I SA/Bk 393/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie asesor WSA Piotr Pietrasz (spr.), asesor WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Katarzyna Luto, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 13 września 2007 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie wartości celnej sprowadzonego z USA używanego samochodu osobowego 1. uchyla zaskarżoną decyzję, 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana w całości, I SA/Bk 393/07 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w B. nr [...] z dnia [...].05.2007 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...] z dnia [...].03.2007 r. w sprawie wartości celnej sprowadzonego z USA używanego samochodu osobowego, a także określającą kwotę długu celnego oraz podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług. W dniu 13.12.2006 r. objęto wg zgłoszenia celnego nr [...] procedurą dopuszczenia do obrotu przywieziony z USA samochód osobowy marki J. [...], wyprodukowany w roku 2005. Do zgłoszenia załączono m.in. zamówienie na ww. samochód na kwotę 4.050,00 USD i fakturę dotyczącą kosztów wysyłki na kwotę 400 USD - łącznie 4.450,00 USD. Organ celny pierwszej instancji, korzystając z upoważnienia zawartego w art. 68 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, przystąpił do weryfikacji przedmiotowego zgłoszenia. W dniu 05.01.2007 r. biegły dokonał oględzin samochodu, po czym w dniu 10.01.2007r. przedłożył w Oddziale Celnym w B. opinię, w której określił bazową wartość rynkową samochodu na podstawie katalogu Info Ekspert na kwotę 76.300 zł. W ww. opinii biegły stwierdził, że ze względu na opisane w tejże opinii uszkodzenia należy dokonać ujemnej korekty ww. kwoty bazowej o 32%. Po uwzględnieniu ww. korekt, wartość rynkowa brutto została wyliczona w kwocie 51.850 zł. Następnie, w związku z zapytaniem wystosowanym w dniu 18.01.2007 r. przez urząd celny, biegły uzupełnił opinię poprzez skorygowanie wartości bazowej pojazdu do kwoty 76.000 zł, natomiast wartość rynkową brutto do kwoty 51.650 zł. W dniu 01.02.2007 r. Strona przedłożyła do akt sprawy dodatkowe dokumenty: – wydruk zdjęć pojazdu ze strony internetowej www.copart.com. przedstawiających rzeczywisty stan zakupionego pojazdu oraz rozmiar jego uszkodzeń, – wycenę wartości podstawowych części niezbędnych do przywrócenia pierwotnego stanu pojazdu, sporządzoną przez autoryzowanego dealera J. firmę A.-B., – ksero paszportu osoby, która dokonała zakupu auta w USA mające na celu uwiarygodnienie opisanej transakcji. W związku z powyższym organ celny pierwszej instancji pismem z dnia 02.02.2007 r. wezwał Stronę do udzielenia wyjaśnień, w jaki sposób powstała różnica pomiędzy stanem technicznym pojazdu uwidocznionym na złożonym wydruku ze strony internetowej, a ustaleniami biegłego poczynionymi w wyniku oględzin przeprowadzonych w dniu 05.01.2007 r. oraz czy po dokonaniu zakupu pojazdu a przed jego zgłoszeniem do procedury dopuszczenia do obrotu dokonano naprawy uszkodzeń widocznych na przedłożonych przez Stronę zdjęciach. Ponadto Urząd Celny w B. zwrócił się o nadesłanie dokumentów potwierdzających dokonanie ewentualnych napraw przedmiotowego pojazdu, w tym rachunków za części oraz robociznę. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Strona w piśmie z dnia 09.02.2007 r. wyjaśniła, iż przedłożone zdjęcia odzwierciedlają stan pojazdu w momencie zakupu. Natomiast różnica pomiędzy stanem pojazdu w dniu zakupu a dniem zgłoszenia powstała w wyniku dokonania zakupu i montażu przez brata Strony A. K. używanych części: reflektora lewego przedniego, błotnika lewego przedniego, zderzaka przedniego, koła przedniego lewego wraz z zawieszeniem. W dniu 25.02.2007 r. Strona złożyła do akt sprawy rachunek zakupu z dnia 17.10.2006 r. następujących części: błotnika, zawieszenia, reflektora i przedniej osłony zderzaka, na kwotę 305 USD. Po zakończeniu postępowania, decyzją nr [...] z dnia [...].03.2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego w B. określił w związku z przywozem ww. towaru kwotę długu celnego, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług, stosując jako podstawę wyliczeń wartość celną w kwocie 30.818 zł, ustaloną przy wykorzystaniu ww. opinii biegłego skarbowego. Od powyższej decyzji pismem z dnia 30.03.2007 r. Strona złożyła odwołanie. W treści odwołania Strona: 1) wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, 2) zaskarżyła postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w B. dotyczące obciążenia kosztami powołania biegłego, 3) zwróciła się z prośbą o zawieszenie obowiązku dopłaty kwoty naliczonego w przedmiotowej decyzji dodatkowego podatku akcyzowego, podatku VAT i cła oraz ewentualne wstrzymanie egzekucji skarbowej w tym zakresie do czasu rozpatrzenia odwołania. W treści odwołania Strona zarzuciła naruszenie i błędną wykładnię następujących przepisów: - art. 122, art. 139 § 2, art. 180 § 1 i art. 190 Ordynacji podatkowej, - art. 29 ust. 1, art. 31 pkt 2g, art. 68 Wspólnotowego Kodeksu Celnego oraz - art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ celny drugiej instancji w trakcie analizy zasadności zakwestionowania wartości celnej dokonał uzupełniającego postępowania dowodowego, uzyskując ze stron internetowych oferty cenowe podobnych samochodów z rynku USA, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...].05.2007 r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, iż przedłożony wraz ze zgłoszeniem celnym dokument stanowi jedynie potwierdzenie złożenia zamówienia na ww. samochód i w związku z tym nie jest dowodem potwierdzającym realizację transakcji oraz uiszczenie ostatecznej zapłaty za towar. Ponadto do procedury dopuszczenia do obrotu został zgłoszony pojazd w innym stanie technicznym, niż w dniu dokonania zakupu. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że zgromadzony materiał dowodowy, w tym w szczególności oferty cenowe podobnych samochodów na rynku USA wskazywały, iż zadeklarowana wartość celna została zaniżona i brak było przesłanki do zastosowania art. 29 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i przyjęcia ceny wskazanej w dokumencie zamówienia ww. towaru za jego wartość celną. W ww. decyzji wskazano przyczyny, dla których przyjęto opinię biegłego J. S. do ustalenia wartości celnej w nowej wysokości. Pismem z dnia 11.06.2007 r. Strona zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W treści skargi Strona skarżąca zarzuciła organowi celnemu drugiej instancji naruszenie art. 29 i art. 31 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, art. 181a rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. wprowadzającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 122, art. 139 § 2, art. 180 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej, a także art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Skarżący podniósł, iż Naczelnik Urzędu Celnego w B. bezpodstawnie zakwestionował wiarygodność przedłożonych dokumentów, wyjaśnień Skarżącej odnośnie okoliczności zakupu, a w szczególności fakturę zakupu dokumentującą całkowitą zapłaconą cenę za ten pojazd oraz koszt transportu do Polski. Ponadto organ celny nie uznał za wiarygodny dowód wyceny części zamiennych wykonanej przez autoryzowany serwis J. A. – B. oraz oferty z aukcji internetowej [...] dotyczącej przedmiotowego samochodu. Zdaniem Skarżącego, organ celny w uzasadnieniu decyzji podaje ustalone przez siebie ceny wywoławcze pojazdów podobnych nieuszkodzonych z rynku USA, które oscylują na rynku USA w granicach 10.000 USD, a następnie ustala wartość celną pojazdu bardzo mocno rozbitego na kwotę 10.427,69 USD. Skarżący zarzuca, iż organ celny nie chciał wziąć pod uwagę, iż cena zakupu pojazdu wynika z realiów rynku USA, gdzie nawet nowe pojazdy są znacznie tańsze niż takie same pojazdy w Polsce, natomiast samochód uszkodzony nie przedstawia na tamtejszym rynku prawie żadnej wartości ze względu na nieopłacalność jego naprawy wynikającą z wysokich stawek za roboczogodzinę w warsztatach. Zdaniem Skarżącego organ celny nie miał podstaw do odrzucenia metody transakcyjnej i ustalenia wartości celnej metodą "ostatniej szansy", zaś opinia J. S. nie spełnia wymogów należytej staranności i rzetelności oraz zawiera błędy merytoryczne. Również określając wartość celną towaru organ celny w sposób dowolny określił zwyczajową marżę w wysokości 10%, jednocześnie stwierdzając w uzasadnieniu decyzji, że stawki bywają bardzo zróżnicowane. Strona przedłożyła ocenę techniczną Nr [...] dotyczącą przedmiotowego pojazdu, sporządzoną w dniu 23.04.2007r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Dyrektor Izby Celnej w B. podtrzymał w całości stanowisko zaprezentowane w decyzji. Powtórzył argumentację przedstawioną w uzasadnieniu decyzji wydanej w drugiej instancji. Dyrektor Izby Celnej w B. zauważył, iż w trakcie weryfikacji zgłoszenia celnego złożonego przez przedstawiciela Skarżącej, organ celny dokonał analizy cen samochodów używanych na rynku USA, w wynik czego powziął wątpliwość, czy ujęta w zamówieniu pojazdu cena 4.050,00 USD stanowi całkowitą cenę zapłaconą lub należną za importowany towar. Na tle powyższego wynikły oczywiste wątpliwości, co do tego, czy zadeklarowana cena może być uznana jako wartość celna importowanego samochodu marki J. [...], wyprodukowanego w roku 2005. Powyższe wątpliwości potwierdza także ekspertyza techniczno - ekonomiczna sporządzona przez biegłego, zgodnie z którą wartość rynkowa importowanego pojazdu w miesiącu, w którym dokonano zgłoszenia celnego wynosiła 51.650,00 zł brutto. Wartość ta ponad sześciokrotnie odbiegała od kwoty zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym powiększonej o należności celne i podatkowe. Ponadto jak wskazano w zaskarżonej decyzji złożony wraz ze zgłoszeniem dokument z dnia 17.10.2006 r. nie stanowi dowodu potwierdzającego realizację transakcji oraz uiszczenia ostatecznej zapłaty za towar będący przedmiotem sprzedaży. Powyższy dokument stanowi bowiem jedynie potwierdzeń złożenia zamówienia na jeden samochód marki J. Model [...] rocznik 2005 o określonym numerze nadwozia. Podkreślono również fakt, iż do procedury dopuszczenia do obrotu na podstawie zgłoszenia celnego Nr [...] z dnia 13.12.2006 r. został zgłoszony samochód osobowy J. [...] w innym stan technicznym niż w dniu dokonania zakupu. Zgodnie bowiem ze złożonym przez Stronę w dniu 09.02.2007 r. wyjaśnieniem oraz przedłożonym wydrukiem ze strony internetowej [...] w przedstawionym organowi celnemu pojeździe dokonano montażu używanych części samochodowych. Natomiast przedłożony przez Stronę w toku postępowania rachunek z dnia 17.10.2006 r. nie wskazuje jednoznacznie jakie części zostały wymienione w zakupionym pojeździe, nie określa kosztów naprawy oraz rodzaju pojazdu, do którego zakupiono części. Odnosząc się do zarzutu Strony dotyczącego podania przez organ celny cen pojazdów podobnych nieuszkodzonych, w wypadku gdy zgłoszony przez Stronę pojazd był mocno rozbity, wskazano, iż w trakcie prowadzonego postępowania dokonano m.in. analizy notowań pojazdu marki J. [...] oraz internetowych ofert sprzedaży pojazdów tej samej marki i typu. Badając ww. oferty organ celny pierwszej instancji wziął pod uwagę realia rynku amerykańskiego. Ze względu na to, że pojedyncze oferty sprzedaży samochodów podobnych nie dają wszechstronnego obrazu rynku kraju eksportu, a w związku z tym nie rozwiewają wątpliwości co do faktycznej wartości pojazdu, w decyzji z dnia [...].03.2007 r. wzięto pod uwagę wskazane wyżej notowania określające przeciętną wartość handlową tego rodzaju pojazdu. Organ celny drugiej instancji dokonał dodatkowej analizy cen samochodów uszkodzonych marki J. [...] na rynku USA i ustalił, iż ceny samochodów tego typu zakwalifikowanych jako "salvage" wynoszą od 7.400 USD do 15.300 USD, a więc dwu i trzykrotnie wyższe od ceny określonej w dokumencie złożonym przez Stronę. Organ odwoławczy nie podzielił zarzutu Strony dotyczącego dowolnego przyjęcia przez organ celny zwyczajowej marży w wysokości 10 % wartości. Zastosowana w kalkulacji marża w wysokości 10 % jest przyjmowana na podstawie informacji uzyskanych przez służby celne z wydawnictwa INFO EKSPERT w Warszawie jako uśredniona marża krajowa. Dla celów ustalenia wartości celnej nie ma znaczenia wysokość tej marży na lokalnym rynku Odnosząc się do przedłożonej wraz ze skargą wyceny wartości pojazdu dokonanej przez biegłego sądowego S. S., która zdaniem Strony jest wykonana w sposób jedynie wiarygodny organ odwoławczy wskazał, iż ocena ta została sporządzona w dniu 23.04.2007 r., natomiast dla organów celnych znaczenie ma jedynie wartość pojazdu ustalona według stanu technicznego z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego. Zgodnie bowiem z treścią art. 214 ust.1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego kwota należności przywozowych określana jest wg elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego. Dług celny zaś w niniejszym przypadku powstał z chwilą przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 Kodeksu), to jest w dniu 20.12.2006 r. Zatem wynik badania towaru przeprowadzonego po upływie ponad czterech miesięcy od dnia dokonania zgłoszenia celnego nie może stanowić podstawy ustalenia wartości celnej przedmiotowego towaru. Ponadto biegły sądowy S. S. określił wartość przedmiotowego pojazdu na podstawie notowań rynkowych z katalogu "Pojazdy Samochodowe - Wartości Rynkowe IV - 2007 ". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa, zarówno prawa materialnego, jak też przepisów postępowania. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego, jeżeli miało ono wpływ na wynik sprawy, lub naruszenia przepisów prawa procesowego, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także dające podstawę do wznowienia postępowania - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W rozpatrywanej sprawie Sąd stwierdził naruszenie przez organy celne przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na wynik tejże sprawy, a w szczególności przepisów art. 121 § 2, 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 191, art. 210 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.). Podkreślić trzeba, iż to na organach celnych ciąży obowiązek podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Towarzyszy temu obowiązek zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 122 i 187 ustawy – Ordynacja podatkowa). Równie istotny filar dowodzenia w procesie podatkowym stanowi zasada swobodnej oceny dowodów (art. 191 tejże ustawy). Oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego organ dokonuje na podstawie własnej wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Ocenie podlega każdy dowód z osobna oraz wszystkie dowody we wzajemnej z sobą łączności, a na prawidłowość tej oceny wskazuje to, czy wyciągnięte przez organ wnioski mają logiczne uzasadnienie. Istota powstałego w tej sprawie sporu dotyczy określenia wartości celnej pojazdu sprowadzonego przez P. K. na terytorium Wspólnoty Europejskiej. Zgodnie z art. 29 ust. 1 Rozporządzenia Rady Nr 2913/92 z 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.92.302.1) – dalej jako Wspólnotowy Kodeks Celny, wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty. Przy ustalaniu wartości celnej, cena owa może zostać natomiast skorygowana o określone elementy wymienione w art. 32 i art. 33. Wartość transakcyjna jest podstawową metodą ustalania wartości celnej przywożonych towarów. W pewnych ściśle określonych sytuacjach organy celne mogą jednak przy ustalaniu wartości celnej nie stosować w/w metody. Zgodnie z art. 181a ust. 1 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.93.253.1 ze zm.) - w przypadku, gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Orzekający w tej sprawie Sąd nie ma wątpliwości, że przy ustaleniu wartości celnej towaru prawidłowe zastosowanie metody "ostatniej szansy" wymaga od organu celnego w pierwszej kolejności wykazania, iż istnieją uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Z takimi uzasadnionymi wątpliwościami będziemy mieć do czynienia wówczas, kiedy wartość transakcyjna towaru rażąco odstaje od wartości danego towaru na rynku jego pochodzenia. Następnie zaś, rzeczą organów celnych jest wykazanie, że ustalenie tej wartości jest bezwzględnie niemożliwe w oparciu o pozostałe metody, kolejno wymienione w art. 30 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Brak dowodu zakupu oraz zgłoszenie do procedury dopuszczenia do obrotu pojazdu w innym stanie faktycznym, niż w dniu dokonania zakupu - z czym mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie - może być jedną z przesłanek do powzięcia wątpliwości co do zgodności zadeklarowanej wartości celnej z faktycznie zapłaconą lub należną cena za towar. Jednakże w ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organy nie uzasadniły przekonująco odstąpienia od wartości transakcyjnej sprowadzonego przez skarżącego samochodu. Organ pierwszej instancji w uzasadnieniu rozstrzygnięcia powoływał się na analizę notowań samochodów nieuszkodzonych na rynku krajowym, zawartych w systemie "Info-Ekspert". Nie są to jednak dane dotyczące rynku, z którego pochodził sprowadzony samochód. Organ wskazał co prawda na ceny tego typu samochodów także na rynku amerykańskim, ale trzeba zauważyć, że podane ceny dotoczą pojazdów nieuszkodzonych. Próbę uzupełnienia materiału dowodowego w tym względzie podjął Dyrektor Izby Celnej w B., który w uzasadnieniu swojej decyzji powołał się na wydruki stron internetowych, zawierające oferty sprzedaży na rynku amerykańskim uszkodzonych tego typu pojazdów. Trzeba jednak zauważyć, że znajdujące się w aktach sprawy wydruki ze stron internetowych sporządzone zostały w języku angielskim i nie zostały one w tym postępowaniu przetłumaczone. Trudno jest zatem ocenić prawidłowość dokonanych przez organ odwoławczy porównań, co do skali i rodzaju uszkodzeń samochodów wskazanych przez organ z samochodem sprowadzonym przez Skarżącego. Należy podkreślić, iż dokument sporządzony w języku obcym, bez przetłumaczenia na język polski, w świetle art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, nie może być uznany za dowód w sprawie. W tym zakresie jest to istotny brak materiału dowodowego, bowiem jak już wyżej zaakcentowano, organ może odstąpić od ustalenia wartości celnej towaru na podstawie metody wartości transakcyjnej, tylko i wyłącznie w sytuacji, kiedy wartość transakcyjna towaru rażąco koliduje z wartością danego towaru występującą na rynku jego pochodzenia. W dalszej kolejności należy zwrócić uwagę na poważne wątpliwości, jakie wzbudza opinia techniczno-ekonomiczna sporządzona przez inż. J. S., a będąca podstawą rozstrzygnięcia organów celnych. Z przedmiotowej opinii nie wynika dlaczego rzeczoznawca przyjął jako korektę ujemną z uwagi na uszkodzenia pojazdu wielkość - 32%. Wartości korygujące mają wpływ na ustalenie ostatecznej, finalnej wartości rynkowej pojazdu. Nie mogą zatem istnieć w tym zakresie żadne wątpliwości, a opinia winna gruntownie wyjaśniać wszystkie elementy, które zdaniem biegłego mają wpływ na ustalenie wartości rynkowej pojazdu. Biegły winien wskazać argumenty i założenia, które uzasadniają poszczególne stwierdzenia zawarte w ekspertyzie. Z istoty dowodu, jakim jest opinia biegłego wynika, że musi ona zawierać uzasadnienie, które pozwoliłoby dokonać analizy logiczności i poprawności wniosków, bez konieczności wkraczania w sferę wiedzy specjalistycznej. Opinia biegłego musi przekonywać jako logiczna całość. Biegły winien zatem wskazać i wyjaśnić przesłanki, które doprowadziły go do przedstawionych konkluzji. Brak fachowego uzasadnienia wniosków końcowych uniemożliwia ocenę mocy dowodowej opinii (A. Skoczylas, Glosa do wyroku NSA z dnia 4 lipca 2001 r., I SA/Łd 1875/2000, OSP 2002, z. 9, poz. 118). Biegły nie jest zwolniony od wskazania źródeł, podstaw i przesłanek, które uzasadniają poszczególne stwierdzenia zawarte w opinii (wyrok NSA z 23 lipca 2002 r., sygn. akt I SA/Łd 1242/2001, niepubl.). Sąd pragnie przy tym zwrócić uwagę, iż organy nie powinny opinii biegłego traktować jako jedynego i przesądzającego dowodu w sprawie, gdyż stanowi ona jedynie część materiału dowodowego, który podlega swobodnej ocenie, jak każdy inny dowód. Jeżeli opinia nie wyjaśnia dogłębnie wszystkich okoliczności mających znaczenie dla podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie, organy winny zwrócić się do biegłego o jej uzupełnienie, wyjaśnienie lub doprecyzowanie. Ponadto, jeżeli w trakcie postępowania strona zgłasza własne uwagi i zastrzeżenia do opinii biegłego, wówczas organ prowadzący to postępowanie również powinien zwrócić się do biegłego o odniesienie się do tych uwag i zastrzeżeń. Tego jednak w niniejszej sprawie nie uczyniły. Tym samym w ocenie Sądu doszło w tej sprawie do naruszenia przepisów art. 122, art. 187 § 1, art. 191 ustawy – Ordynacja podatkowa. Z uwagi na wskazane wyżej okoliczności, organy celne przekroczyły też granice zasady swobodnej oceny dowodów, wynikającej z przepisu art. 191 ustawy - Ordynacja podatkowa. Uzasadniony jest zarzut dowolnego określenia zwyczajowej marży w wysokości 10%. Zgodnie z zasadami prawidłowo prowadzonego postępowania podatkowego, decyzja - a nie odpowiedź organu na skargę - powinna wskazywać ustalony przez organ administracyjny stan faktyczny, określać przesłanki zastosowania tej a nie innej kwalifikacji prawnej i ustalać jakie okoliczności stanu faktycznego odpowiadają którym z fragmentów normy prawnej zastosowanej w sprawie. To wszystko kryje w sobie formuła art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej. To z uzasadnienia decyzji strona winna uzyskać wszechstronną informację o motywach, którymi kierował się organ administracji podejmując rozstrzygnięcie. W postępowaniu, w którym wydano zaskarżoną decyzję naruszono również art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej w związku z art. 181a ust. 2 Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L.93.253.1 ze zm.). Zgonie z art. 181a ust. 2 rozporządzenia, jeżeli organy celne mają wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, mogą zażądać, zgodnie z art. 178 ust. 4, przedstawienia uzupełniających informacji. Jeżeli wątpliwości te pozostają, organy celne przed podjęciem ostatecznej decyzji powiadamiają daną osobę na piśmie, o ile się o to zwróciła, o powodach tych wątpliwości i zapewnią jej odpowiednią możliwość udzielenia odpowiedzi. Ostateczna decyzja wraz uzasadnieniem przekazywana jest zainteresowanemu na piśmie. Powołany wyżej przepis zawiera istotne uprawnienie a zarazem gwarancję procesową strony, która może zażądać od organu wyjaśnienia motywów wątpliwości odnoszących się do wartości celnej towaru. W przedmiotowej sprawie strona nie wystąpiła z takim żądaniem. Należy jednak zwrócić uwagę na to, że organy celne nie pouczyły strony o jej prawach. Zgodnie zaś z art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Przepis ten miał zastosowanie w przedmiotowej sprawie, gdyż zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622, ze zm.), do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Organy celne winny zatem udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa celnego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania. Wobec stwierdzonych wyżej naruszeń przepisów 121 § 2, art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, organ powinien uwzględnić wszystkie wymienione wyżej uchybienia, które jednocześnie stanowią wskazania co do sposobu i kierunku dalszego procedowania. O niewykonalności zaskarżonej decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.