I SA/Bk 333/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), asesor WSA Jacek Pruszyński, , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na 2005 rok p o s t a n a w i a odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku wyrokiem z dnia 29 października 2008 r. sygn. akt I SA/Bk 333/08 uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że decyzja nie może być wykonana w całości i zasądził od Dyrektora P. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. na rzecz strony skarżącej kwotę 118 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 29 października 2008 r. wpłynął do Sądu wniosek o uzupełnienie ww. wyroku. Skarżący wniósł o zawarcie w sentencji postanowienia pozytywnego lub negatywnego, co do wniosku o zwrot utraconych zarobków. Postanowieniem z dnia 21 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił ww. wniosek Skarżącego. W dniu 25 listopada 2008 r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek, w którym Skarżący wniósł, między innymi, o uzupełnienie sentencji i uzasadnienia wyroku o orzeczenie o rozstrzygnięcie co do żądania zwrotu utraconego zarobku (pozytywne lub negatywne). Skarżący wskazał jednocześnie, iż w ramach żądania zwrotu kosztów wniósł między innymi o zwrot utraconego zarobku. W ustnych motywach Sąd odmówił uwzględnienia tego składnika kosztów strony. Brak w sentencji rozstrzygnięcia oddalającego wniosek o zwrot kosztów w tej części oraz brak ustosunkowania się do tego w pisemnych motywach wyroku uniemożliwia wniesienie zażalenia na częściową odmowę zwrotu kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi "Strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu". Treść tego przepisu oznacza, że uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów następuje w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Wynika stąd, że nie jest dopuszczalny wniosek o uzupełnienie wyroku, jeśli sąd zawarł w wyroku rozstrzygnięcie dotyczące kosztów postępowania, ale w rozmiarze mniejszym niż żądała strona. W takiej sytuacji stronie przysługuje zażalenie, a nie żądanie uzupełnienia wyroku (por. uchwałę SN z 11 grudnia 1972 r., III PZP 14/72, OSNCP 1972, nr 12, poz. 215 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński i inni. s. 365). Odnosząc te rozważania do rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w punkcie 3 wyroku z dnia 29 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zamieścił, rozstrzygnięcie co do kosztów postępowania sądowego, wobec powyższego wniesienie wniosku o uzupełnienie wyroku w tym zakresie jest niedopuszczalne. Z treści art. 157 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie. W razie bowiem oddalenia skargi termin na złożenie wniosku o uzupełnienie upływa wcześniej niż termin, w którym strona może uzyskać wyrok z uzasadnieniem. Nie jest więc możliwe, by w sytuacji dopuszczalności uzupełnienia uzasadnienia, ustawodawca pozbawił stronę prawa złożenia takiego wniosku w terminie. Za prezentowanym poglądem przemawia także wykładnia celowościowa. Uzasadnienie bowiem podporządkowane jest pewnym założeniom metodycznym, o których decyduje sporządzający je sędzia. Ewentualne jego braki mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego. Pogląd powyższy jest powszechnie akceptowany w orzecznictwie (por. post. NSA z dnia 27 stycznia 2005 r., FSK 305/04, "Monitor Podatkowy". 2005, nr 5, s. 35 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński i inni. s. 340). W tym stanie rzeczy działając zgodnie z art. 157 § 1, 2 i 3 oraz art. 166 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.