I SA/Bk 34/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 19 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a odrzucić skargę. , Skarżący A. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 kwietnia 2019 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 720 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 6 maja 2019 r. (k. 21 akt sądowych). W wyznaczonym terminie Skarżący nie uiścił wpisu sądowego, co wynika z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego tut. Sądu w dniu 10 czerwca 2019 r. (k. 22). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skarżący został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu. Wezwanie zawierało zgodne z prawem pouczenie o skutkach prawnych niewykonania tego obowiązku. W wyznaczonym terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, Skarżący nie dopełnił powyższego obowiązku, co w konsekwencji uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu i czyniło koniecznym jej odrzucenie. Z tych względów, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.