I SA/Bk 338/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 listopada 2010 r. sprawy ze skargi P. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej za zobowiązania podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. orzekł o odpowiedzialności Pana P. P. (dalej powoływany również jako: Skarżący), jako spadkobiercy T. P. za jej zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od przychodów ewidencjonowanych za 2004 r., wraz z odsetkami za zwłokę, zaległości w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2005 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz za zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych (płatnika) za miesiąc listopad 2005 r. Od powyższej decyzji, Skarżący w dniu 18 marca 2010 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) złożył odwołanie, w którym wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, który został uchybiony. W jego uzasadnieniu wskazał, iż nie mógł odebrać decyzji w terminie, z uwagi na kilkutygodniowy wyjazd (od 24 grudnia 2009 r. do 16 stycznia 2010 r.), kiedy to przebywał poza miejscem zamieszkania. Wskazał, że po powrocie do domu znalazł w skrzynce pocztowej "przeterminowane" awiza, jednakże z ich treści nie dało się stwierdzić, jakich korespondencji one dotyczą. Dopiero z rozmowy telefonicznej z pracownikiem urzędu dowiedział się, że decyzja została już wydana i wysłana na jego adres. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej w B. odmówił Skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ stwierdził, iż na podstawie art. 150 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej powoływana w skrócie jako o.p.), decyzja organu I instancji została uznana za doręczoną z dniem 7 stycznia 2010 r. W ustawowym terminie Skarżący nie złożył odwołania od powyższej decyzji. Odnosząc się do okoliczności wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu organ stwierdził, że powoływanie się na niewiedzę o wydaniu decyzji nie może być podstawą uprawdopodobnienia, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy podatnika. Zaznaczył, że informacje o wydaniu przedmiotowej decyzji Skarżący uzyskał 29 stycznia 2010 r., zaś odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wniósł dopiero w dniu 18 marca 2010 r., a zatem z uchybieniem 7 dniowego terminu do wniesienia podania, od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której zwrócił się z prośbą o rozpatrzenie odwołania i przywrócenie terminu do jego wniesienia, nie formułując przy tym żadnych zarzutów przeciwko wydanemu przez organ odwoławczy postanowieniu Nr [...] z [...].04.2010 r. W treści skargi Skarżący powołuje się na trudne okoliczności życiowe, które jego zdaniem stanowiły przeszkodę w dotrzymaniu ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Zdaniem Skarżącego, brak możliwości wypowiedzenia się w sprawie i przedstawienia bardzo ważnych argumentów oraz dowodów świadczy o niedbałości urzędu o interesy podatnika. Podkreśla, że jego obecna sytuacja materialna nie pozwala na spłatę zaległości zmarłej matki. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w B., podtrzymując dotychczasowe stanowisko, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie jako: u.p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd stwierdza, że nie nastąpiło naruszenie przepisów, które dawałoby podstawę do uchylenia, czy stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia. Na wstępie należy podnieść, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie, jest wyłącznie postanowienie wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, od decyzji wydanej przez organ w pierwszej instancji. Jest ono postanowieniem formalnym, bo organ odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego, zamyka drogę do merytorycznego rozpoznania sprawy. Ocena legalności tegoż rozstrzygnięcia ogranicza się więc, wyłącznie do badania poprawności zastosowania przepisów postępowania podatkowego. Tym samym, stawiane w skardze zarzuty nieuwzględnienia ważnego interesu Skarżącego, jego sytuacji majątkowej i zdrowotnej członków jego rodziny jako przesłanki umorzenia należności z tytułu zaległości podatkowych, nie mogą być skuteczne w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zgodnie z art. 162 § 1 o.p., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Zatem dla przywrócenia terminu konieczne jest kumulatywne spełnienie czterech przesłanek, a mianowicie: 1) uchybienie terminowi, 2) złożenie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu w określonym terminie, 3) uprawdopodobnienie braku winy wnioskującego w uchybieniu terminowi oraz 4) dokonanie czynności, dla której termin jest przewidziany. Zdaniem sądu, organ odwoławczy właściwie ocenił wskazane przez Skarżącego przyczyny opóźnienia w wywiedzeniu odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] grudnia 2009 r. i słusznie uznał, iż Skarżący nie uprawdopodobnił należycie braku swej winy, w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (vide: pogląd przytoczony w Komentarzu do Kodeksu postępowania administracyjnego autorstwa B. Adamiak i J. Borkowskiego, Wydawnictwa C. H. Becka, Warszawa 2005, Wydanie 7, str. 334). W okolicznościach niniejszej sprawy prawidłowość pozostawienia przez doręczyciela w skrzynce pocztowej Skarżącego informacji o "awizowaniu" przesyłki zawierającej sporną decyzję i umieszczeniu jej do odbioru w urzędzie pocztowym, nie budzi wątpliwości. Przyznał to sam Skarżący w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu. Tym samym organ był uprawiony do uznania, w oparciu o treść art. 150 § 2 o.p., iż sporna decyzja została doręczona Skarżącemu z dniem 7 stycznia 2010 r. Tym samym ustawowy, 14 dniowy termin na złożenie odwołania od powyższej decyzji, upływał z dniem 21 stycznia 2010 r. Jednocześnie, jak wynika z akt sprawy, informację o wydaniu spornej decyzji i uznaniu ją za doręczoną, Skarżący otrzymał podczas rozmowy telefonicznej z pracownikiem urzędu w dniu 29 stycznia 2010 r. Skarżący nie wystąpił z wnioskiem o doręczenie mu kserokopii wydanej decyzji. Zatem należy przyjąć, iż z tym dniem ustała przeszkoda do złożenia odwołania przez Skarżącego i rozpoczął bieg 7 – dniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Tymczasem, Skarżący odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia złożył dopiero w dniu 18 marca 2010 r., a zatem nie dochował wskazanego powyżej, 7 - dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu od ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia odwołania. Reasumując, w ocenie Sądu, podczas wydawania zaskarżonego postanowienia nie doszło do naruszenia obowiązujących przepisów prawa, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a to skutkuje koniecznością, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. oddalenia skargi.