I SA/Bk 400/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Stachurski (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 26 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. T. M, (dalej powoływany także jako Skarżący), reprezentowany w sprawie przez pełnomocnika, łącznie ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodu z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Zaznaczył, że nie posiada stałego zatrudnienia ani majątku, który mogły przeznaczyć na spłatę zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji (kwota 6.720 zł), a jej przymusowe wykonanie byłoby równoznaczne z koniecznością zaciągnięcia kredytu lub pożyczki w banku. Zatem nawet późniejszy ewentualny zwrot spełnionego świadczenia nie zniweluje ujemnych następstw, ponieważ będzie istniał obowiązek zapłaty odsetek od umowy kredytu lub pożyczki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. W doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie NSA z 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04; postanowienie NSA z 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04). W ocenie Sądu, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Skarżący nie wykazał, że w jego sytuacji spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ogólne stwierdzenie Skarżącego, że nie posiada wystarczających środków finansowych na zapłatę należności wynikającej z zaskarżonej decyzji, bez szczegółowego przedstawienia sytuacji finansowej nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wyegzekwowanie należności w kwocie około 6.720 zł, może Skarżącemu wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zarówno z treści skargi jak i akt administracyjnych nie wynika, że wykonanie zaskarżonej decyzji może zrodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednocześnie, jak słusznie wskazuje Dyrektor Izby Skarbowej w B. w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] października 2011 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualna egzekucja administracyjna jest ograniczona do zakresu, w jakim nie zostanie zagrożone minimum utrzymania dłużnika i osób pozostających na jego utrzymaniu. Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić Skarżącemu udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.