I SA/Bk 320/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 maja 2016 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013 postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. , Wyrokiem z dnia 7 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, oddalił skargę K. K. na decyzję Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...]w przedmiocie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2013. W dniu 29 kwietnia 2016 r. K. K. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że skargę w przedmiotowej sprawie sporządzał prawnik w S., który jego zdaniem, przyjął pełnomocnictwo do reprezentowania go w Sądzie. Wskazał, że pełnomocnik poinformował go o wyniku sprawy i zobowiązał się do złożenia wniosku o uzasadnienie. Dodał, że prawnik przez pół roku twierdził, że uzasadnienie nie zostało sporządzone i trzeba czekać, aż przyjdzie na jego adres. Podniósł, że dopiero w dniu 22 kwietnia 2016 r. wraz z synem udał się osobiście do Sądu, gdzie otrzymał informację, że wyrok w przedmiotowej sprawie jest prawomocny, a wniosek o sporządzenie uzasadnienia nie został sporządzony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) - w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Ostatnim dniem terminu, w którym strona skarżąca mogła skutecznie złożyć wniosek o uzasadnienie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie był 14 październik 2015 r. W ocenie Sądu bezzasadne jest żądanie Skarżącego dotyczące przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia. W tym miejscu podkreślić należy, iż w aspekcie art. 86 i 87 p.p.s.a., warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie się łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy wystarczy bowiem uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, Skarżący nie uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu było przez niego niezawinione. Nie ulega wątpliwości, iż od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Powszechnie przyjmuje się, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy (vide: postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt. II UKN 667/98, opubl. OSNP-wkł. 1999/8/6; wyrok NSA O/Z w Katowicach z dnia 28 grudnia 2000 roku, sygn. akt I SA/Ka 1781/99, opubl. w bazie orzecznictwa LEX nr 47160). W przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, Skarżący nie dołożył wymaganej, w tego typu sytuacjach, miary staranności. Wskazać przede wszystkim należy, iż ww. został skutecznie zawiadomiony o terminie rozprawy w dniu 3 września 2015 r. (k. 48 akt), w którym to zawiadomieniu wyraźnie wskazano, że jej obecność na rozprawie nie jest obowiązkowa i niestawiennictwo strony nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Dodatkowo, powyższe zawiadomienie zawierało szczegółowe pouczenie o zasadach sporządzania uzasadnień wyroków przez sądy administracyjne, zarówno w sytuacji oddalenie skargi jak i jej uwzględnienia. Tym samym Skarżący został pouczony w jakim terminie powinien złożyć wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, w sytuacji oddalenia skargi. Podnoszone przez Skarżącego okoliczności, w szczególności argument, że prawnik, który sporządzał skargę w S., przez pół roku twierdził, że uzasadnienie nie zostało sporządzone i trzeba czekać, aż przyjdzie na jego adres nie mogą stanowić okoliczności uniemożliwiających złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w ustawowym terminie. Jak wskazano powyżej, obecność Skarżącego na rozprawie nie była obowiązkowa i nie wstrzymywało to rozpoznania sprawy. Strona należycie dbająca o własne interesy powinna poczynić starania celem ustalenia jakie zapadło rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie, a tym bardziej czy była reprezentowana przez pełnomocnika. Tymczasem Skarżący we wniosku podniósł, że cyt. "skargi powyższe sporządzał prawnik w S., który moim zdaniem przyjął pełnomocnictwo do reprezentowania mnie w Sądzie". Ponadto Skarżący ograniczył się do jednokrotnego kontaktu z sekretariatem wydziału. Dopiero w dniu 22 kwietnia 2016 r., tj. po upływie blisko 6 miesięcy Skarżący udał się osobiście wraz z synem do Sądu w celu uzyskania informacji w jego sprawie i po uzyskaniu stosowanej informacji wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu od złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Takie postępowanie Skarżącego nie może świadczyć, że należycie dbał o własne interesy, nie może również stanowić usprawiedliwienia niezłożenia w terminie wniosku o uzasadnienie i doręczenie wyroku oddalającego skargę. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 i art. 141 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.