I SA/Bk 388/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 25 listopada 2008 r. sprawy ze skargi F. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne dotyczące świadczeń pieniężnych oddala skargę Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [..].07.2008 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z [...].06.2008 r. nr [...] w sprawie zarzutów w sprawie egzekucji prowadzonej wobec majątku Pana F. W., zwanego dalej Skarżącym, na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...] wystawionych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział Wojewódzki w B. Inspektorat w Ł. W przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny prowadzi postępowanie egzekucyjne do majątku Skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...]do [...] (k. 1 – 66 akt adm.), wystawionych 25.10.2007 r. przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ł. Tytuły wykonawcze obejmują składki na ubezpieczenie społeczne za okresy od stycznia do października 1999 r., składki na ubezpieczenie zdrowotne za lipiec, sierpień i wrzesień 1999 r. oraz składki na FP i FGŚP za okresy od stycznia do września 1999 r. W celu realizacji należności objętych ww. tytułami wykonawczymi organ egzekucyjny skierował do Banku PKO S.A. w Ł. zawiadomienie nr [...] z 05.11.2007 r. (k. 67-69 akt adm.) w sprawie zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego. Pismem z 12.11.2007 r. (k. 70 akt adm.) Bank poinformował organ egzekucyjny, że nie prowadzi rachunku bankowego Skarżącego. Odpisy tytułów wykonawczych wraz zawiadomieniem w sprawie zajęcia rachunku bankowego doręczono Skarżącemu 07.11.2007 r. W piśmie z 07.11.2007 r. (k. 71-74 akt adm.) skierowanym do Urzędu Skarbowego w Ł. Skarżący zarzucił, że ww. tytuły wykonawcze wystawione są przedwcześnie, ponieważ w sprawie należności objętych tymi tytułami toczy się postępowanie przed Sądem Okręgowym w Ł. sygn. akt III-U-549/07 i złożona jest 17.10.2007 r. apelacja do Sądu Apelacyjnego w B. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. pismem z 13.11.2007 r. wystąpił do Skarżącego o sprecyzowanie wniosku, tj. wyjaśnienie, czy pismo z 07.11.2007 r. jest wnioskiem o zawieszenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 56 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, czy są to zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wniesione w oparciu o art. 33 powołanej ustawy, czy jest to skarga na czynności egzekucyjne złożona na podstawie art. 54 ustawy. W odpowiedzi z 15.11.2007 r. (k. 76 akt adm.) Skarżący wyjaśnił, że wnosi o wstrzymanie czynności egzekucyjnych prowadzonych w sprawie składek na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, ponieważ od stycznia 1999 r. do 15 lipca 2006 r. nie prowadził działalności gospodarczej. Stwierdził, że działalność gospodarcza została wyrejestrowana 01.10.1999 r. oraz iż w latach 1999-2003 przebywał w celach zarobkowych poza granicami kraju. Nadto wskazał, iż sprawa obowiązku zapłaty składek jest obecnie w Sądzie Apelacyjnym w B. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. pismem z 22.11.2007 r. wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektoratu w Ł., jako wierzyciela o zajęcie stanowiska w sprawie żądań Skarżącego zawartych w pismach z 07.11.2007 r. i 15.11.2007 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ł. postanowieniem z 05.12.2007 r. odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych. W uzasadnieniu stwierdził, że Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. wyrokiem z 06.06.2007 r. sygn. akt AUa 399/07 ostatecznie rozstrzygnął kwestię obowiązku zapłaty składek na ubezpieczenie w ten sposób, że oddalił odwołanie Skarżącego. Wyjaśnił, że składki przedawniają się po upływie 10 lat licząc od dnia, w którym stały się wymagalne i prawo dochodzenia składek przysługuje do czasu ich przedawnienia. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. postanowieniem z 27.12.2007 r. (k. 80-81 akt adm.), wydanym na podstawie art. 45 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, odmówił odstąpienia od realizacji należności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, objętych tytułami przedmiotowymi wykonawczymi. W zażaleniu z 03.01.2008 r. na postanowienie organu egzekucyjnego z 27.11.2007 r. Skarżący postawił zarzut przedawnienia należności z tytułu składek za 1999 r., gdyż wynika to z przepisu art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w myśl którego należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z [..].02.2008 r. (k. 92-93 akt adm.) stwierdził niedopuszczalność zażalenia Skarżącego na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z [...].12.2007 r. (k. 80-81 akt adm.) w sprawie odmowy odstąpienia od realizacji należności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ł. Postanowieniem z 20.03.2008 r. (k. 91 akt adm.) Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził nieważność ostatecznego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z [.....]12.2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. ponownie rozpatrując zarzuty Skarżącego zawarte w piśmie z 07.11.2007 r. (k. 71-74 akt adm.), uzupełnione pismem z 15.11.2007 r. (k. 76 akt adm.), skierował do Skarżącego 28.04.2008 r. wezwanie do sprecyzowania żądań zawartych w ww. pismach, tj. wyjaśnienia, czy wnosi zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji na podstawie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Stwierdził, że pismo z 07.11.2007 r. wpłynęło w terminie przewidzianym na rozpatrywanie go jako zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji, tj. w terminie 7 dni od dnia doręczenia Skarżącemu odpisów tytułów wykonawczych. Ponadto poinformował, że w przypadku braku odpowiedzi, wniosek jego zostanie rozpatrzony, jako zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji. Skarżący odpowiadając pismem z 30.04.2008 r. (k.103 akt adm.) stwierdził, że sprawa prowadzenia egzekucji na wniosek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych została precyzyjnie określona przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. w postanowieniu z 20.03.2008 r. (k. 99-100 akt adm.). Podkreślił, że z postanowienia tego wynika, iż postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. zawiera wadę określoną w art. 156 § 1 pkt 2 Kpa. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. pismem z 06.05.2008 r. (k. 104 akt adm.) wystąpił do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ł. o zajęcie stanowiska w sprawie wniesionych przez Skarżącego zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji, zwartych w pismach z 07.11.2007 r., 15.11.2007 r. i 03.01.2008 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ł. postanowieniem z 21.05.2008 r. (k. 109-111 akt adm.) nie wyraził zgody na uwzględnienie podnoszonych zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych. W uzasadnieniu stwierdził, że prowadzona przez Skarżącego działalność gospodarcza wykreślona została z ewidencji działalności gospodarczej 01.10.1999 r. decyzją z 06.10.1999 r. nr 1312. Zgodnie z tą decyzją Skarżący dokonał wyrejestrowania z obowiązkowych ubezpieczeń oraz jako płatnika składek, podając jako datę zakończenia działalności gospodarczej 02.10.1999 r. W związku z nie złożeniem przez Skarżącego deklaracji rozliczeniowych za okres od stycznia do października 1999 r. wierzyciel sporządził z urzędu deklaracje rozliczeniowe. Stwierdził, że decyzją z 29.11.2006 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ł. określił Skarżącemu okres i wysokość zaległości z tytułu nieopłaconych składek na ubezpieczenie. Wyjaśnił, że kwestię obowiązku zapłaty składek na ubezpieczenie z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, rozstrzygnięto ostatecznie prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z 06.06.2007 r. sygn. akt III AUa 399/07, w którym Sąd oddalił odwołanie Skarżącego. Stwierdził również, że Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. wyrokiem z 11.12.2007 r. sygn. akt III AUa 1047/07 oddalił złożoną przez Skarżącego apelację w sprawie zwrotu nadpłaconych składek. Zakład Ubezpieczeń Społecznych podkreślił, że należności z tytułu składek za okres od stycznia do października 1999 r., do zapłaty których jest zobowiązany, nie uległy jeszcze przedawnieniu. Wyjaśnił, że składka za styczeń 1999 r., której termin płatności przypadał na 12.02.1999 r. uległaby przedawnieniu dopiero 11.02.2009 r. w przypadku nie podjęcia żadnej czynności zmierzającej do wyegzekwowania należności. Stwierdził, że o pierwszej czynności zmierzającej do wyegzekwowania składek Skarżący został powiadomiony 07.11.2007 r. poprzez doręczenie zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego. Oznacza to, zgodnie z art. 24 ust. 5b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, że od tego dnia bieg terminu przedawnienia został zawieszony, a zawieszenie będzie trwać do dnia zakończenia postępowania egzekucyjnego. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. postanowieniem z [...].06.2007 r. nr [...](k. 114-119 akt adm.) nie uwzględnił zarzutów Skarżącego w sprawie egzekucji prowadzonej na podstawie przedmiotowych tytułów wykonawczych. Jako niezasadny uznał zarzut braku wymagalności obowiązku zapłaty składek za ww. okresy w związku z nie zakończeniem sprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym w Ł sygn. akt III-U-549/07 i nie zakończoną apelacją w Sądzie Apelacyjnym w B.. Wyjaśnił w oparciu o stanowisko wierzyciela, że wynika to z faktu, iż Sąd Apelacyjny w B. prawomocnym wyrokiem z 06.06.2007 r. sygn. akt III AUa 399/07 rozstrzygnął kwestię obowiązku zapłaty składek z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. A ponadto Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. wyrokiem z 28.09.2007 r. sygn. akt III-U-549/07 oddalił odwołanie Skarżącego od decyzji odmawiającej zwrotu nadpłaconych składek, a następnie Sąd Apelacyjny w B. prawomocnym wyrokiem z 11.12.2007 r. sygn. akt III AUa 1047/07 oddalił apelację Skarżącego od wyroku Sądu Okręgowego w Ł. Za niezasadny uznał również zarzut przedawnienia należności z tytułu składek, powołując wyrażone w tej sprawie stanowisko wierzyciela - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat w Ł. Podkreślił, że zgodnie z treścią art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zakresie zarzutów o których mowa w art. 33 pkt 1-5 ustawy, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że w związku ze stwierdzeniem nieważności postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ł. z 27.12.2007 r. (k. 80-81 akt adm.) zarzuty Skarżącego zawarte w piśmie z 07.11.2007 r. (k. 71-74 akt adm.) oraz pismach uzupełniających są rozpatrywane w postanowieniu z 26.06.2007 r. (k. 114-119 akt adm.). Na ww. postanowienie organu egzekucyjnego Skarżący wniósł zażalenie. Wyraził pogląd, że od 01.01.1999 r. do 01.01.2009 r. upływa 11 lat. Zarzucił, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych domaga się od niego składek za 1999 r., mimo iż w okresie od 01.10.1998 r. do 15.07.2006 r. przebywał w Niemczech i nie prowadził działalności gospodarczej w Polsce. Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z [...].07.2008 r. nr [...} utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w sprawie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Stwierdził, że zarzut braku wymagalności obowiązku objętego tytułami wykonawczymi z powodu toczących się spraw sądowych jest niezasadny, ponieważ tytuły wykonawcze z 25.10.2007 r. zostały wystawione po zakończeniu sprawy toczącej się przed Sądem Apelacyjnym - Sądem Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. w przedmiocie okresu i wysokości zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie (wyrok z 06.06.2007 r. sygn. akt III AUa 399/07). Jako niezasadny uznał zarzut przedawnienia składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Wyjaśnił, że z uwagi na to, że 5-letni termin przedawnienia składek nie upłynął odpowiednio przed 01.07.2004 r. (składki na ubezpieczenie zdrowotne) i 01.01.2003 r. (składki na ubezpieczenie społeczne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych), należy do nich stosować 10-letni termin przedawnienia określony w art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Stwierdził, że w przedmiotowej sprawie okres 10 lat liczony od terminu płatności najdawniejszej składki za styczeń 1999 r., tj. od 12.02.1999 r. upłynąłby 12.02.2009 r. Oznacza to, że składki za późniejsze okresy także nie uległy przedawnieniu. Dyrektor wyjaśnił, że nie został w tej sprawie naruszony przepis art. 45 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ponieważ Skarżący nie przedstawiał organowi egzekucyjnemu dowodów, o którym mowa w tym przepisie. Odnosząc się do skierowania zawiadomienia w sprawie zajęcia rachunku bankowego wskazał, że była to czynność zmierzająca do ściągnięcia należności objętych tytułami wykonawczymi. Na ostateczne postanowienia organu odwoławczego Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W skardze Skarżący zarzuca, że zaskarżone postanowienie wydane zostało niezgodnie z obwiązującymi przepisami prawa, pomija wiele istotnych spraw, które Skarżący porusza w swoich pismach, a w szczególności, iż nie prowadził działalności gospodarczej od 01.01.1999 r. do 15.07.2006 r., a w latach 1999-2003 przebywał poza granicami kraju. Zarzucił, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych rozpoczął dochodzenie składek na ubezpieczenie za 1999 r. dopiero po upływie 7 lat. Postawił zarzut przedawnienia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za 1999 r. Zarzucił nieprawidłowe liczenie okresu przedawnienia tych składek. Wskazał ponadto na pismo Rzecznika Praw Obywatelskich z 04.02.2008 r. nr RPO-580464/XII/08/AKP dołączone do skargi, w którym stwierdzono, że składka za styczeń 1999 r. ulegnie przedawnieniu w lutym 2008 r. Zarzucił nie respektowanie wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z 08.03.2007 r. sygn. akt III U 25/06, który orzekł, że Skarżący nie jest zobowiązany do opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy za okres od stycznia do października 1999 r. Wystąpił o stwierdzenie przedawnienia wymienionych należności. W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze organ odwoławczy podtrzymał argumentację zawartą w ostatecznym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwane dalej p.p.s.a. Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tak określonym zakresie kognicji Sąd uznał, że postanowienie będące przedmiotem skargi nie narusza prawa. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził bowiem naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy; nie stwierdzono ponadto naruszenia przepisów prawa procesowego, które miało bądź mogło mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. W pierwszej kolejności należy wskazać, że poza wszelkimi wątpliwościami pozostaje kwestia, iż Skarżący był zobowiązany do zapłaty przedmiotowych należności, w tym także składek na ubezpieczenie społeczne za okres od stycznia do października 1999 r. Otóż Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. prawomocnym wyrokiem z 06.06.2007 r. sygn. akt III AUa 399/07 zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Ł. w ten sposób, że oddalił odwołanie Skarżącego. W konsekwencji całkowicie niezasadny jest zatem zarzut nierespektowania przez organ egzekucyjny wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł. z 08.03.2007 r. sygn. akt III U 25/06 albowiem orzeczenie to zostało zmienione przez sąd apelacyjny. Również bezpodstawny jest zarzut Skarżącego, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych rozpoczął dochodzenie składek na ubezpieczenie za 1999 rok dopiero po upływie 7 lat. W pierwszej kolejności podkreślić należy, ze obowiązek uiszczenia składek spoczywał na Skarżącym z mocy samego prawa bez ingerencji ZUS. Ponadto przepisy prawa przewidują termin maksymalny do dochodzenia roszczeń wierzyciela, który wiąże się z instytucją przedawnienia. Dochodzenie zaległych składek przez wierzyciela dopiero po upływie 7 lat może wiązać się oczywiście z ryzykiem ich przedawnienia, ale samo w sobie nie stanowi naruszenia jakiegokolwiek przepisu prawa. Skuteczne dochodzenie roszczeń z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne może być realizowane do czasu przedawnienia. Sąd w pełni podziela stanowisko organu administracyjnego w kwestii podnoszonego przez Skarżącego zarzutu przedawnienia. Zgodnie z art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74 ze zm.), który w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2003 r. stanowi, że należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 10 lat, licząc od dnia, w którym stały się wymagalne, z zastrzeżeniem ust. 5-5d. Jednakże obowiązujący do 31.12.2002 r. przepis art. 24 ust. 4 ustawy stanowił, że należności z tytułu składek ulegają przedawnieniu po upływie 5 lat, a w przypadku przerwania biegu przedawnienia, o którym mowa w ust. 5, po upływie 10 lat licząc od dnia, w którym stały się wymagalne. Nasuwa się zatem pytanie jaki termin przedawnienia ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie, albowiem zobowiązanie z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne powstało jeszcze przed 31.12.2002 r. i przed upływem tego terminu nie nastąpiło jego przedawnienie. Trafnie organ administracyjny wskazuje na uchwałę z 02.07.2008 r. sygn. akt II UZP 5/08 Sądu Najwyższego, w której wskazano, że 10-letni okres przedawnienia przewidziany w art. 24 ust. 4 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w brzmieniu nadanym ustawą z 18.12.2002 r. o zmianie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 241, poz. 2074) znajduje zastosowanie do należności z tytułu składek, które stały się wymagalne przed 01.01.2003 r., jeżeli do tej daty nie uległy przedawnieniu według przepisów dotychczasowych. Dziesięcioletni termin przedawnienia ma zatem zastosowanie do składek na ubezpieczenie społeczne za okres od stycznia do października 1999 r. Zauważyć należy, że Skarżący w pismach kierowanych do tut. Sądu przedstawił szczegółowo sposób wyliczenia owego okresu przedawnienia wskazując jednocześnie, iż przedawnienie składek za poszczególne miesiące 1999 r. następuje w 2008 r. (pismo z 3.10.2008 r.- karta 83 akt). Otóż wyliczenie terminu przedawnienia przedstawione przez Skarżącego zawiera istotną wadę. Skarżący wskazując na 1999 r. przypisuje już 1 rok upływu terminu przedawnienia, wskazując na 2000 r. przypisuje 2 lata upływu terminu przedawnienia itd.; natomiast wskazując na 2008 r. przypisuje 10 lat upływu terminu przedawnienia. Z takim sposobem wyliczenia nie sposób się zgodzić albowiem pierwszy rok okresu terminu przedawnienia w odniesieniu do składek za poszczególne okresy rozliczeniowe 1999 r. upływa dopiero w 2000 r. a nie jak to przyjął Skarżący już w 1999 r. Powyższego spostrzeżenia nie zmienia również treść pisma otrzymanego przez Skarżącego z Biura Rzecznika Praw Obywatelskich. Termin przedawnienia oraz jego upływ ma bowiem charakter obiektywny i wynika z mocy przepisów prawa. Powyższe spostrzeżenia dotyczą także przedawnienia składek na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. Sąd podziela także argumentację organu drugiej instancji dotyczącą zagadnienia przedawnienia składek na składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres od lipca do września 1999 r. Do określenia przedawnienia należności z tego tytułu za powyższy okres, miały zastosowanie przepisy art. 28 ust. 2 i 3 ustawy z 06.02.1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. Nr 28, poz. 153 ze zm.), zgodnie z którymi należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne ulegają przedawnieniu z upływem 5 lat, licząc od dnia, w którym składka stała się wymagalna (ust. 2). Natomiast od 01.07.2004 r. znowelizowany art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 23.01.2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. Nr 45, poz. 391 ze zm.), a od 01.10.2004 r. art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 27.08.2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135) stanowią, że należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne ulegają przedawnieniu na zasadach określonych w przepisach ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Sąd w omawianym zakresie podziela stanowisko zawarte w wyroku z 22.04.2008 r., sygn. akt V SA/Wa 523/08, w którym stwierdzono, że należności z tytułu składek zdrowotnych, co do których termin 5-letniego terminu przedawnienia nie minął przed 1 lipca 2004 r. ulegają przedawnieniu po 10 latach. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a orzeczono o oddaleniu skargi jako bezzasadnej.