I SA/Bk 329/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. oraz wysokości odsetek za zwłokę od niewpłaconych w terminie zaliczek miesięcznych na ten podatek p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pełnomocnik Pana M. Ł. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do tut. Sądu decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] maja 2010 r. nr [...], wydanej w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2005 r. oraz wysokości odsetek za zwłokę od niewpłaconych w terminie zaliczek miesięcznych na ten podatek. Wskazał, że Skarżący w 2009 r. poniósł z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej stratę w wysokości 679.240,16 zł i na dzień dzisiejszy nie posiada środków finansowych, z których mógłby uiścić bardzo wysoką należność wynikającą ze skarżonej decyzji. Dodał, że w toku postępowania zabezpieczającego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym [...], dokonano zajęcia wszystkich rachunków bankowych Skarżącego, jak również wierzytelności z tytułu zwrotu nadpłaty podatku dochodowego oraz nadwyżki VAT naliczonego nad należnym. Powyższe spowodowało, że Skarżący znalazł się na granicy bankructwa. Comiesięczne zobowiązania Skarżącego opiewają na kwotę 200.000,00 zł i ciąża na nim zobowiązania z tytułu opcji walutowych. Zdaniem pełnomocnika wszczęcie egzekucji będzie skutkowało wyrządzeniem Skarżącemu znacznej szkody, jak również trudnych do odwrócenia skutków w postaci faktycznego zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej. Przedstawione argumenty pełnomocnik strony powtórzył w piśmie procesowym z 2 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: "u.p.p.s.a.", Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a strona wnosząca o zastosowanie ochrony tymczasowej winna uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. W ocenie Sądu, Skarżący nie wykazał w dostateczny sposób żadnej z wymienionych przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania tej decyzji. Owszem, obawa zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej może stanowić podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, musi jednak być uzasadniona i poparta konkretnymi okolicznościami. W skardze i w piśmie z 2 lipca 2010 r. strona uwypukla wysokość zobowiązania podatkowego określonego w zaskarżonej decyzji (wartość przedmiotu zaskarżenia 265.589,00 zł) oraz fakt poniesienia w 2009 r. straty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości 679.240,16 zł. Dołączony do skargi rachunek zysków i strat potwierdza taki stan rzeczy. Zwrócić trzeba jednak uwagę na fakt, że strata w zakresie prowadzonej działalności jest jedynie wynikiem bilansowym nadwyżek kosztów nad przychodami, nie oznacza natomiast braku środków finansowych. Analizując rachunek zysków i strat oraz bilans prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej zwraca uwagę fakt, iż w kasie i na rachunkach Skarżącego na koniec badanego roku obrotowego 2009 r. znajdowały się środki pieniężne w wysokości 2.821.511,52 zł. Bilans wskazuje ponadto, że strona uzyskała z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w latach ubiegłych zysk rzędu kilku milionów złotych. Wartość środków trwałych oszacowana została natomiast na kwotę rzędu 2.022.089,70 zł. Rachunek zysków i strat oraz bilans sporządzony na koniec kwietnia 2010 r. wykazuje natomiast zysk netto Skarżącego w kwocie 461.473,90 zł, a w kasie i na rachunkach Skarżącego na koniec badanego okresu znajdowały się środki pieniężne rzędu 2.439.838,01 zł. Wysokość spornej kwoty zobowiązania podatkowego oraz zabezpieczonych na majątku Skarżącego należnościach wobec innych wierzycieli nie przekracza kwot, jakimi strona dysponuje na bankowych rachunkach firmowych. W świetle powyższego, pomimo okoliczności przedstawionych we wniosku, a dotyczących zajęcia rachunków bankowych oraz ewentualnych wierzytelności Skarżącego, wnioskodawca nie wykazał w dostateczny sposób, że istnieje potencjalna możliwość utraty jedynego źródła dochodu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą. Dodatkowo podkreślić należy, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Wobec powyższego, Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a.