I SA/Bk 368/10

PostanowienieWSA w Białymstoku2010-08-18

Skład orzekający: Wojciech Stachurski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej zasługuje na uwzględnienie, gdy strona skarżąca nie wykazała w sposób dostateczny niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowej nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona skarżąca nie wykazała w sposób dostateczny przesłanek określonych w art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak możliwości uzyskania kredytu czy zawarcia umowy leasingu, a także pieniężny charakter zobowiązania podatkowego, którego uregulowanie jest odwracalne, nie stanowią wystarczających przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji.
Stan faktyczny
Spółka "A" sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. dotyczącą podatku od towarów i usług za kilka miesięcy 2004 r. W ramach skargi wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonalność uniemożliwia uzyskanie zaświadczenia o braku zaległości podatkowych, co jest niezbędne do odnowienia kredytu obrotowego i zawarcia umowy leasingu. Spółka podniosła, że brak kredytu spowoduje nieodwracalną szkodę, a wstrzymanie wykonania decyzji nie zagrozi interesom Skarbu Państwa.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące czerwiec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2004 r. p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] maja 2010 r. nr [...], Spółka "A" zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła w nim, że przez wykonalność tej decyzji nie może uzyskać zaświadczenia stwierdzającego brak istnienia zaległości podatkowych, które jest niezbędne do odnowienia kredytu obrotowego oraz zawarcia umowy leasingu. Spółka przedstawiła specyfikę swojej działalności w zakresie wykonywania posadzek i wskazała, że brak kredytu obrotowego powoduje, iż Spółka pozbawiona jest możliwości osiągnięcia korzyści w postaci przychodów z robót, które może wykonać w sezonie, co jest szkodą nieodwracalną. Ponadto we wniosku stwierdzono, że wstrzymanie wykonania decyzji w żaden sposób nie wpływa na zagrożenie interesów Skarbu Państwa, ponieważ podatnik od początku istnienia wywiązuje się z zobowiązań podatkowych. Wysokość rzekomej zaległości podatkowej jest niewielka w odniesieniu do wartości aktywów netto Spółki, która wynosi 2.324.580,23 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: "u.p.p.s.a.", Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. W ocenie Sądu, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Spółka nie wykazała w dostateczny sposób żadnej z wymienionych przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji. W szczególności trudno za taką przesłankę uznać brak możliwości uzyskania w chwili obecnej kredytu na sfinansowanie prowadzonej działalności gospodarczej, co zdaniem Spółki związane jest z niemożnością uzyskania stosownego zaświadczenia stwierdzającego brak istnienia zaległości podatkowych. Instytucja wstrzymania wykonania aktu powoduje, że organ nie może prowadzić egzekucji obowiązku w czasie trwania ochrony tymczasowej. Nie oznacza to natomiast, że zaległość podatkowa wynikająca z decyzji przestaje istnieć. Rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej. Z wniosku wynika, że Spółka w 2009 r. osiągnęła zysk netto w kwocie 355.475,85 zł. Ponadto wartość aktywów netto Spółki jest zdecydowanie większa niż wysokość obciążających stronę zobowiązań podatkowych wynikających ze skarżonej decyzji (wartość przedmiotu zaskarżenia Spółka określiła na kwotę 25.719 zł). W takich okolicznościach faktycznych nie można stwierdzić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej. Argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku nie może być również okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji w żaden sposób nie wpływa na zagrożenie interesów Skarbu Państwa, ponieważ podatnik od początku istnienia wywiązuje się z zobowiązań podatkowych. Koniecznym elementem uzasadniającym zastosowanie wnioskowanej ochrony tymczasowej jest zaistnienie u wnioskodawcy niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zagrożenie interesów Skarbu Państwa bądź brak takiego zagrożenia jest prawnie obojętne z punktu widzenia treści art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Wobec powyższego, Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 u.p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło