I SA/Bk 328/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Janusz Lewkowicz, Sędziowie sędzia NSA Włodzimierz Witold Kędzierski (spr.), asesor WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Urszula Zajko, po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej i wymiaru podatku od nieruchomości za lata 1999 - 2003 p o s t a n a w i a odrzucić skargę.- Wójt Gminy B. decyzją z [...].05.2004 r., [...], wydaną po wznowieniu postępowania, uchylił swoje decyzje ostateczne dotyczące zobowiązań pieniężnych w części dotyczącej podatku od nieruchomości za lata: 1999, 2000, 2001, 2002 i 2003, i określił wymiar łącznego zobowiązania pieniężnego w części dotyczącej podatku od nieruchomości za lata wyżej wymienione. Nadto określił zaległość podatkową. Decyzję doręczono podatnikowi S. K. w dniu 13 maja 2004 r. (zwrotka w aktach administracyjnych). Decyzja zawierała pouczenie o terminie i sposobie odwołania się od niej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z [...].06.2004 r. stwierdziło, iż odwołanie od decyzji wniesione zostało przez S. K. z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). W takim stanie rzeczy zgodnie z art. 228 § 1 pkt 2 powołanej ustawy Ordynacja podatkowa, organ odwoławczy stwierdza, iż nastąpiło uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z [...].08.2004 r. odmówiło przywrócenia S. K. terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy B. Obydwa postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. zawierały pouczenia co do terminu jak i sposobu ich zaskarżenia. S. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Wójta Gminy B. z [...].05.2004 r., [...] (w skardze podano [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Paragraf 2 powołanego przepisu stanowi, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Stan faktyczny sprawy pozwala na stwierdzenie, że środki zaskarżenia decyzji Wójta Gminy B. przysługiwały S. K. O środku takim i o terminie jego wniesienia S. K. został pouczony w decyzji. We wskazanym, ustawowym, terminie odwołania nie wniósł, a to skutkowało, że decyzja Wójta Gminy B. stała się ostateczna. Wniesienie odwołania po terminie nie może być traktowane, jako wyczerpanie przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia. Dopuszczenie takiej możliwości w efekcie skutkowałoby możliwością wnoszenia skarg bezpośrednio do sądu z pominięciem rozpatrywania spraw przez organ administracyjny odwoławczy. Zatem wniesienie odwołania po terminie przewidzianym w ustawie należy traktować jako niewyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu. Taki zaś stan rzeczy skutkuje stwierdzeniem, iż skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i jako taka z mocy art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu. W sprawie niniejszej – jeżeli skarżący złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania – w przypadku uchylenia postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i ewentualnego przywrócenia terminu, dopiero będzie można mówić o wyczerpaniu przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia. O wyczerpaniu środków zaskarżenia można mówić wówczas, kiedy przysługujący środek zaskarżenia został wniesiony w terminie przewidzianym przez ustawę. Jak już wyżej nadmieniono, brak jest podstaw do wywiedzenia z treóci art. 52 § 1 i § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi twierdzenia, iż postanowienia orzekające o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania i o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wydawane są wskutek wniesienia odwołania z uchybieniem terminu, a zatem nastąpiło wyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu. Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w postanowieniu.