I SA/Bk 390/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki, po rozpoznaniu w dniu 18 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2013 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 rok p o s t a n a w i a - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W. F. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wnioskodawca z powodu likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej od trzech miesięcy nie uzyskuje dochodu. Skarżący nie posiada majątku, w tym zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. W. F. płaci alimenty na rzecz małoletniego syna A. F. w wysokości 1.500 zł miesięcznie. Skarżący podkreślił, że jest zadłużony wobec organów podatkowych na kwotę ponad 2.000.000 zł (k. 21 – 23). W odpowiedzi na wezwanie tut. Sądu z dnia 27 sierpnia 2013 r. (k. 25) W. F. oświadczył (pismo z dnia [...] września 2013 r. – data prezentaty), że mieszkanie przy ul. L. [...] w B. zostało zlicytowane w [...] br. przez komornika sądowego na wniosek urzędu skarbowego. Skarżący utrzymuje się z pomocy osób najbliższych, nie jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna, nie otrzymuje również zasiłków. Wnioskodawca mieszka czasowo u swojej matki B. F. lub u innych bliskich mu osób, w związku, z czym nie ponosi żadnych opłat związanych z utrzymaniem mieszkania. W. F. od [...] miesięcy nie płaci alimentów na rzecz syna A. F. (k. 27). W tym miejscu należy wskazać, iż skarżący nie uczynił zadość obowiązkowi nałożonemu na niego we wzmiankowanym wezwaniu z dnia 27 sierpnia 2013 r. (k. 25) w zakresie nadesłania dokumentów poświadczających zlikwidowanie prowadzonej działalności gospodarczej wyjaśniając, że przebywa za granicą, w B. Jednocześnie wnioskodawca zobowiązał się do nadesłania brakujących dokumentów w terminie 14 dni (k. 27). W. F. w zakreślonym przez siebie terminie również nie dostarczył do Sądu wymaganych dokumentów dotyczących zlikwidowania prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270, tekst jednolity) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy rozstrzygniecie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592). W złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, iż obecnie nie posiada źródeł dochodu (z powodu likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej) oraz majątku. Wnioskodawca korzysta z pomocy osób najbliższych tj. mieszka u znajomych bądź swojej matki w związku, z czym nie ponosi żadnych wydatków. W. F. od czterech miesięcy nie płaci alimentów zasądzonych na rzecz syna A. F. Skarżący jest zadłużony wobec organów podatkowych na kwotę ponad 2.000.000 zł. Przedstawione powyżej dane w zestawieniu z nienadesłaniem przez wnioskodawcę wymaganych dokumentów potwierdzających likwidację prowadzonej działalności gospodarczej, uniemożliwiają pełną ocenę jego sytuacji majątkowej, a w konsekwencji pozytywne rozpatrzenie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wobec powyższych okoliczności należało stwierdzić, iż W. F. nie wykazał w sposób przekonywujący, iż faktycznie znajduje się w sytuacji materialnej, która skutkuje, że nie są w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej. Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.