I SA/Bk 380/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 25 września 2013 r. odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odmówić skarżącej przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. , Pani S. R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] czerwca 2013 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego. Następnie w dniu 6 sierpnia 2013 r. Skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Postanowieniem z 25 września 2013 r. tut. Sąd odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowienie to zostało prawidłowo wysłane na adres Skarżącej, jednak, pomimo dwukrotnej awizacji, nie zostało przez nią odebrane. Pismem nadanym 21 października 2013 r. Skarżąca zwróciła się do Sądu o ponowne przesłanie pisma argumentując, że z uwagi na to, że jest osobą niepełnosprawną i nie ma pełnomocnika nie była w stanie odebrać pisma z poczty. 21 października 2013 r. Skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie Sądu z 25 września 2013 r. Postanowieniem z 30 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił to zażalenie z uwagi na jego złożenie z uchybieniem terminu. Postanowienie to doręczono Skarżącej 31 października 2013 r. (k. 47 akt sądowych). W dniu 7 listopada 2013 r. (k. 64 akt sądowych) Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia. W uzasadnieniu wskazała, że nie może sama jeździć, gdyż ma uszkodzony narząd ruchu oraz potrzebuje asystenta, którego nie zapewnia jej Urząd Miasta. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. W myśl postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie z art. 87 wspomnianej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu do sądu uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Sąd przyjął, że Skarżąca zachowała 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, uznając, że rozpoczął on bieg z dniem doręczenia jej postanowienia z 30 października 2013 r. o odrzuceniu zażalenia (tj. 31 października 2013r. – k. 47). Przyjęto też, że Skarżąca spełniła warunek w postaci dokonania czynności, której nie dokonała w terminie, gdyż wniosła do Sądu zażalenie. W ocenie Sądu brak było jednak podstaw do przywrócenia Skarżącej terminu do złożenia zażalenia, gdyż nie uprawdopodobniła ona okoliczności, które wskazują na brak winy w uchybieniu terminu. Z załączonych orzeczeń komisji lekarskiej ZUS wynika jedynie, że jest ona niezdolna do pracy. Sąd nie kwestionuje też podanej przez Skarżącą okoliczności, że ma ona uszkodzony narząd ruchu. Jednak analiza akt sprawy wskazuje, że wszystkie dotychczasowe pisma w sprawie (skargę, wnioski o przyznanie prawa pomocy) Skarżąca składała w terminie, przy czym np. pismo z 1 sierpnia 2013 r. i wniosek z 6 sierpnia 2013 r. (k. 16 i 20 akt sądowych) złożyła w sądzie osobiście. Wynika stąd, że Skarżąca ma możliwość poruszania się. Z wniosku o przywrócenie terminu nie wynika, aby w terminie, kiedy doręczono jej w sposób zastępczy korespondencję a następnie w terminie do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z 25 września 2013 r. Skarżąca miała jakieś dodatkowe, szczególne dolegliwości, które uniemożliwiły jej dokonanie tych czynności. W świetle powyższego należy uznać, że w niniejszej sprawie nie została spełniona podstawowa przesłanka umożliwiające przywrócenie uchybionego terminu, jaką jest uprawdopodobnienie braku winy w niedokonaniu czynności w terminie. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.