I SA/Bk 322/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 11 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A." w B. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu w sprawie ze skargi "A." w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a : przywrócić "A." w B. termin do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu sądowego. Spółka jawna "A." z B. (dalej powoływana jako skarżąca Spółka), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2009 r. w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. Pismem z dnia 31 lipca 2009 r., w wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z 30 lipca 2009 r., pełnomocnik skarżącej Spółki został wezwany, do uzupełnienia w terminie 7 dni, braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (odpis KRS) oraz uiszczenia wpisu od skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pracownikowi kancelarii w dniu 3 sierpnia 2009 r. (k. 16 akt). Pismem z dnia 13 sierpnia 2009 r. pełnomocnik skarżącej Spółki złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentów poświadczających umocowanie do reprezentowania skarżącej Spółki. Wskazał, iż w dniach od 31 lipca do 12 sierpnia 2009 r. nie mógł uczynić zadość wezwaniom Sądu z uwagi na obłożną chorobę, na potwierdzenie, której przedłożył zaświadczenie lekarskie. Zaznaczył, iż nie korzystał w czasie jej trwania ze zwolnienia lekarskiego, gdyż to nie było mu potrzebne. Łącznie z wnioskiem złożone zostało pełnomocnictwo, odpis KRS oraz dowód uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: W ocenie Sądu wniosek złożony przez pełnomocnika skarżącej Spółki jest zasadny i dlatego też należało go uwzględnić. Godzi się podkreślić, iż w aspekcie art. 86 i 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie trzech przesłanek, a mianowicie: wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła jej dochowania terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano, oraz uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego określonej czynności procesowej stanowi konieczną a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy czym strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy lecz wystarczy uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej Spółki wskazał, iż w zakreślonym terminie nie mógł uzupełnić braków formalnych skargi i uiścić wpisu sądowego z uwagi na stan zdrowia. W okresie od 31 lipca do 12 sierpnia 2009 r. chorował, co potwierdza złożone do akt zaświadczenie lekarskie (k. 18 akt). Jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącej Spółki złożył w ciągu 7 dni od ustania przeszkody – ustania choroby jak też w terminie tym uzupełnił braki formalne skargi i uiścił wpis sądowy w kwocie 396 zł. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącej Spółki tym samym uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu do złożenia skargi było przez niego niezawinione. Zatem wykazał okoliczności wystarczające dla powzięcia przekonania o prawdopodobieństwie braku winy w uchybieniu terminu. Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku orzekł jak w sentencji postanowienia.