I SA/Bk 405/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Sławomir Presnarowicz (spr.), Sędziowie sędzia NSA Józef Orzel, sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Protokolant Marcin Kojło, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi U. Spółka jawna [...] w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie o podatek od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r. oddala skargę. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. po przeprowadzonym postępowaniu wydał w dniu [...].05.2006 r. decyzję, znak [...], którą dokonał "U." Sp.j., zwanej dalej spółką, określenia podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2002 r. oraz ustalił dodatkowe zobowiązania podatkowe za powyższe okresy. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi spółki D. M. w dniu 05.06.2006 r. Termin do wniesienia odwołania upłynął zatem 19.06.2006 r. W dniu 26.06.2006 r. do Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wpłynęły: wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, odwołanie od powyższej decyzji i pismo strony. Powyższe pisma zostały nadane na poczcie 24.06.2006 r., a więc po upływie ustawowego terminu do wniesienia odwołania. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został uzasadniony tym, że Pan Z. P., był w stanie wyczerpania psychicznego i nie przebywał w zakładzie pracy do dnia 21.06.2006 r. Ponadto wskazano, że pełnomocnik został wcześniej odwołany i nie powiadomił o przedmiotowej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej niezwłocznie. Natomiast w piśmie strony z 20.06.2006 r. Pan R. D. wniósł w imieniu własnym i spółki o uznanie jego odwołania od decyzji Dyrektora UKS z [...].05.2006 r. znak [...] w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jako odwołania wspólnego od przedmiotowych decyzji. Wspólnik wskazał, że składając odwołanie w zakresie podatku dochodowego omyłkowo nie zaskarżył decyzji dotyczącej podatku od towarów i usług, gdyż uznał, że złożone odwołanie obejmuje sprawy spółki. Dyrektor Izby Skarbowej w B. po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wydał postanowienie z [...].09.2006 r. Nr [...], w którym stwierdził, iż odwołanie od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z [...].05.2006 r. znak [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Na powyższe postanowienie, spółka wniosła dnia 10 października 2006 r. (data nadania w urzędzie pocztowym - 09.10.2006 r.) za pośrednictwem organu skarbowego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. W skardze spółka zarzuca skarżonemu postanowieniu naruszenie: – art. 228 § l pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie, że odwołanie od decyzji Dyrektora UKS w B. z [...].05.2006 r. w sprawie podatku VAT za poszczególne miesiące 2002 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 223 § 2 pkt l Ordynacji podatkowej, – art. 162 § l Ordynacji podatkowej poprzez nie ustosunkowanie się do wskazanych we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania okoliczności, które uprawdopodobniają brak winy podatnika w tym uchybieniu. W uzasadnieniu skargi podnoszono, że w dniu 5 października 2005 r. Z. P. reprezentując spółkę jawną "U." udzielił pełnomocnictwa do prowadzenia spraw spółki D. M. Jednakże w związku z tym, ze zamieszkały w Toruniu pełnomocnik niezbyt rzetelnie wykonywał zlecone mu czynności, z dniem 24 maja 2006 r. pełnomocnictwo zostało mu cofnięte. Faktem jest, pisze skarżący, że o powyższej czynności nie został powiadomiony organ kontroli skarbowej, ale wynikało to z faktu, ze w tym czasie prowadzący sprawę spółki Z. P. z uwagi na stan ogólnego wyczerpania psychicznego i fizycznego, stosownie do zalecenia lekarza korzystał z miesięcznego urlopu dla poratowania zdrowia, co wiązało się z koniecznością wyjazdu z miejsca zamieszkania. Powyższa okoliczność była podnoszona we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jednakże nie została w sposób prawem przewidziany oceniona. Dyrektor Izby Skarbowej w zaskarżonym postanowieniu w ogóle nie odniósł się do powyższej kwestii udokumentowanej zaświadczeniem lekarskim z dnia 19 maja 2005 r. kwitując swoją ocenę do stwierdzenia, że zaskarżoną decyzję Dyrektora UKS doręczono pełnomocnikowi. Z całą pewnością nie jest to ocena dowodów, o której mowa w art. 191 Ordynacji podatkowej – dodaje skarżący, ani też uzasadnienie stanowiska, stosownie do art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w B. wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga jest nie zasadna. W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07. 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zadaniem sądu administracyjnego, jest więc zbadanie prawidłowości zastosowania przez organy administracji przepisów obowiązującego prawa oraz trafności przeprowadzonej wykładni tych przepisów w danej sprawie. Stosownie do art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd uwzględniając skargę między innymi na decyzję, uchyla decyzję (postanowienie) w całości albo w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd również stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) w całości lub w części w myśl przywołanej regulacji, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (np. art. 247 Ordynacji podatkowej). W niniejszej sprawie Sąd stwierdza, że nie nastąpiło naruszenie przepisów, które dawałoby podstawę do uchylenia, czy stwierdzenia nieważności zaskarżonego postanowienia. W ocenie Sądu, Dyrektor Izby Skarbowej w B. właściwie ocenił i wykazał, że "U." Sp.j., zgodnie z art. 223 § 2 pkt l Ordynacji podatkowej przysługiwało prawo do wniesienia odwołania od wyżej opisanej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z [...].05.2006 r. nr [...], w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, czyli do dnia 19.06.2006 r. Jak podaje organ odwoławczy, 06.06.2005 r. jeden ze wspólników spółki – P. Z. J. P. - ustanowił Pana D. M. osobą upoważnioną do reprezentowania spraw podatnika. Powyższe pełnomocnictwo ważne było bezterminowo do pisemnego odwołania. Zgodnie z postanowieniem art. 136 Ordynacji podatkowej strona może działać przez pełnomocnika chyba, że czynność wymaga jej osobistego działania. Ustanowienie pełnomocnika pociąga za sobą obowiązek dla organu podatkowego doręczania pism pełnomocnikowi. Jednak, aby wypełnić właściwie ten obowiązek strona lub pełnomocnik w toku postępowania mają obowiązek zawiadamiać organ podatkowy o zmianie swojego adresu. Strona ma prawo odwołania swojego pełnomocnika, jednak jak słusznie wywodzi Dyrektor Izby Skarbowej w B., skuteczne w stosunku do organu podatkowego "odwołanie pełnomocnika" - następuje z chwilą poinformowania organu o tym fakcie. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi spółki D. M. w dniu 05.06.2006 r. Natomiast informację o odwołaniu D. M. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. otrzymał w dniu 28.06.2006 r. W tej sytuacji fakt ten nastąpił nie tylko po dacie doręczenia decyzji (05.06.2006 r.), ale również po dacie upływu terminu do wniesienia odwołania od tejże decyzji (19.06.2006 r.). Dlatego Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w B. właściwie doręczył decyzję pełnomocnikowi ustanowionemu przez spółkę i od tego momentu tj. od 05.06.2006 r. liczony jest termin do złożenia odwołania. W związku z powyższym, organ odwoławczy zasadnie orzekł spółce na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej uchybienie terminu do wniesienia odwołania i pozostawił je bez rozpatrzenia. Sąd stwierdza, iż w skardze wspólnik spółki nie uzasadnił, na czym polegało naruszenie przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. art. 223 § 2 pkt l oraz art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Natomiast na rozprawie w dniu 21 grudnia 2006 r. P. Z. J. P. potwierdził fakt, że przesłał odwołanie z opóźnieniem. Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdza, iż Dyrektor Izby Skarbowej w B. w sposób zgodny z przepisami prawa, przeprowadził postępowanie wyjaśniające w sprawie. Wbrew zarzutom podniesionym w skardze, w ocenie Sądu, w sprawie nie naruszono ani art. 191 Ordynacji podatkowej, jak też nie uchybiono przepisom art. 217 § 2 Ordynacji podatkowej. Z uwagi na powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 151, przywoływanej wyżej ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę oddalił.