I SA/Bk 363/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 21 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [....] lipca 2008 r. Nr[...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do kwietnia 2004 r. p o s t a n a w i a 1. przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. K. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego. Wnioskodawca wskazał, iż nie posiada wolnych środków finansowych na opłacenie wpisu sądowego. Wszelkie środki finansowe zaangażowane są w obrocie związanym z działalnością firmy, przy czym wszystkie rachunki bankowe firmy są zajęte w wyniku prowadzonej egzekucji administracyjnej. Cały majątek ruchomy jak samochody i inne środki pracy użytkowane są w prowadzonej działalności. Wnioskodawca wskazał, iż w okresie od 1 stycznia do 31 sierpnia firma osiągnęła dochód w wysokości 52.250 zł, przychód wynosi 2.394.236,77 zł, wydatki, w tym również wynagrodzenia wyniosły 180.812,91 zł. w prowadzonej działalności. Zakupy towarów handlowych to koszt 2.161.200,76 zł. We wniosku wskazano ponadto, iż wnioskodawca jest zobowiązany do spłaty rat z tytułu zaciągniętych kredytów w tym 3 kredyty w G. B., miesięcznie 3 raty, razem w kwocie około 6900 zł, kredyt w B. S. z miesięczną ratą około 4000 zł. Zadłużenie z tytułu zakupu towarów wynosi 600.000 zł. Wnioskodawca wskazał, iż posiada zobowiązania podatkowe, które wynoszą około 800.000 zł. Nie jest w stanie spieniężyć samochodów, gdyż są one w przewłaszczone na rzecz banków. Wnioskodawca wskazał, iż posiada działkę o powierzchni 2000 m² zaś jego dochód miesięczny brutto jest zmienny i wynosi około 6.500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd zauważa, iż zgodnie z art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że K. K. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Osiągnięty w pierwszych miesiącach 2008 r. dochód jest niższy od wysokości zobowiązań wobec banków. K. K. pozostaje w gospodarstwie domowym z małoletnią córką. Nie ma oszczędności. Posiadany majątek ruchomy został zajęty w trakcie egzekucji administracyjnej. W sytuacji, kiedy wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie wynosi wg organu podatkowego 115.793,00 zł, zdaniem Sądu, strona nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych. Dlatego też, w świetle okoliczności faktycznych wynikających z oświadczenia K. K. o jego stanie majątkowym i dochodach, znajduje uzasadnienie wniosek w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych. W zakresie przyznania prawa pomocy obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego, Sąd pragnie jednak zwrócić uwagę na przepis art. 246 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym, adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Tymczasem jak wynika z treści skargi złożonej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego Skarżący jest już reprezentowany przez doradcę podatkowego M. T. Pełnomocnictwo z dnia 23.09.2008 r. zostało złożone do akt niniejszej sprawy i nie zostało odwołane. W świetle brzmienia art. 246 § 3 p.p.s.a., pozostawanie przez stronę w stosunku prawnym z profesjonalnym pełnomocnikiem, wyklucza pozytywne rozpatrzenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego, niezależnie od rzeczywistych możliwości finansowych wnioskodawcy. W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę powyższe okoliczności orzeczono jak w sentencji postanowienia w oparciu o przepisy art. 245 § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 246 § 3 p.p.s.a.