I SA/Bk 397/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lutego 2009 r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od stycznia do grudnia 2005 r. p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji W skierowanej do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Białymstoku skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] lipca 2008 r. Nr [...], wydanej w przedmiocie podatku od towarów i usług za okresy styczeń-grudzień 2005 r., Pan Z. W. (dalej także jako: "Wnioskodawca"), zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, ponieważ jej wykonanie spowodowałoby jego zdaniem znaczną szkodę. W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygniecie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też nie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Strona wnosząca winna, zatem uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Tymczasem w przedmiotowym wniosku Wnioskodawca w ogóle nie wskazał na okoliczności, które jego zdaniem spowodowałyby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, nie wskazał na czym miałaby polegać owa znaczna szkoda, jak też nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Uzasadniając konieczność wstrzymania wykonania skarżonej decyzji strona stwierdziła jedynie lakonicznie, że wykonanie tej decyzji spowodowałoby znaczną szkodę. W związku z powyższym nie można stwierdzić, że istnieje prawdopodobieństwo, iż wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Dlatego też Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.