I SA/Bk 404/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, Sędziowie sędzia WSA Piotr Pietrasz (spr.), sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant Beata Rusiecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 02 marca 2011 r. sprawy ze skargi A.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...]czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie umorzenia II, III i IV raty podatku od nieruchomości za 2010 r. oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] czerwca 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 13 § 1 pkt 3, art. 67a § 1 pkt 3 i art. 208 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: "o.p.", po rozpatrzeniu odwołania A.R. (zwanej dalej Skarżącą), utrzymało w mocy decyzję Burmistrza C. B. z [...] maja 2010 r. znak: [...] dotyczącą umorzenia postępowania w sprawie umorzenia II, III i IV rat podatku od nieruchomości za 2010 r. Z uzasadnienia decyzji organu II instancji wynika, że Skarżąca 12 kwietnia 2010 r. złożyła w Urzędzie Miejskim w C.B. wniosek o umorzenie podatku od nieruchomości za 2010 r. za nieruchomość położoną w C. B. przy ul. P. [...]. Organ podatkowy I instancji decyzją z [...] maja 2010 r., znak: [...], odmówił Skarżącej umorzenia zaległej I raty podatku od nieruchomości za 2010 r. w kwocie 123,00 zł . Natomiast decyzją z [...] maja 2010 r., znak: [...]umorzył postępowanie w sprawie umorzenia II, III i IV raty podatku od nieruchomości za 2010 r. za przedmiotową nieruchomość, ponieważ na dzień złożenia wniosku w stosunku do tych rat nie upłynęły terminy płatności i nie stały się one zaległością podatkową. Organ podniósł, że przepisy art. 67a § 1 pkt 3 o.p. uprawniają organ podatkowy do umarzania zaległości podatkowych, a nie rat podatków, od których nie upłynął termin płatności. Od powyższej decyzji Skarżąca złożyła odwołanie podając, że wskutek licytacji w 2007 r. znalazła się w trudnej sytuacji życiowej, ma do uregulowania dług wobec pożyczkodawcy i odszkodowanie za przejęty grunt na własność Gminy C. B. przeznaczy na spłatę długu. Podniosła, że dotychczas nie mogła odebrać odszkodowania i podaje jakie to były okoliczności, a aktualnie stan zdrowia nie pozwala, aby po raz kolejny udać się do kasy Urzędu Miejskiego w C. B. po odbiór odszkodowania. Ponadto wskazuje, że ze strony Państwa nie ma zapewnionego bezpieczeństwa, mieszkania, ani prawidłowego leczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z [...] czerwca 2010 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji powołując brzmienie art. 67a § 1 pkt 3 o.p. stwierdził, że z treści przytoczonego przepisu wynika, iż może być umorzony podatek, który stał się zaległością podatkową. Oznacza to, że w dacie złożenia wniosku o umorzenie zaległości zobowiązanie podatkowe musi przekształcić się w zaległość podatkową wskutek niezapłacenia podatku w terminie (art. 51 § 1 o.p.). SKO podniosło, że w przedmiotowej sprawie w związku ze złożeniem przez Skarżącą wniosku o umorzenie podatku od nieruchomości za 2010 r. – 12 kwietnia 2010 r., zaległością jedynie była I rata podatku od nieruchomości za 2010 r. Natomiast II, III i IV raty podatku od nieruchomości za 2010 r. nie przekształciły się w zaległość podatkową, bowiem nie upłynął termin ich zapłaty. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem Skarżąca wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenia prawd, podawania nieprawdziwych faktów i manipulowanie. W uzasadnieniu strona skarżąca stwierdziła, że [...] lutego 2010 r. i 8 kwietnia 2010 r. złożyła podanie o umorzenie podatku za 2010 r., a data podania 12 kwietnia 2010 r. podana przez Kolegium jest nieprawidłowa. Podniosła także, że użyczyła teren działki nr [...] na cele publiczne miasta i władze ten grunt "odebrały za jałmużnę". Odszkodowanie nie pokrywa kosztów poszukiwania brakującej powierzchni tej działki. Dodała, że aktualnie toczy się proces o podwyższenie odszkodowania, sprawa jest w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Białymstoku i wnosi o dołączenie akt tej sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o jej oddalenie. Dodatkowo Organ odwoławczy wyjaśnił, że akta sprawy przekazane przez organ podatkowy l instancji przy piśmie z [...] maja 2010 r. (znak:[...]) zawierały podanie sporządzone 7 kwietnia 2010r., które zostało wniesione do Urzędu Miasta i Gminy C.B. 12 kwietnia 2010r. W aktach tych nie było i nie ma podania z 18 lutego 2010 r. SKO stwierdziło, że nawet gdyby Burmistrz C. B. nie włączył do akt sprawy podania z 18 lutego 2010 r., to powyższa okoliczność nie jest naruszeniem, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota powstałego w tej sprawie sporu sprowadza się do stwierdzenia, czy na podstawie art. 67 a §1 pkt 3 o.p. organy podatkowe mogły umorzyć raty podatku od nieruchomości za II, III i IV kwartał 2010 r., które na dzień złożenia wniosku 12 kwietnia 2010 r, nie były zaległością podatkową. W przedmiotowej sprawie organy podatkowe umorzyły postępowanie w sprawie umorzenia II, III i IV raty podatku od nieruchomości za 2010 r., gdyż na dzień złożenia wniosku o umorzenie podatku od nieruchomości za 2010 r., tj. 12 kwietnia 2010 r., nie upłynęły terminy płatność ww. rat podatku. Argumentując swoje stanowisko wskazały, że przepis art. 67 a § 1 pkt 3 o.p. uprawnia organ podatkowy do umorzenia zaległości podatkowej lub jej część wraz z odsetkami za zwłokę, a nie rat podatku, od których nie upłynął jeszcze termin płatności. Zdaniem Sądu stanowisko organów jest słuszne. Zgodnie z art. 67 a § 1 pkt 3 o.p. organ podatkowy, na wniosek podatnika, z zastrzeżeniem art. 67b, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną. W ocenie Sądu analizowany przepis nie daje podstaw do umarzania kwoty podatku, lecz jedynie zaległości podatkowej. Podatnicy, którzy wnoszą o umorzenie podatku (przed upływem jego terminu płatności), nie mogą skutecznie tego uzyskać. Ewentualna możliwość umorzenia zaległości podatkowej, jeżeli wniosek o umorzenie podatku wpłynął przed upływem terminu płatności istnieje jedynie w sytuacji, gdy decyzja jest wydana po terminie płatności. W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie miała jednak miejsca. Wniosek został bowiem złożony przez Skarżącą 12 kwietnia 2010 r., a decyzja organu I instancji została wydana 14 maja 2010 r., a więc przed terminem płatności II, III i IV raty podatku od nieruchomości. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 7 zd. 2 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 95. poz. 613 ze zm.), podatek od nieruchomości jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego, w terminach: do dnia 15 marca, 15 maja, 15 września i 15 listopada roku podatkowego. Odnosząc się do zarzutu, że data podania - 14 kwietnia 2010 r. podana przez Kolegium jest nieprawidłowa, gdyż Skarżąca 18 lutego 2010r. i 8 kwietnia 2010 r. złożyła podanie o umorzenie podatku za 2010 r., Sąd sierdził, że wyjaśnienia organu odwoławczego w tej kwestii są wyczerpujące. W ocenie Sądu, SKO prawidłowo stwierdziło, że nawet gdyby Burmistrz C. B. nie włączył do akt sprawy podania z 18 lutego 2010 r., to powyższa okoliczność nie jest naruszeniem, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że zarzut Skarżącej jest bezzasadny. Na marginesie należy jedynie zauważyć, że w dacie złożenia przez Skarżącą wniosku o umorzenie podatku od nieruchomości za 2010 r. (14 kwietnia 2010 r.) nie upłynął jeszcze termin płatności II, III, i IV raty tego podatku, zatem nie istniała jeszcze zaległość podatkowa. W konsekwencji organ podatkowy był wówczas zobowiązany do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w tym zakresie - art. 165a § 1 o.p. Choć tego nie uczynił i dopiero w decyzji umorzył przedmiotowe postępowanie w trybie art. 208 § 1 o.p., to jednak i to uchybienie nie miało ostatecznie istotnego znaczenia na wynik tej sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.