużył się skarżący obciążają jego samego, a tym samym nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu (por. postanowienie SN z dnia 15.03.2000 r., sygn. akt II CKN 554/00, LEX nr 51986; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12.03.1999 r., sygn. akt I PKN 76/99, publ. OSNP 2000/11/431). Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na podstawie art. 86§1 i 3 w związku z art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).