I SA/Bk 392/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi "N." sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, kwiecień, maj, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2009 r. p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...], pełnomocnik "N." sp. z o.o. w B. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. Wskazał, że wobec Spółki wydane zostały dwie decyzje określające wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za 2008 i 2009 r. na łączną kwotę 1.047.056,00 zł. Konieczność jednorazowego wyłożenia takiej kwoty przekracza możliwości Spółki, której sytuacja finansowa jest od listopada 2013 r. bardzo słaba. Ciężką sytuację zapoczątkowało postępowanie zabezpieczające, w którego toku zajęto m.in. rachunki bankowe i przysługujące Spółce wierzytelności. Od listopada 2013 r. Spółka utraciła możliwość bieżącego regulowania płatności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. W przypadku każdej płatności Spółka musiała występować o zgodę organu, co powodowało wydłużenie czasu oczekiwania przez kontrahentów na płatności. Na dokonanie niektórych płatności Spółka w ogóle nie otrzymała zezwolenia. Opóźnienia w płatnościach spowodowane zajęciem rachunków bankowych Spółki spowodowały, że wśród jej kontrahentów rozpowszechniła się informacja o problemach finansowych, co negatywnie wpłynęło na pozyskiwanie nowych zleceń. Utrzymywanie takiego stanu spowoduje utratę zaufania kontrahentów do Spółki. Prowadzenie egzekucji spowoduje, że wszystkie kwoty należne Spółce od kontrahentów nadal będą wpływać na rachunek organu, a Spółka nie będzie miała z czego pokrywać bieżących zobowiązań. W najbliższym czasie mogą się ziścić przesłanki do ogłoszenia upadłości Spółki. Pełnomocnik podniósł ponadto, że w związku z długotrwałym postępowaniem spada zatrudnienie w Spółce. W jego ocenie upadłość przedsiębiorcy zatrudniającego pracowników i nigdy nie mającego problemów z regulowaniem należności publicznoprawnych, nie jest również pożądana z punktu widzenia interesu publicznego. Powyższe świadczy zatem o zaistnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się już pogląd, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na Spółkę obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można – zdaniem Sądu – rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, która w okolicznościach konkretnego przypadku może wpłynąć na uzasadnione przypuszczenie utraty płynności finansowej Spółki i nawet ogłoszenia jej upadłości. W rozpatrywanym przypadku określono Spółce zobowiązanie podatkowe w wysokości ponad 300.000 zł. W tut. Sądzie toczy się również sprawa Spółki, dotyczące rozliczeń w podatku od towarów i usług za 2008 r. (I SA/Bk 391/15). Zdaniem Sądu kwoty do zapłaty wynikające z przedmiotowych decyzji, wskazują na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy się zgodzić, że wykonanie tej decyzji może wywołać negatywne konsekwencje w zakresie konkurencyjności przedsiębiorstwa. Przerwa w regulowaniu bieżących zobowiązań Spółki może zaś wskazywać na realne zagrożenie jej upadłością i związaną z tym - utratą miejsc pracy zatrudnionych w niej pracowników. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz do art. 61, LEX 2013). W związku z powyższym za uzasadnione Sąd uznał udzielenie Spółce ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.