I SA/Bk 33/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia NSA Józef Orzel, sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi "D." Spółki z o.o. w B. na postanowienie Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zapłaty odsetek od wyegzekwowanej kwoty p o s t a n a w i a odrzucić skargę Przedmiotem skargi jest postanowienie Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] grudnia 2004 r. odmawiające zapłaty "D." Sp. z o.o. w B. odsetek podatkowych od kwoty wyegzekwowanej od tej Spółki, jako dłużnika zajętej wierzytelności przez Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. w czerwcu 2004 r. na rzecz Naczelnika P. Urzędu Skarbowego w B. jako organu egzekucyjnego. Jako podstawę prawną wydania postanowienia organ wskazał przepis art. 17 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. nr 110, poz. 968 ze zm.). W uzasadnieniu postanowienia zawarte było stwierdzenie, że jest ono ostateczne w administracyjnym toku instancji. Pouczono też, że służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Stosując się do powyższego pouczenia radca prawny J. B., w imieniu Spółki z o.o. "D." wniósł skargę sądowo-administracyjną. Zarzucał, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z obrazą przepisów art. 78 Ordynacji podatkowej w wyniku ich błędnej interpretacji. Wnosił o uchylenie postanowienia. Odpowiadając na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Na zaskarżone postanowienie nie przysługiwało zażalenie. Skoro przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które nie służyło zażalenie, to z mocy wyżej wskazanych przepisów nie mogło ono być przedmiotem skargi sądowoadministracyjnej. Błędne pouczenie o możliwości zaskarżenia przedmiotowego postanowienia do Sądu, nie mogło odnieść skutków skoro z wyraźnego brzmienia przepisu art. 3 § 3 pkt 2 powołanej na wstępie ustawy wynikało, że prawo takie stronie skarżącej nie przysługiwało. W tym stanie rzeczy skarga podlegała odrzuceniu z mocy przepisu art. 58 § 1 pkt 1 wyżej wskazanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd stosując przepisy art. 58 § 1 pkt 1 oraz art. 160 wyżej powołanej ustawy orzekł, jak w sentencji.