I SA/Bk 312/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, sędzia WSA (del.) Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 października 2013 r. sprawy ze skargi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe w sprawie. Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] kwietnia 2013 r. nr [...], w którym utrzymano w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego. W skardze złożonej do Sądu pełnomocnik wierzyciela - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B., wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie art. 64c § 7 u.p.e.a. w zw. z art. 59 § 2 u.p.e.a., poprzez przyjęcie, że możliwe jest rozstrzygnięcie o kosztach egzekucyjnych w sytuacji, gdy postępowanie egzekucyjne nie zostało zakończone. Autor skargi wskazał, że wierzyciel skorzystał z prawa zaskarżenia postanowienia organu egzekucyjnego o umorzeniu postępowania. Na dzień wydania postanowienia o kosztach, postępowanie egzekucyjne nie było zakończone. Obciążanie wierzyciela kosztami jest zatem przedwczesne. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 3 października 2013 r. pełnomocnik skarżącego wierzyciela cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej w skrócie, jako: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofniecie skargi wiąże sąd, z wyjątkiem sytuacji, gdy cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art.60 p.p.s.a.). W ocenie Sądu cofnięcie skargi na rozprawie było dopuszczalne – w sprawie nie zachodzą, bowiem przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy na podstawie art.161 §1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.