I SA/Bk 325/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz, , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 sierpnia 2018 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. C. na negatywne rozpatrzenie protestu przez Zarząd Województwa P. z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu budowy zagrodowej elektrowni na biogaz z gnojowicy krów mlecznych p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu. Pismem z dnia 5 lipca 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego T. P.C. zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia skargi na informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu przez Zarząd Województwa [...] w przedmiocie dofinansowania projektu budowy zagrodowej elektrowni na biogaz z gnojowicy krów mlecznych. We wniosku wskazano, że informację o negatywnym rozpatrzeniu protestu z dnia [...] maja 2018 r. odebrała małżonka skarżącego i podała mężowi datę odbioru korespondencji niezgodną z prawdą. Skarżący jest rolnikiem i w ciągu dnia zajmuje się gospodarstwem rolnym. Sprawami wszelkiego rodzaju dokumentacji i korespondencji zwyczajowo zajmuję się żona. Skarżący nie miał podstaw aby wątpić, że podana przez żonę data odbioru korespondencji jest nieprawidłowa i taką też datę przekazał pełnomocnikowi. Żona skarżącego jest obecnie w zaawansowanej ciąży – minął już termin planowanego porodu. Jest więc skupiona na swoim zdrowiu i jedynie stanem zdrowia tłumaczy pomyłkę w określeniu i podaniu skarżącemu daty odbioru wskazanego pisma. Skarżący uchybił zatem terminowi bez swojej winy. Podana przez małżonkę data odbioru była prawdopodobna, tj. przypadała na czwarty dzień po wydaniu orzeczenia przez organ. Nie było więc przesłanek aby wątpić w rzetelność przekazanej informacji. Pełnomocnik wskazał, że o uchybieniu terminu skarżący dowiedział się 28 czerwca 2018 r., po otrzymaniu postanowienia o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia. Do wniosku dołączono kopię dokumentacji medycznej żony skarżącego oraz kopię jej oświadczenia z dnia 5 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a.). Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że został on złożony w terminie. Argumentacja skarżącego nie daje jednak podstawy do wnioskowanego przywrócenia terminu. Podkreślenia wymaga, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu. Nie daje pewności, a jedynie wiarygodność twierdzenia określonych faktów. Wymaga zatem wiarygodnej argumentacji wskazującej na istnienie niedającej się usunąć przeszkody w dochowaniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminowi podlega natomiast ocenie z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Twierdzenia skarżącego dotyczące przekazaniu mu przez żonę błędnej informacji o dacie odbioru korespondencji nie mogą w realiach rozpatrywanego przypadku stanowić podstawy wnioskowanego przywrócenia terminu. Zgodnie z art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego, w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Dokonane w tych okolicznościach doręczenie, oparte jest na domniemaniu, że pismo przekazane dorosłemu domownikowi dotarło do rąk adresata. Adresat przesyłki może obalić to domniemanie, gdy wykaże, że doręczenie zastępcze było wadliwe albo że pismo w ogóle do niego nie dotarło. Zdaniem Sądu domniemania tego skarżący skutecznie nie obalił. Całodzienne zajmowanie się gospodarstwem rolnym nie pozbawia skarżącego możliwości kontaktu z żoną i zasięgnięcia informacji o tym, czy w danym dniu nadeszła jakakolwiek korespondencja. Skarżący nie zachował odpowiedniej staranności w zakresie dbania o własny interes, wobec czego nie można przyjąć, że do uchybienia nie doszło z jego winy. We wniosku przyznano, że przekazanie skarżącemu przez jego żonę błędnej daty odebrania przesyłki było wynikiem jej pomyłki. Oświadczenie złożone przez żonę potwierdzające taki przebieg zdarzeń oraz fragment dokumentacji lekarskiej mającej potwierdzać, że żona skarżącego jest w zaawansowanej ciąży nie dowodzi tego, że skarżący nie mógł przy dołożeniu należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw terminowo złożyć skargi. Z przedstawionych okoliczności i dokumentów nie wynika, aby żona skarżącego z uwagi na nagłą, nieprzewidzianą sytuację, w rzeczywistości nie mogła przekazać mężowi informacji o odebraniu przesyłki w dniu 11 maja 2018 r., a skarżący nie mógł w tym dniu – zachowując należytą staranność człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy – uzyskać od niej informacji o ewentualnej korespondencji z tego dnia. Tym bardziej, że składając protest od wyników oceny złożonego wniosku o dofinansowanie, skarżący mógł oczekiwać rychłej odpowiedzi na złożony przez niego środek odwoławczy. Za zaniedbanie domowników w zakresie przekazania daty odebrania przesyłki odpowiedzialność ponosi zaś strona. W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 86 § 1 oraz 87 § 1 i 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 ze zm.).