I SA/Bk 39/11

PostanowienieWSA w Białymstoku2011-02-16

Skład orzekający: Wojciech Stachurski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien wstrzymać wykonanie decyzji cofającej zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych na wniosek skarżącego?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania decyzji cofającej zezwolenie, ponieważ skarżący nie wykazał istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani trudnych do odwrócenia skutków w trakcie postępowania sądowego, co jest warunkiem zastosowania ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 u.p.p.s.a.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. F. w J. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z listopada 2010 r. cofającą zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych w określonym miejscu. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. Skarżąca argumentowała, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, gdyż nie będzie mogła prowadzić działalności w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 lutego 2011 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. Spółka z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia w części dotyczącej miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Spółka z o.o. F. w J., reprezentowana przez pełnomocnika – adw. K. B., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia w części dotyczącej miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych. W skardze zawarty został również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w dalszej części powoływana w skrócie "u.p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie ugruntowany jest już pogląd, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (vide: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 grudnia 2004 r., FZ 495-497/04; z 22 listopada 2004 r., FZ 474/04; z 31 sierpnia 2004 r., FZ 267/04). W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej Spółki uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał jedynie, że cyt. "nieodwracalny charakter wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej polega na tym, że w czasookresie trwania postępowania skargowego Skarżąca nie ma uprawnienia do prowadzenia przedmiotowej działalności w zakwestionowanym punkcie, a wobec treści art. 117 ust. 1 i art. 138 ust. 1 w zw. z art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych w przyszłości nie będzie można w tym zakresie przedłużyć zezwolenia, ani wydać nowego". Zdaniem Sądu, przywołany argument nie uzasadnia zastosowania wobec Spółki ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z treścią art. 117 ust. 1 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), udzielone przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed 1 stycznia 2010 r. zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier i zakładów wzajemnych zachowują ważność do czasu ich wygaśnięcia. Podobnie art. 129 tej ustawy stanowi, że działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Jak wynika natomiast z art. 138 ust. 1 tej ustawy, zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1, nie mogą być przedłużane. Z przepisów tych wyraźnie wynika, że działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, prowadzona na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie przywołanej ustawy, może być kontynuowana tylko do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń. W żadnym wypadku zezwolenia te nie mogą być przedłużane - niezależnie od tego, czy wygasły z upływem terminu ich ważności, czy też zostały wcześniej cofnięte decyzją organu administracyjnego. Cofnięcie takiego zezwolenia przez organ administracyjny nie ma więc żadnego wpływu na możliwość prowadzenia tego typu działalności w przyszłości. Skutek takiego cofnięcia można rozpatrywać tylko w odniesieniu do okresu ważności udzielonego zezwolenia. W tym zakresie, zdaniem Sądu, strona skarżąca nie wykazała, jakie trudne do odwrócenia skutki spowoduje wykonanie zaskarżonej decyzji w czasie prowadzenia procesu sądowego. Oczywiście, cofnięcie zezwolenia w części dotyczącej miejsca urządzania gier na automatach o niskich wygranych ogranicza w tym zakresie możliwość uzyskiwania przez Spółkę przychodów. Można więc mówić o istnieniu potencjalnego niebezpieczeństwa wyrządzenia Spółce szkody. Jednak we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżąca Spółka w żaden sposób nie wykazała, że ta potencjalna szkoda ma przymiot "znacznej szkody", o której mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. W szczególności nie wskazała, jaki jest udział przychodów uzyskiwanych z tytułu urządzania gier na automacie zlokalizowanym w S. w Ł. przy ul. S.[...] w jej przychodach ogółem. W tej sytuacji Sąd uznał wniosek Spółki za nieuzasadniony i na podstawie art. 61 § 3 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło